RunningRuud:

2010-2013:
Van Birnlucke naar Heartbreak Hill, van Sertigpass naar Montjuic naar Sonnenkopf;

van Transalpinerun naar Boston, van SwissAlpineMarathon naar Barcelona naar Allgau Panorama Ultratrail

2016-2017:
Van Rome naar Sallant en Alpentoppen naar Berlijn


RUUD VERHOEF; LOOP-HISTORY

Ruud Verhoef begon met hardlopen in 1982, geinspireerd door de marathon-prestaties van Gerard Nijboer, die toen grote internationale successen boekte bij de Olympische Spelen van 1980 in Moskou (zilver), Europese Kampioenschappen in 1983 in Athene (goud) en een fantastisch Nederlands Record in Amsterdam dat ruim 20 jaar stand hield.

Onervaren liep in 1982 mijn 1e marathon in Utrecht, het werd geen succes. Wel motiveerde dit mij om het toch beter te doen, maar 4 maanden later in de hitte en in de duinen van Lisse ging het toch niet veel beter.

In 1983, met richtlijnen van Guus van Wijk, medeoprichter van AV Ron Clarke en collega bij mijn werk bij ACF in Maarssen, ging het wel al veel beter. In de Westland-marathon dook ik voor het eerst onder de 2:40 uur. Later in dat jaar liep ik mijn PR in de marathon van New York City: 2:37:33, ondanks een trage start. 5 Weken later liep ik ook de marathon in Philadelphia: 2:41:25.

Om nog sneller te worden op de marathon ging ik mij in het vervolg eerst concentreren op kortere afstanden en werd ik eigenlijk meer een baanspecialist, een buitenbeentje bij AV Ron Clarke, gebaseerd op trainingsschema's van David Moorcroft, de Engelsman die in 1982 het wereldrecord op de 5000 mtr verbeterde. Een goede marathon liep in daarna niet meer, ondanks de topvorm waarin ik in 1985 in Rotterdam van start ging maar na 30km uitstapte. In de weken daaraan voorafgaand liep ik wel persoonlijke toptijden in de 20km in Aphen a/d Rijn in 1:06:03 en de halve marathon City-Pier-City in Den Haag in 1:10:26.

Op de kortere afstanden maakte ik het tot een regionale subtopper. In de jaarlijkse, landelijke ranglijsten noteerde ik een paar keer een top-50 positie. Mijn PR op de 3000mtr noteerde ik op 8:52, maar helaas lukte het mij net niet om de 5000mtr binnen de 15:00 af te leggen (PR: 15:05). Een hoogtepunt was in 1986 een 2e plaats in de B-serie bij het NK op de 10.000mtr in 31:43.
In 1985 bleek ik het sterkst in de jaarlijkse Wintercup-serie in Baarn, met daarbij de laatste race over 20km op de ijsvlaktes in het Baarnse bos. Daarnaast won ik de 5km-singelloop in Maarssen 2 jaar op rij, om vervolgens 3 jaar op rij als 2e te eindigen.

In 1988 was de marathon in Los Angeles nog een hoogtepunt met 2:46:16. Daarna liep ik allen nog een marathon in Eindhoven in 1993, maar dat was een niet zo geslaagde poging.

In de jaren daarna bleef ik wel hardlopen, maar op een laag pitje. Vrouw, kindjes, huisje, werk; er waren andere zaken die meer aandacht vereisten. Wel bleef ik altijd zeggen dat ik weer terug wilde en dat ik ooit mijn 1e marathon weer wilde lopen in Athene, op het klassieke parcours waar de geschiedenis van de marathon ooit z'n oorsprong beleefde. In 2008 was dat zover, een heel jaar voorspoedig lopen zorgde voor voldoende basis-conditie en op 9 november startte ik dus in Marathonas en finishte ik in het Panathinaiko-stadion in een nettotijd van 3:34:49.

 

In 2009 liep ik de marathon van Enschede, maar werd daarin "gesloopt" door de hitte en vervolgens de marathon van Davos, die ik uitliep in ruim 7 uur, ondanks een blessure ("fractuur Maissoneuve: enkelfractuur met gebroken kuitbeen) na een valpartij na 17km op 2600mtr hoogte.

Na een voorspoedige revalidatie in de rest van 2009 stond 2010 geheel in het teken van mijn ultieme uitdaging, TRANSALPINERUN, een 8daagse etappeloop dwars door de Alpen van Ruhpolding (Duitsland) door Oostenrijk naar Sexen (Italie) over uiteindelijk 310 km en 13,8km hoogteverschillen.

In de aanloop naar de TAR toe liep ik een uitermate geslaagd voorbereidingsprogramma met een uiterst geslaagde Utrecht-Marathon (3:21), een heerlijke Hardloop4Daagse (Apeldoorn, 100km in 6 etappes in 4 dagen), een sterke Natuurmarathon in La Roche (3:56 met 850 hoogtemeters) en goede marathon-testlopen in Diever (3:42) en Bad Pyrmond (4:02 met 690 hoogtemeters).

In september 2010 dus de:

 

04-11 sept 2010:

1e etappe: Ruhpolding (Dtsl)-St. Ulrich im Pillerseetal (Oos) 36,3km (1223, 1034) 5:05:23
2e etappe: St. Ulrich im Pillerseetal (Oos)-Kitzbuhel (Oos) 33,2km (1810, 1907) 5:47:52
3e etappe: Kitzbuhel (Oos)-Neukirchen am Großvenediger (Oos) 46,9km (2252, 2130) 8:20:26
4e etappe: Neukirchen am Großvenediger (Oos)-Prettau im Ahrntal (Ita) 43,9km (1967, 1377) 7:34:43
5e etappe: Prettau im Ahrntal (Ita)-Sand in Taufers (Ita) 34,5km (1813, 2408) 6:49:05
6e etappe: Sand in Taufers (Ita)-St. Vigil (Ita) 39,7km (1512, 1193) 5:35:36
7e etappe: St. Vigil (Ita)-Niederdorf im Pustertal (Ita) 42,195km (1963, 1990) 7:19:41
8e etappe: Niederdorf im Pustertal (Ita)-Sexten (Ita) 33,4km (1269, 1123) 4:41:45
TOTAAL: 8 etappes: 310km (13809, 13162) in 51:14:34
Lopen, rennen, klauteren, zwoegen, afzien, genieten dwars door de Alpen.

De rest van 2010 liep ik nog een niet bedoelde snelle mooie Berenloop Marathon Terschelling (3:25) en rustige mooie "t is voor niks" marathon in Geldrop (3:44).

In 2011 was de befaamde Boston Marathon het hoogtepunt, evenals de herinneringswaardige marathon in de GaiaPark Zoo; de 1e marathon volledig in een dierenpark gelopen en dan ook nog eens in 2 gedeelten ivm een onderbreking door onweer. Verder waren een trail in het Belgische Val d'Heure en de marathon van Amsterdam en avontuurlijke (trail-)trainingen in Connecticut mooie hoogtepunten. Helaas werd 2011 ook gekenmerkt door allerlei kleine kwetsuurtjes, waardoor een geplande "snelle" marathon (in Amsterdam) uiteindelijk niet ten uitvoer kwam....

In 2012 liep ik als "ultieme" levensdoel de 78K in Davos, de langste afstand bij de Swiss Alpine Marathon, met 2 passages boven de 2600 mtr; inclusief de Sertig pass. het werd een geweldig loopavontuur waar ik gedurende 11 uur volop genoot van al die bijzondere elementen en uitzichten die zo'n ultraloop in de bergen met zich meebrengt.
Gedurende het hele jaar 2012 liep liep ik in totaal 12 marathons, waarvan ik alleen de Rotterdam-Marathon HARD hardliep; ik finishte na 3:17; mijn snelste tijd in 19 jaar. Er waren haas-marathons in Zwolle en Spijkenisse; en prachtige natuurmarathons (Galgenberg, Hoogerheide, Zeeland, St. Oedenrode, Geldrop) en bijzondere marathons (Amersfoort, Slachte, Strandmarathon en Leiden).
Aan het eind van het jaar deed ik een 6-uursloop in Heerde op de baan, liep daar ruim 151 rondjes voor een totaal van 62.662 meters. Het was een niet vooraf geplande transformatie naar de ultra-afstand; het was er een die z'n oorsprong vond in m'n 2e hamstring-blessure in 2 jaar, waardoor ik overschakelde van het wedstrijd-element naar de lange afstand.


Na het supergeslaagde jaar 2012, zou het bijna onmogelijk zijn een even succesvol 2013 te realiseren. Uiteindelijk lukte dat ook niet; vooral enkel- en hamstring-problemen gooiden de nodige roet in de plannen gedurende de 2e helft van het jaar. Wat het hoogtepunt van het jaar had moeten worden, de Allgau Panorama Ultra Trail in de Zuid Duitse Alpen, moest ik na 52 van de 69km staken en de 6-uursrace in het Amsterdamse Bos moest ik na 3 uur staken. 
Toch liep ik in het 2e deel van 2013 nog wel de marathons van Hilvarenbeek, Geldrop en Spijkenisse (deze laatste weer als pacer op 4-uur.
In de 1e helft van het jaar waren er wel 2 hoogtepunten: in maart ontzettend genoten van de Barcelona Marathon en in april van de 50-km Loop van Vlaanderen.
Daarnaast voltooide ik nog 2 marathons als personal pacer in Apeldoorn en Leiden en verder nog de Galgenbergmarathon, de Rotterdam-marathon, de Maasdijk-marathon, de midzomeravondmarathon in Diever en de 44km-lange Bokemeirun in het Amsterdamse Westerpark.
Daarmee kwam er een totaal van 13 marathons (of iets langer) op mijn naam in 2013

2014 werd een jaar zonder bijzondere hoogtepunten. Uiteindelijk liep in totaal 11 marathons, allemaal binnen de 4-uur en daarnaast nog 3 ultra's. De Jan Knippenberg Memorial in april was mijn langste race, 60km over het strand van Velsen Noord naar Den Helder. De maand mei was de mooiste, en daarnaast de meest bijzondere. Met eerst de "Groene van Amsterdam" bijna 4 uur lang in constante regen en koude wind en 2 weken later de eenmalige terugkeer van de Westland Marathon bijna 4 uur in een stralende en warme zon. En weer 6 dagen een heel vlotte 50km in het Amsterdamse Bos.
Opvallend in 2014 was mijn verschijning in de Marathon & Ultracup, met een 39e plaats in het eindklassement, mede ook dankzij deelnames aan kleinere marathons als de Binnenmaasmarathon, de Child Learn Marathon, de Beekse marathon en ook weer, inmiddels als kleine traditie de Tis-voor-Niks en de Spijkenisse marathons.
Nog een andere bijzonderheid was mijn overwinning in de enige echte Utrechtse marathon van 2014; de Pheidippidesloop, waar ik alle andere solo-lopers achter mij liet.
Genoten heb ik in 2014 vooral ook van de Dijkenloop-marathon en de allerlaatste editie van de Midwintermarathon.
Verder liep ik ook nog een aantal kortere wedstrijden op baan en weg. Opnieuw wist ik daarbij op zowel 3000mtr als 5000mtr nog binnen de 4:00/km te finishen; hoewel toch iets minder snel dan in de laatste paar jaar.

In 2015 liep ik een totaal van 17 evenementen, waarvan 15 officiële marathons/ultra’s. Hierbij bracht ik mijn totaal marathons/ultra’s op 82.
Het meest succesvolle deel van het jaar was de eerste helft, voordat ik door een hamstringblessure werd geveld en een moeizame 2e helft doorworstelde.
In maart liep ik 3 geheel verschillende, maar stuk-voor-stuk mooie marathons. Eerst in prachtige lente-omstandigheden de Galgenbergmarathon door de bossen en over de heuvels van de Utrechtse Heuvelrug, vervolgens de strandmarathon Scheveningen-Zandvoort met continue zware wind tegen en daarna de Drents Friese Woldmarathon door het natuurgebied in miezerige omstandigheden.
In april een mooi uitstapje en genieten van de Düsseldorf marathon, waarin ik via 3 tempoblokken van 5km mijn snelste jaartijd noteerde in 3:38 als voorbereidingsloop op de 50km-Eemmeerloop in Spakenburg in mei. Helaas stond ook op deze dag een stormachtige wind en gelukte mij een PR niet, maar wist ik wel met een tijd van 4:28 de 3e plaats te bemachtigen in mijn categorie.
Voor het 2e jaar op rij liep ik vervolgens een gedegen Child Learn Marathon in 3:53 in de mooie Zuid-Limburgse heuvels.
In de zomermaanden was ik 2x te gast bij Willem Mutze. In juli voor het Rondje Amsterdam op de heetste dag van het jaar, waardoor de 60km ingekort werd tot marathon-afstand en in augustus bij de 1e dag van de Boxmeerdaagse. Op beide dagen liep ik de afstanden overigens wel als “ultraloper” gezien de tijden die ik gebruikte om te finishen.
Na 1 baanwedstrijd over 3000mtr en vervolgens die hamstringblessure liep ik pas in oktober weer een serie van 3 marathons in 4 weken ondanks een gebrekkige trainingsarbeid. De boscrossmarathon in Soest, de Stichtse Vechtmarathon in Maarssen op een groot deel van mijn trainingsgebied en voor het eerst de traditionele Brabantmarathon in Etten Leur.
De “tis voor niks-“marathon in Geldrop is vervolgens een gewoonte geworden voor mij, evenals de Sparkmarathon in Spijkenisse, weer als pacer.
Het jaar sloot ik af met mijn 1e (moeizame) optreden in de Boscrossmarathon in Diever en een eveneens moeizame 6-uursloop op de baan in Epe.

In 2016 had ik een geweldig (“Wahnsinnig”)  begin met 900kms in de eerste twee maanden, maar kreeg ik vervolgens te maken met meerdere blessure-perikelen, waardoor het uiteindelijk een teleurstellend jaar is geworden, waarin ik niet toegekomen ben aan mijn gestelde uitdagingen.
Ik liep uiteindelijk een totaal van 14 evenementen, waarvan 9 officiële marathons en daarvan weer 1 ultra; in maart de 60km Jan Knippenberg memorial strandloop van Velsen Noord naar Den Helder, succesvol binnen 6 uur, ondanks een opspelende kuitblessure in de laatste 6km.
Een persoonlijke uitdaging lukte nog wel namelijk in mei een dubbeldekker; twee marathons binnen 24 uur met op zaterdagavond de Avondmarathon in Steenbergen en op zondag de marathon in Leiden.
Verder heb ik genoten van een mooie birthday marathon in Rome in april en van de Allgau Panorama (berg-)marathon in de mooie  Zuid-Duitse Alpen in augustus, van een feestelijke en sfeervolle One & Only Copakuilbana Marathon in Roelofarendsveen in september.
Daarnaast liep ik nog marathons in Hoorn in juni langs het IJsselmeer, in Apeldoorn (midzomeravond) in juli  en voor de tweede keer de Dijkensport Rivierenlandmarathon in september.
Vanaf september liep ik geen marathons meer en ben ik na een rustfase weer begonnen met een “back-to-basics” programma en liep ik de rest van het jaar alleen  nog een aantal kortere wedstrijden om weer vorm op te bouwen voor het volgende jaar.

Voorgaande blogs

Amersfoort Marathon afgelopen zondag.
Mijn 99e marathon, mijn 2e in 5 dagen, na mijn 98e in Noordlaren op de voorafgaande woensdag.
Een heel warme dag. De temperatuur zou gaan oplopen tot rond de 30 graden.
Over het algemeen kan ik daar best goed tegen, weet ik mij daarop in te stellen. Maar toch blijft het elke keer weer een avontuur. Hoe zal het uitpakken? 4 uur lang in de brandende zon op het heetst van de dag is toch altijd nog niets anders een paar uur in de avonduren....
Belangrijkste is in dit geval altijd om behoudend te starten, doelstellingen wat betreft resultaat te laten varen en ervoor te zorgen, zoals eigenlijk altijd, gezond te finishen.
En zo ging ik ook van start, met een flesje water in de hand. De organisatie heeft weliswaar 5 verzorgingsposten in de route, bestaande uit 2 nagenoeg identieke ronden, maar toch vond ik het wel handig om onderweg over voldoende drinken te beschikken. En daar heb ik in elk geval geen spijt van gehad.

De marathon in Amersfoort liep ik al eens eerder in 2012 (LEES HIER)
Het parcours is echter nu geheel anders. Slechts de start/finish-locatie is hetzelfde gebleven: Het Eemplein. En die locatie is perfect. Op loopafstand van het centraal station, en alle faciliteiten bij elkaar en meer dan voldoende dixies ook. Nadat ik mijzelf omgekleed had, de laatste voorbereidingen had getroffen en mijn tas had ingeleverd, ging ik op naar de start. Even een kort praatje met Bob, die ik nu  in korte tijd weer overal tegenkom en met wie ik samen over 3 weken een mijlpaal bereik in de BokemeiRun in Amsterdamse Westerpark (mijn 100e, Bob's 150e marathon).

Om 10:30 uur was de start. Heel rustig aan voor mij, want ja het was al erg warm en het zou alleen maar nog veel warmer worden. Het eerste stuk langs het riviertje de Eem, even een babbel met Nitish, die mij passeerde en in training is voor het WK 24-uur over 2 weken in Belfast en vandaag even een marathonnetje in de hitte in 3:37 zou lopen..... Nog iets verder stond topfotograaf en atletieksupporter Bjorn in de berm. Altijd leuk om hem te zien.


Na 5km verlieten we de Eem, bereikten we de 1e verzorgingspost en vervolgden door de weilanden, waar overigens wel iets meer beschutting was tegen de felle zon. Wel opvallend was dat hier, na zo'n 6-7km al de eerste mensen aan de wandel gegaan waren.... Na 10km bereikten we de provinciale weg, waar we een klein lusje heen-en-weer moesten. Bij Hoogland moesten we door een tunneltje heen naar de andere kant van de provinciale weg en passeerde ik de mat van de tijdmeting van de kwartmarathon afstand (10,5km in 1:02:18; dus iets sneller dan 6:00/km. Ik vond het prima!). Dat stuk langs de provinciale weg, een km of 3, vond ik overigens het minst plezierige aan het parcours. Daarna gingen we door de meer natuurlijke omgeving van Landgoed Schothorst, door een woonwijk en kwamen we uiteindelijk langs de spoorlijn richting centrum. Hier kwam de Hardlopende Boer John me achterop, hij had even een pitstop gehad, en ging weer terug naar voren waar hij aan het hazen was. Weer iets verderophad Bjorn zich weer opgesteld.

De laatste paar km van het parcours liepen door het mooie, oude centrum van de stad langs de singel en terug naar het Eemplein. De halve-mrathonlopers, die gelijktijdig gestart waren, mochten hier linksaf slaan naar de finish, de hele-marathonlopers moesten rechtdoor voor hun 2e ronde. Plotseling was het wel een heel stuk rustiger op het parcours. Dat het erg warm was bleek ook wel uit het feit, dat veel lopers het nu lastiger kregen en ik nu constant aan het inhalen ging. Ook blijk hier ergens RunningRonald Meijer, die nauwelijks getraind wel de marathon liep, ingehaald te hebben zonder herkend te hebben.... Jammer! Hij vermoedde wel dat ik het was, gezien mijn LA Marathon-shirt....
Het 2e rondje kon ik aanvankelijk nog best wel van genieten, totdat we weer terug kwamen bij de provinciale weg en daar nu nog een iets langere heen-en-weer moesten lopen. Daarna kreeg toch ook ik het wat lastiger met de hitte en was ik blij met elke drankpost onderweg en extra verzorging door bewoners onderweg en de douches die voor een beetje opfrissing zorgden.
Na 36km had onze vriend Bjorn zich weer opgesteld bij een bruggetje over een meertje in het park.

De laatste 6km was het daarna doorworstelen naar de finish, het ging niet meer zo vanzelf. Toch wist ik daar heel aardig in te slagen en het verval beperkt te houden.
Uiteindelijk zweefde ik na 4:09:27 over de finish op het Eemplein:

En daarmee is marathon #99 een feit.
Over drie weken volgt nu #100.

Foto's van Bjorn Paree via https://www.oypo.nl/running

Even wat cijfertjes over mijn Amersfoot Marathon:
Guntime: 4:10:52, Chiptime: 4:09:27, Speed: 10,09km/uur, Pace: 5:57/km
Splits:
10,550km-1:02:18
21,097km-2:03:52 (1:01:34)
31,650km-3:06:50 (1:02:58)
42,195km-4:09:27 (1:02:37)
Overal Position: 61 out of 140; 56 Men out of 115.

Onderstaan grafiekje geeft een aardig overzichtje van de invloed van de hitte op het tempo van de marathonlopers....


















Reacties (2)

Ik loop al een aardig tijdje marathons, maar deed dat nog nog nooit in provincie Groningen. De enige provincie waarin nog nimmer een marathon liep. Eigenlijk kan ik mij ook slechts 1 wedstrijd ooit herinneren die ik in deze provincie liep. Dat was op 1 maand na precies 30 jaar geleden op een winderige en regenachtige dag in Winschoten bij het NK 25km, welke ik toen aflegde in 1:26:43; een teleurstellend PR destijds....
Omdat mijn vrouw binnenkort voor 5 weken naar Filipijnen vertrekt, leek het een goed idee om daarvoor nog even een paar dagen lekker samen door te brengen en de combinatie met een marathon maakte de keuze voor Groningen definitief. Een combinatie NS-retour/hotel (doen we een paar keer per jaar) maakt een paar daagjes ook best betaalbaar en dus verbleven we lekker relaxed en comfortabel in Groningen.
Op woensdag stond in Noordlaren de "Landgoed Blanckenborch Marathon" geprogrammeerd; een kleinschalige marathon, voor liefhebbers en/of marathonspaarders, georganiseerd door Marathon Groep Groningen/Drent- Friese Wold Runners waaraan maximaal 10 lopers deelnemers en waarvoor je pas kan aanmelden na een uitnodiging.
Op deze mooie, zonnige woensdagochtend meldden zich uiteindelijk 7 deelnemers (van de 9 aanmeldingen) in het Noordlaarderbos.

Zoals gezegd, een kleinschalige marathon. De start en finish vinden plaats op een bosweggetje. Organisator Ronald Kwint doet de achterklep van z'n auto open, haalt een opklaptafeltje tevoorschijn en zet deze achter z'n auto op de parkeerstrook langs het bospad en deze doet dienst als verzorgingspost. Een plankje met 10 gaten, waarin de bekertjes passen, met daarop de nrs 1 t.e.m. 10. Bekertje #4 was voor mij. Iedere keer als je langs de verzorgingspost kwam, moest je zelf je beker inschenken met wat je wilde, water, sportdrank.... En wat schoteltjes werden er neer gezet met koekjes (TUC), stukjes banaan en ontbijtkoek. Hoe simpel kan het zijn.....

Het parcours was een ronde van 3,43km, welke dus 12x moest worden afgelegd voorafgaand gegaan door een openingslusje van 1km om op de uiteindelijke marathon-afstand uit te komen.
Het deelnemersveld bestond uit bekende veellopers. Mocht je denken dat ik in mijn 98e marathon uitzonderlijk ben, dan verbleekt dit wel bij de namen van bijvoorbeeld Sjoerd Slaaf (ruim 900 marathons), Ineke Scheffer (ruim 700) en Chris Dol (160). En dan was Lex de Boer (ruim 500) er nog niet eens bij, omdat hij zich afgemeld nadat hij van een ladder was gevallen.....

Om 11:00 uur gaf Ronald het startsignaal. Eerst 500mtr heen-en-terug dus op Duinweg en vervolgens het eerste rondje. Sjoerd had het rondje al uitgepeild en liep dat eerste stuk op kop als een gids. De Poelseweg, rechtsaf de Beslotenveenseweg, rechtsaf de Zuidlaarderweg, rechtsaf de Oorsprong, linksaf de Duinweg en dan weer rechtsaf de Poelseweg langs de verzorgingspost voor de volgende ronde. De route verliep grotendeels, behalve het fietspad langs de Zuidlaarderweg, over onverharde bospaden of schelpenfietspaden door het bos in de schaduw van de bomen. Die schaduwrijke omgeving was best welkom, omdat het toch best een warme, zonnige dag was in het Hoge Noorden (en rest van het land...).

Dat eerste rondje liepen we aanvankelijk eerst in een groepje, maar Reinhart Mulder ging daarna toch vooruit en heb ik pas na de finish weer terug gezien. Chris viel iets terug en Sjoerd en ik bleven die eerste 4 rondjes bij elkaar in de buurt. Mijn doelstelling was om deze marathon gewoon in de comfortzone uit te lopen. I.v.m. de warmte had ik die iets bijgesteld en mij voorgenomen om rondjes te lopen van 20 minuten. Dat zou betekenen een schema van 4:05 met die openingskilometer erbij. En elk passage van de verzorgingspost mijn zelf ingeschonken bekertje water te nuttigen.

En dat was precies wat ik deed. De rondetijden lagen allemaal net iets binnen de 20 minuten en het draaide allemaal heel comfortabel. Sjoerd moest na de 4e of 5e ronde afhaken en zo draaide ik alleen verder. Wel leuk dat Ronald op de fiets foto's makend, de partners van Chris en Ineke en ook Josie wandelend het rondje in tegengestelde richting aflegden en we elkaar dus zeer regelmatig weer ontmoetten.


Geleidelijk aan liep mijn berekende eindtijd steeds iets verder terug richting de 4-uur en met nog 3 rondjes (10,3km) bedacht ik mij dat ik met een kleine versnelling ook nog wel eens onder de 4 uur zou kunnen lopen. En dus deed ik dat..... En met een laatste ronde van rond de 18 minuten finishte ik zelfs ruim onder de 4 uur in 3:58:58. Zo, dat ging goed, dat ging makkelijk. Dat geeft vertrouwen.
En wie weet wat, als ik nu eens een rondje eerder was begonnen met versnellen? Het bleek namelijk dat ik uiteindelijk op slechts 2 minuten van winnaar Reinhart Mulder finishte.....
Doet er verder niet zo veel toe. Het was goed zo. Mijn 98e officiele marathon (100e op mijn persoonlijke lijst) van de 100marathonclub. Het was een leuke dag in het Noordlaarderbos, en als het eens zo uitkomt zou ik best wel vaker naar het Noorden afreizen. Voor € 7,00 inschrijfgeld staat daar niets voor in de weg. Na een heerlijke bekertje bouillon, konden we weer aan de terugreis beginnen.


 









Reacties (2)

Vorig jaar deed ik voor het eerst mee aan de Schutz Marathon Hoorn. Ondanks het getob met diverse blessures kon ik toen heel voorzichtig lopend, de marathon wel pijnvrij voltooien in 4:10 in de hitte die toen het land teisterde. En ik had genoten van de marathon en, zoals een ieder weet die mij kent, fascineert een route langs een groot water (in dit geval het IJsselmeer) mij.
Dankzij een foto op de Facebook-pagina van de Hoorn Marathon in mijn oranje Hoorn-marathon shirt afgelopen zomer tijdens de vakantie in het Zuid Duitse Oberstdorf had ik via een prijsvraag een gratis startbewijs gewonnen voor de editie van dit jaar.
Het zal duidelijk zijn dat de datum 21-mei dus al snel vast stond in mijn loopagenda voor 2017. En ja, ook dit jaar zal ik weer meedoen aan de prijsvraag voor een gratis startbewijs in 2018. Want, de Hoorn Marathon is gewoon leuk, mooi! En, voor mij ook best wel van belang, goed bereikbaar met het OV op de zondagochtend ondanks het vroege start-tijdstip: 9:30 uur! Er valt dus weinig spannends te vermelden over de reis deze keer, behalve dat 5:45 erg vroeg is voor de wekker op een zondagochtend voor mij als langslaper.....


Dit jaar was de Hoorn Marathon extra bijzonder, want al direct nadat ik mij meldde op het wedstrijdsecretariaat in de schouwburg "Het Park", was het een gezellig weerzien met loopvriendjes en loopvriendinnetjes. In een groepje met Lien, Jan, Moma en Bob liepen we dan ook van de Schouwburg naar de start op de Kleine Noord.

De route van de Hoorn Marathon kent eerst een kleine ronde van pakweg 2km door het leuke, gezellige centrum van het plaatsje, alvorens een grote ronde van 27km volgt en een laatste ronde van 13km. Ik hanteerde een behouden tempo van zo rond de 5:40/km (schema 4-uur) omdat het toch best wel weer warm was en nog warmer zou worden gedurende de marathon. Dat is ook reden dat ik mijn bidon weer had meegenomen en ook bij elke drankpost even de tijd nam om te drinken. Die behouden strategie bleek best wel een juiste, want ondanks dat ik bijna achteraan was gestart, zou ik toch in de loop van de tijd diverse posities naar opschuiven in het klassement. En dat terwijl ik toch zelf ook best problemen zou ondervinden in de slotfase en wat tijd zou verliezen met een paar wandelpauzes. Niet omdat die wandelpauzes direct noodzakelijk waren, maar wel omdat ik vooral zelf niets wilde forceren, geen risico's wilde nemen en in de comfortzone wilde blijven.


Het tempo, dat toch iets onder de 5:40/km lag, besloot ik al na een km-tje of 7 te laten zakken omdat ik al merkte dat het in deze warmte teveel energie zou vergen en besloot tot een meer comfortabeler tempo. Dat bleek overigens op de Zuiderdijk langs het IJsselmeer nauwelijks echt langzamer..... Die Zuiderdijk zouden we zo'n 8km lang volgen met het IJsselmeer aan de rechter kant, tot het keerpunt na ruim 15km bij Oosterleek. High-five met Jan die, alweer, als een beest zo sterk liep en Bob.
Vandaar weer terug, nu met het IJsselmeer aan de linkerkant, maar even verderop ook een stukje door het "binnenland" bij het dorpje Wijdenes en stukje "benedendijks" door het dorpje Schellinkhout.
Inmiddels was de "eenzaamheid" van mij als marathonloper alweer opgelost, omdat de lopers van de halve afstand, die een uur later waren gestart en een kortere ronde liepen, mij inmiddels kwamen inhalen.

En in die grote groep halve marathon lopers ingesloten, ontstond er een onduidelijkheid toen we terug keerden in Hoorn voor de parcourswachten om de marathon lopers de juiste richting op te sturen voor de laatste ronde. Bob kwam teruglopen tegen de richting in met de mededeling dat we verkeerd waren gestuurd en dat we een stukje terug moesten voor de juiste afslag naar die laatste ronde. Dat haalde mij wel enigszins uit m'n ritme, uit mijn trance.
Enfin, we kwamen weer op de juiste route terug en volgden die verder, grotendeels hetzelfde als de eerste grote ronde, maar nu tot Schellinkhout en vandaar weer terug naar Hoorn. De eerste helft van die laatste ronde liep het nog gestaag, maar zoals gezegd moest ik daarna toch een paar keer over tot een wandelpas. En nu kwamen we terecht in het deelnemersveld van de 10-km loop.
Uiteindelijk bereikte ik de finish in Hoorn op de Grote Noord na 4:03:36 en eigenlijk valt dat nog best mee, hoewel de gedachte bestaat dat de route die we nu liepen door het verkeerd sturen, wellicht toch iets korter was....?

Na de finish en het in ontvangst nemen van de medaille gelijk door, maar daar bleken vriendjes en vriendinnetjes al op het terras neergestreken. Het was prima terrasweer en het bleef nog lang gezellig....
En leuke plannen gemaakt. Bob is ook organisator van de Bokemeirun op 9 juli in het Westerpark in Amsterdam en hij loopt dan zijn 150e marathon. En ik, ja het is definitief, mijn 100e! En ook Jan en Lien zullen er dan weer bij zijn.
En ook toen nog kennis gemaakt met Patricia, die ik al zo lang ken van social media, oorspronkelijk via haar man Raymond, die ik jaren geleden wel al eens had ontmoet. Erg leuk! Ook heeft zij haar eigen blog "Hardloopmuts" weer nieuw leven ingeblazen. Haar verslag over haar 10km in Hoorn kan je hier lezen en na enige jaren tobben gaat het nu gelukkig voorspoedig met haar.
Na alle gezelligheid was het toen toch tijd om weer te vertrekken. De vrijwilligers bij de tassenuitgifte in de Schouwburg waren vast blij dat het niet nog later was geworden....










Reacties (2)

Voor het 2e jaar op rij maakte ik de reis naar Steenbergen om deel te nemen aan de marathon tijdens de Ultralopen. Vorig jaar was dat 's avonds en liep ik er de 1e helft van mijn allereerste dubbeldekker omdat ik de volgende dag ook in Leiden de marathon liep.

Dit jaar stond de marathon gepland al om 10:00 uur 's morgens. Dat maakte de reis op zich al weer een avontuur, omdat, net als vorige week naar Lelystad, de NS weer werkzaamheden had gepland. De ervaring van Lelystad is dat ik het toch ook best kan als ik heel krap voor de start arriveer. Nu had ik de keus om 5 kwartier voorde start te arriveren, of slechts 1 kwartier voor de start, waarbij ik wel 1,5 uur later van huis kon vertrekken (lees: "uitslapen" tot 6:15 uur......).

Enfin, met de fiets naar Utrecht Centraal, de trein naar Rotterdam, de metro naar Zuidplein en de bus naar Steenbergen. Het verliep volgens schema en ik had zelfs tijd om na het omkleden en voorbereiden in de Sporthal rustig naar de start te wandelen, 600mtr verderop.

Om 10:00 uur was zoals al vermeld de start. Eerst dat stukje van 600mtr terug naar de finish voor de sporthal, en vervolgens 18x het ronde van ruim 2,3kms. Dan kom je dus precies op de marathon afstand uit. En ik had voor mijzelf berekend dat ik met rondjes van 13-minuten rond zou uitkomen ergens rond 3:58 en dat leek mij een prima uitgangspunt. Ik was hier om na mijn kuitspierblessure eindelijk weer eens fatsoenlijk op schema te lopen en niet om van een mooie marathon te genieten. Dat rondje, hoe mooi en afwisselend ook, heb je echt wel gezien na een paar keer......

Het was overigens best warm ook, en in de loop van de uren zou de temperatuur alleen maar stijgen. Ik had me dus voorgenomen ook goed te drinken tijdens de marathon. Hoe handig is dan de verzorgingspost waar je steeds in elke ronde langs komt. Daar maakte ik dus ook elke ronde echt goed gebruik van, en daarnaast had ik ook mijn eigen bidon Herbalife sportdrank en een aantal gelletjes bij de verzorgingspost gestalt. 

En zo verliepen de rondjes best voorspoedig. Uiteraard rustig gestart, maar na een uur of zo toch ook wat vlotter. De eerste 5-6 rondjes allemaal net boven of net onder de 13 minuten, maar daarna toch steeds vrij ruim onder de 13 minuten. Ik vond het prima zo en berekende dat ik wel onder de 3:57 en zelfs onder de 3:56 ging finishen. Tsja, dat heb je als je rondjes loopt op een schema; dan weet je je waar je op uitkomt.

Met een finish-tijd van 3:55:27 was ik dan uitermate content. Het liep weer eens als vanzelf en heb geen enkel probleempje gekend onderweg. En dat is de grootste winst natuurlijk: Ik ben weer terug op mijn uitgangspunt en kan van daaruit weer verder op-/uitbouwen en een voorbereiding plannen op toch weer een mooie, echte uitdaging. Daar heb ik zin in!

Marathon #96 is in de boeken!


Reacties (1)

De Rietvelt Natuurmarathon stond al een paar jaar op mijn verlanglijstje.
Ik had namelijk nog nooit een marathon in de provincie Flevoland gelopen en was zelfs nog nooit in de Oostvaardersplassen geweest waar de marathon doorheen loopt en daar was ik toch wel nieuwgierig naar. De Rietvelt Natuurmarathon is een kleinschalig evenement, georganiseerd door Roparunteam Lelystad en de opbrengst van de loop gaat dan ook hier naartoe.
Tot dusver was het er echter nog nooit van gekomen. Soms door andere keuzes, soms afgeschrikt vanwege de lastige reis er naartoe per OV.
Dit jaar zou het er dan toch eens van komen en had ik de Rietvelt Natuurmarathon echt op mijn programma gezet. De NS, ofwel Prorail, hield daar natuurlijk geen rekening mee en plande spoorwerkzaamheden in: er reden geen treinen tussen Hilversum en Almere..... Nou goed dan, omreizen via Zwolle dan maar, dat was het meest comfortabele, maar ik mocht, moest dus wel nog vroeger op stap. Met een thermoskan koffie is het verder best wel relaxed. Tenminste tot de aankomst op station Lelystad, want dan ben je nog niet bij de start/finish locatie op camping "t Oppertje". De dichtstbijzijnde bushalte is alsnog 3km verwijderd, en dus had ik mij voorgenomen vanaf het station een OV-fiets te pakken, want die bussen rijden ook niet zo vaak.... Mis, de stalling was nog gesloten en mijn OV-pasje werkte blijkbaar niet om de poortjes te openen.... Dus toch de bus maar pakken, maar dat zou betekenen dat ik wel erg krap voor de start om 10:00 uur zou arriveren. Ik kleedde me in de bus verder om, korte broek alvast aan, en bereidde me zo goed als mogelijk voor en besloot vanaf de bushalte dan maar alvast hardlopend naar de start te gaan. En zo arriveerde ik toch nog "tijdig" om 9:40 op de camping.


Enfin, na dit "reisverslag" volgde natuurlijk al spoedig het loopavontuur waarvoor ik gekomen was.
Om 10:00 uur dus de start van de pakweg 25 solo-marathonlopers. Die liepen de eerste 5km allemaal voor mij! Eerst een lusje door het bos "Hollandse Hout" en vervolgens over de Knardijk naar de Oostvaardersdijk. Deze kaarsrechte dijk, met rechts het water van het Markermeer en links het water van de Oostvaardersplasen. 12km lang. Dat lijkt niet zo lang, maar toch leek er geen einde aan te komen, en toch verveelde het ook weer niet. Het was prima weer, heerlijk zonnetje en weinig wind, en inmiddels had ik aansluiting gevonden in een groepje van 4 andere deelnemers. En eigenlijk ook best indrukwekkend. Hier loop je 12km kaarsrecht op een dijk, waar ooit alleen maar het IJsselmeer was. 12km alleen maar geen rechtdoor, richting Almere. Iets anders was niet mogelijk. Geen weggetje, of zelfs geen pad, linksaf of rechtsaf. Alleen water links en rechts met soms een stukje "land" van het Natuurgebied Oostvaardersplaasen aan de linkerkant. Oja, en de 1e verzorgingspost op 10km. Tijd voor een gelletje, een bekertje water en het bijvullen van de bidon. Na deze verzorgingspost viel het groepje toch weer uiteen, en werd het verder een solorace. Wel kwamen regelmatig nog estafettelopers voorbij, die een kwartier later gestart waren.
 

Na 17km gingen we dan toch de dijk af en door Almere Buiten, langs de 2e verzorgingspost op 20km en om de Oostvaardersplassen heen. Het parcours werd hier wel afwisselender. De lange rechte dijk werd ingeruild voor slingerende paden door meer bosachtige omgeving.
Na 25km bereikten we de Lage Vaart. Deze zou gedurende de volgende 12km grotendeels het decor vormen waarlangs we terug richting Lelystad liepen. Het werd hier ook steeds eenzamer en soms waren er hele stukken dat je geen mens zag; niet voor je, niet achter je. Veel wild, waar de Oostvaardersplassen om bekend staan, heb ik trouwens ook niet gezien. Af een toe wat paarden, wat runderen in de verte daar bleef het bij. Oja, natuurlijk ook eenden en ganzen en zwanen.....

In al deze eenzaamheid bereikte ik ook de 3e en laatste verzorgingspost op 33km en in alle eenzaamheid vervolgde ik ook weer mijn weg. Soms mezelf afvragend of ik inderdaad wel de juiste route liep, maar eigenlijk kon dat niet fout gaan en was de route goed aangegeven. Maar toch, je moet wel opletten als er niemand in de nabijheid loopt....
Na 36km bereikten we de Lage Dwarsvaart. Deze vaart staat, de naam zegt al, dwars op de Lage Vaart, die ik het afgelopen uur al volgde en langs de Lage Dwarsvaart was het laatste stuk terug richting de finish op Camping "t Oppertje. Hoewel, niet helemaal. We mochten op het eind nog een extra lusje door hetzelfde bos als na de start. Altijd fijn natuurlijk zo'n extra lusje als je eigenlijk rechtdoor kan naar de finish......, maar hett stuiteren over dat hobbelpad in het bos vond ik toch niet echt zo fijn meer op het eind.

Uiteindelijk bereikte ik na 4:10 uur, als 16e van de 21 gefinishten, dan toch de finish. Iets later dan berekend maar dat zal komen doordat de tussentijden onderweg waarschijnlijk niet klopten en omdat de afstand wellicht iets langer was. Veel belangrijker was natuurlijk dat ik opnieuw probleemloos heb gelopen, hoewel toch mijn rechtervoet al vanaf zo'n 15km niet geheel jovaal aanvoelde en nogal zeurde. Maar bovenal heb ik toch ook vooral genoten van het lopen van deze marathon in deze mooie omgeving. En toch blijf ik ook nog wel nieuwgierig naar die Oostvaardersplassen. We liepen er nu voornamelijk omheen. En toch zou ik er ook wel eens doorheen willen lopen. Enfin, maar eens zwerfduurloopje plannen van Almere naar Lelystad, of andersom.

Na de finish op de camping lag een lunchpakket al klaar en was het nog even aangenaam vertoeven op de camping. Ook heel leuk om Claudia, met nieuwe partner, weer eens te ontmoeten en even bij te kletsen. Claudia was een 7tal inuutjes voor mij gefinished en loopt ook weer volop. Ook heel erg fijn dat ze mij na afloop ook bij het station in Almere wilden afzetten. Dat maakte ook de terugreis een heel stuk makkelijker,en sneller. Thanks Runnerslady!
De provincie Flevoland heb ik nu ook op mijn marathon-provincie-lijstje staan. Nog 1 provincie (ja echt waar!) te gaan!






Reacties (2)

Op een dinsdagavond een wedstrijdje lopen, dat doe ik niet meer zo vaak en zeker niet als je er best wel veel inschrijfgeld (€ 35) voor moet betalen. Maar dankzij een partner van mijn werkgever kon ik een gratis startbewijs krijgen voor een dinsdagavond loopje van 14km door Amsterdam, de Johan Cruyff Foundation 14K.Ik heb er even over nagedacht of ik dit wel een goed idee vond, 4 daagjes voor mijn volgende marathon-optreden. Normaal doe je dan aan taperen, maar ik bedacht me waarom zou ik niet deelnemen. Dat taperen is toch maar zo..... "Elk nadeel heeft een voordeel", toch.
En zo stond ik op de 70e verjaardag van Johan Cruyff, de legendarische #14 van Ajax en het Nederlands Elftal, maar ook de 97e verjaardag van mijn eigen vader, aan de start van deze loop op het Stadionplein.

Daarvoor had ik al mijn loopshirt (oranje shirt met beeltenis van Nederlands meest bekende voetballer aller tijden, waar elke deenemer in zou lopen) in het Olympisch Stadion opgehaald en vervolgens mijn kledingtas ingeleverd, welke ik na de finish in de Arena weer zou kunnen ophalen. Eigenlijk bedacht ik mij waarom de start niet binnen het Stadion plaatsvond, dat had het nog wel mooier en symbolischer gemaakt.
Nu dus op dat koude en winderige Stadionplein, want ja het was echt koud en winderig. En, 20 minuten voor de start moest je je kledingtas al hebben ingeleverd dus dat maakte het er niet aangenamer op. Gelukkig was het met zo'n 6500 deelnemers best erg druk in het startvak en nog enigszins beschut. Ik was er ook op tijd want "Als je ergens te laat komt, ben je niet vroeg genoeg vertrokken"
Voor de start werd nog bekend gemaakt dat de Amsterdam Arena definitief de Johan Cruyff Arena gaat heten, uiteraard wat interviews met bekende poppetjes, hoogtepunten van de Maestro himself op het videoscherm en een odelied van Andre Hazes aan Johan Cruyff. Ja, dit is Amsterdam.... Onder luid applaus werd de laatste minuut voor de start ingezet en de laatste 14 seconden daarvan werden afgeteld tot de start om 20:14 uur.

Voordat ik aan mijn reis begon was het overigens al 20:15 uur en voor de velen achter mij zou dat nog wel aanzienlijk later worden. Een race zou ik er niet van gaan maken, daar was het zo kort na de blessure veel te vroeg voor en zo kort voor een marathon niet verstandig. Wel wilde ik in elk geval zo rond de 5:00/km gaan lopen en in de 2e helft wat versnellen. En zo geschiedde dat ook.
De 1e helft liep via de Stadionkade, het Beatrixpark en het Martin Luther Kingpark met ook onderweg allerlei borden met de bekende "14 regels van Johan Cruyff".
Regels die eigenlijk zo vanzelfsprekend zijn, maar waarvan je je soms afvraagd of iedereen die wel kent.....

De route vervolgde via de Utrechtsebrug de Amstel over en bij het Amstelstation langs de "Omval" (al mijn hele leven kom ik met de trein hier langs en verwonder mij steeds dat-ie z'n naam nog geen eer aangedaan heeft....) en langs de Weespertrekvaart richting Betondorp en in een dichte haag van mensen langs het geboortehuis van de Maestro. Dat was wel even een kippenvelmomentje en daarna ook het sein om vanaf daar even het tempo te verhogen voor de laatste pakweg 5km naar de Arena. Dat ging me vrij makkelijk af en via het Strandvlietpad onder Metrostation Strandvliet door de laatste km in met nog een flink klimmetje de oprijbaan op naar de Arena, een rondje om de Arena heen en vervolgens de Arena in en de heilige grasmat op naar de finish aan de andere zijde. Dat was toch weer even opnieuw een kippenvel-momentje om de Arena binnen te lopen, pas dan ervaar hoe gigantisch zo'n stadion eruit ziet vanaf de grasmat. Best bijzonder ook, omdat mijn gedachten ook even terug gingen naar de tijd dat ik hier vaste bezoeker was, de tijd dat de Amsterdam Adimirals in de NFL Europe hier American Football speelden totdat deze league in 2007 opgeheven werd. Bijna 10 jaar geleden was ik hier dus voor het laatst, wat een tijd..... En nu was ik hier terug, op de geboortedag van een van 's wereld's grootste (gewoon) voetbalspelers, maar ook op de geboortedag van mijn vader, die ik inmiddels al 31 jaar mis.....


Ik liet de indrukken even over me heen komen, maar besloot daarna toch gauw te vertrekken voordat de hele grote massa zou binnen komen en het dus erg druk zou worden bij de tussengave. Dat bleek echter een groot drama en naar ik begreep hebben er uiteindelijk zelfs nog mensen een uur na de finish naar hun eigen tas lopen zoeken, bezweet en in de kou en in de wind...... De teruggaaf werkte niet, vooral omdat nog lang niet alle tassen uit de rekken gesorteerd waren en de deelnemers dus al terug waren.
Ikzelf had de mazzel dat mijn tas bij de laatste post was ingedeeld en ikzelf mijn tas vrij snel kon terug vinden tussen de anderen en uiteindelijk al na een half uur na mijn finish al in de trein zat terug naar Utrecht....

Oja, voor de statistieken: ik heb er uiteindelijk 1:10:48 over gedaan. Er was geen officiele tijdwaarneming omdat het een social-run betrof. En volgens Strava, maar die wijkt wel eens af, was het uiteindelijk 14,5kms zodat ik een gemiddelde noteerde van 4:52/km. Ik vond het prima!






Reacties
Hij stond natuurlijk al lang gepland.
De Bos- Duin- en Strandmarathon in Castricum, georganiseerd door FunRunner Willem Mutze.
Mijn oorspronkelijke plan was om hier de 60-km afstand te gaan lopen, na de 50km bijde Sallant Trail. Dat liep echter anders omdat mijn kuitblessure roet in het eten gooide. De Sallant Trail moest ik afzeggen, maar Castricum kon ik nog wel halen. Niet de 60km-afstand, maar wel de marathon-afstand. Of het lopen van een marathon echt verstandig is zo kort na de blessure is natuurlijk altijd te betwisten, maar he, dit is een funrun en ik had dus ook maar 4 doelen:
1-rustig aan,
2-geen risico's,
3-genieten en
4-gezond finishen.

Meestal heb ik nog wel een 5e doel, maar nu dus niet: Geen tijdschema!
Wel moest ik op zaterdagochtend erg vroeg uit de veren. Bijna twee uur eerder dan op en gewone doordeweekse werkdag. De start was dan ook al om 9:00 uur en om dat te halen moest ik dus de trein van iets over 7 uur pakken. Na goed, thermokan koffie mee en na 5 kwartier een beetje hangen in de trein kwam toch wakker in Castricum aan. Best voorspoedig eigenlijk, zo'n reisje zonder overstap en vanaf het station was het naar de kantine van de plaatselijke sportvereniging ook slechts een kort wandelingetje. Daar aangekomen natuurlijk al de diverse bekenden, maar ook gereed maken voor de loop.


Willem hield nog even een praatje en we mochten los. Eerst even om de sportvelden heen, en vervolgens de zandheuvel (klimduin) op aan de overzijde van de sportvelden. Pfft, als je nog niet wakker was, dan werd je het nu gelijk wel.....
De volgende 4 kms verliepen vervolgens lekker relaxed door het bos- en duingebied van Castricum richting Castricum aan Zee, maar toen ontstond een eerste verwarring. Sommigen meenden de route van de wandeltocht te moeten volgen, anderen waaronder ik, meenden dat we route van FunRunner moesten volgen. Dat laatste werd het, eigenlijk logisch want deze route was stukken zwaarder en daaruit blijkt de "fun", en dus de keuze van de FunRunner wel..... Via de zandduinen en de Strandopgang kwamen we dus op het strand waar we een km-lang noordwaards liepen. Uiteraard moet je dan ook weer een keer van het strand af door het mulle zand...., pfft, dank je Willem, wat een fun! Daar konden we route van de wandeltocht van de LAT weer vervolgen.
Een mooie tocht, dat zeker! Ik was hier nog nooit eerder, behalve dan het strand tijdens mijn 2 memorabele Jan Knippenberg Memorials tochten van Velsen naar Den Helder. En het was genieten, wat een prachtige omgeving! Ik bedacht me ook nog wat een voorrecht het moet zijn om dit als dit trainingsgebied te hebben. Enfin, rustig ging ik verder, af en toe even een foto-tje maken, en op naar Egmond Binnen waar de LAT na zo'n 13km een verzorgingspost had ingericht. Tijd voor een korte pauze; voor een broodje jam en een kop thee, en om mijn bidon weer aan te vullen.
Na deze pauze gingen we verder, even door het dorp heen en vervolgens voor 5km het strand op, opnieuw noordwaards, deze keer richting Bergen aan Zee. Het strand was voor grotere delen goed beloopbaar, maar er waren ook mindere stukken bij, waar je bij elke afzet steeds in het zachte strand zakte. In Bergen aan Zee moesten we het strand af, via weer zo'n mulle zandbak. De FunRunner himself stond boven gereed met z'n fototoestel om die "Fun" (leed?) op foto vast te leggen....
Pfft, elke stap omhoog die zandduin op, zakte je weer een halve stap omlaag in dat mulle zand....
Maar goed, eenmaal boven maakte de FunRunner het weer goed, want daar stond hij met Annemarie en assistenten klaar met z'n camper en allerlei lekkers, zelfs gebakken ei! Dat liet ik echter aan mij voorbij gaan, maar geeft wel aan hoe goed de loper verzorgd wordt. 
 

Na een korte pauze weer verder, samen met de Belgische Veerle. De bedoeling was een klein lusje van 2km door Bergen en via het strand weer terug langs Willem en z'n fototoestel naar de Camper voor de volgende culinaire stop... Dat lusje van 2km was nodig om aan de 42km te komen, omdat de wandeltocht van de LAT "slechts" 40km telde.
Maar, je voelt het al. Dat lusje van 2km ging dus de mist in, omdat we dus ergens die afslag misten. Toch jammer dat we die zandbakken bij de strandopgang en -afgang misten.....?
Samen met Veerle liep ik dus de route van de wandeltocht verder en kwamen we al snel tot de conclusie dat we toch ergens die afslag voor dat extra lusje gemist hadden. Tsja, toch maar gewoon verder gaan. De duinen en de bossen weer in en soms spoorzoekertje spelen terug richting Egmond, waarbij we soms echt twijfelden over de juiste richting maar dan toch plotseling weer ergens een bordje zagen en ons dus toch echt op het juiste pad bevonden....
Het Belgische Beest Jan, die wel die extra lus in Bergen had gemaakt, kwam ons achterop en draafde even met ons mee, maar ging er weer sterk lopend vandoor. Veerle was inmiddels wat achter gebleven en dus ging ik alleen verder. In Bergen bereikte ik dezelfde verzorgingspost van de LAT als op de heenweg weer en daar volgde weer even een korte culinaire pauze.
En weer verder door bossen en duingebied, het laatste deel grotendeels dus alleen. Het bleef genieten. Het liep allemaal , ondanks het langzame tempo, voorspoedig en ontspannen en ik ervaarde geen (blessure-)problemen. Nog even onverwachts, maar wel welkom, een klein verzorgingspostje op 3km voor de finish. Nog even door het dorp heen en uiteindelijk weer naar de finish IN de kantine bij de tafel van Annemarie. En aansluitend, vanwege het missen van het lusje in Egmond, nog even een extra rondje Sportvelden en een "inspectierondje" van het honk- en softbalveld van de plaatselijke vereniging Red Stars Vitesse.... Of het uiteindelijk 42,2kms was, geen idee. Ik vond het zo toch wel prima. Uiteindelijk staat er een officiele tijd van 4:51:23 voor mij genoteerd. Dat is toch best wel een hele looptijd, zo kort nog na de blessure.
En eigenlijk vind ik bijna 5 uur lopen (weliswaar brutotijd, dus inclusief pauzes) een beste training, die mij meer zegt dan een exacte afstand. Strava, de app die ik op mijn mobiel gebruik, miste nog wel gedeeltes van het parcours waarbij deze automatisch pauzeert en dus de afstand afsnijdt en de netto looptijd registreert.

Met deze bijna 5 uur loopduurtrainingmarathon kan ik oprecht zeggen, dat ik weer terug ben. Nu weer verder de juiste vorm opbouwen!












Reacties (2)

Sinds lange tijd liep het weer eens lekker.
Ik had daar dan ook serieus in het laatste kwartaal van 2016 een "pas op de plaats" voor gemaakt en de tijd voor genomen om langzaamaan weer terug te komen in mijn gewone doen, mijn gewone vorm. Het lopen was weer zoals vanzelfsprekend een souplesse en geen worsteling meer.

En zo versloeg ik Jan Uari, maakte ik een geslaagde marathon comeback rondom de Bosbaan in het Amsterdamse Bos en liep ik daarna een vlotte Two-Rivers marathon in de Bommelerwaard.
Het liep zo voorspoedig dat ik zelfs weer een trainingsblokje "Wahnsinn" aan durfde, met een knipoog naar het Projekt dat ik eind 2015 startte, maar door al die blessure-perikelen dus eind 2016 definitief afzegde. 

9 Dagen trainingsblok met ruim 200kms moesten me definitief klaar stomen voor de 50km-SallantTrail, die afgelopen zaterdag 11 maart op het programma stond.
Dat trainingsblok verliep helemaal naar wens, of beter gezegd naar verwachting. Het was dan ook maar een klein beetje "Wahnsinn", vergeleken natuurlijk bij de trainingsblokken die ik begin 2016 realiseerde (241-256km), maar gezien alle tegenslag daarna in 2016, nu wel een behoorlijk upgrade toch.

Dit laatste rainingsblok, bestaande uit 5 duurlopen van 30+ kms, startte het eerste weekend met een 34km strandduurloop vanaf Scheveningen naar Zandvoort en een 30km duurloop langs The River Vecht en door de polders. Op de werkdagen liep eindelijk ook weer eens te hardloopforensen,  inclusief een stormachtige interval langs "het kanaal", op donderdagmiddag en op de regenachtige woensdagmiddag daarvoor heb door modder en plassen stampend het "Rondje Hilversum" van 29kms.


Het afsluitende weekend, dag 8+9, stonden er weer 30-ers op mijn programma. Op zaterdag was dat een Vriendengroepsloop over de Utrechtse Heuvelrug Trail, welke eerder in januari niet kon doorgaan. 

Ondanks enige afzeggingen, startte we toch met een mooi en gevarieerd groepje harfloopvrienden van facebook, instagram of strava. Sommigen bekend, anderen nog niet eerder ontmoet. Ja, dan is hardlopen leuk, als je zo met een groep zo'n 5 uur op stap bent en een gezamenlijke passie deelt. Afgesproken op station Driebergen, en dan met de trein naar Rhenen en de 31kms terug lopen.
En, in tegenstelling tot voorgaande dagen, waren de omstandigheden deze dag voor zo'n gezelschapsloopje eigenlijk zelfs prima. En iedereen had het ook prima naar de zin. Rustig lopend, af en toe een korte pauze, babbelend met deze en gene verstreken de tijd en de kms gestaag. Helaas moesten we onderweg afscheid nemen van Rifka en Etienne, nadat Rifka op een losliggende steen was gestapt en door haar enkel ging, en zij afbogen naar het nabijgelegen station van Veenendaal. Uiteindelijk hadden we 3:49:07 nodig om de ruim 31kms te overbruggen. 


Later op die zaterdag kreeg ik langzaamaan een steeds pijnlijker wordend gevoel in mijn linker kuit. Ja, diezelfde linker kuit, waarmee 11 maanden geleden in de slotfase van de JKM de blessure-perikelen begonnen. What the heck, wat is dat nu. Was dat het gevolg van een slippertje toen ik halverwege de UHT van een nat, glibberig bankje afgleed toen ik daar tijdens zo'n rustpauze even opstapte? Iets anders kon ik mij niet bedenken. Ja, dat deed toen even zeer, maar heb vervolgens de laatste pakweg 15 kms op de trails niets gevoeld.

Het leek dus iets onschuldigs. Maar het werd steeds pijnlijker in de paar daarop volgende dagen. Ik maakte weer een afspraak met mijn fysiotherapeut TerrorJaap die een scheurtje constateerde en vervolgens een paar naalden in mijn kuit prikte en er een sterretje op plakte met therapeutische tape.

Mijn trainingsblok staakte ik dus na 176kms in 8 dagen. De SallandTrail moest ik uiteindelijk ook afzeggen. Inmiddels zijn er inmiddels 3 weken verstreken en kon ik na 17 loopvrije dagen, op woensdag Election Day, pas weer voor eerst een half uurtje heel rustig aan schuifelen. Gelukkig wel pijnvrij, en zonder naweeën.

En zo kan ik weer aan een nieuwe comeback beginnen. Hoe een onschuldig slippertje grote gevolgen kan hebben.



UHT-Vriendengroepsloop met:
Rifka Bahlman, Sanne Heymann, Jan en Ria Vergeer, Etienne Vissers, Frank de Monnink, Michel Nieswaag, Leo Langeveld, Hennie van der Horst, Goof Lindijer, John de Boer, PascalPriem, Coen









Reacties (2)

Twee weken na mijn vervroegde comeback op de marathon, stond afgelopen zondag mijn oorspronkelijke geplande comeback op het programma: de Two Rivers Marathon in de Bommelerwaard met start en finish in Zaltbommel. En zoals de naam doet vermoeden loop je een groot deel van de route langs twee rivieren, de Waal en de Maas. En de mensen die mij volgen weten dat ik graag over dijken en langs grote wateren loop. Vorig jaar was de eerste editie, een tryout, enigszins onbekend en al snel volgeboekt, maar deze editie had ik al vroegtijdig ingeschreven. De Two Rivers Marathon is een soort van zusterloopje, een trainingsloop voor de beroemde Two Oceans Marathon over 56km die jaarlijks in Kaapstad gehouden wordt (DREAM....., dat zou wat zijn voor mij met mijn liefde voor grote wateren; van Indische Oceaan naar Atlantische Oceaan.....).

Mijn reis naar Zaltbommel zondagochtend verliep voorspoedig ondanks de hoeveelheid sneeuw die er gevallen was. De NS bracht me netjes volgens schema naar mijn bestemming. En de organisatie had zelfs een pendelbusje ingezet om mij, samen met twee andere deelnemers van station naar startlokatie te vervoeren. Prima service! En ook voor het vervolg van de dag was alles prima geregeld door de organisatie, in handen van twee ervaren marathonlopers Ed en Marco.
Startnummer ophalen in Theater De Poorterij, omkleden in de Stadsbrouwerij en start/finish op de Boschstraat: allemaal in een straal van 100mtr. Hoe ideaal wil je het hebben, en daarnaast nog uiterst sfeervol en relaxed ook. Even kort John, Jeffrey en Kitty gezien en voor het eerst in real life ook de jarige Günter ontmoet, en gefeliciteerd uiteraard.

Om 11:00 uur volgde de start door de Zuid-Afrikaanse ultraloper Axel onder de tonen van het Shosholoza, een Zuid-Afrikaans volkslied en het theme song van de "Two Oceans Marathon".
Voor dit avontuur had ik mij voorgenomen om zeker tot 30km in de 4:00-uur haasgroep, geleid door Michael en Hugo, te "schuilen" tegen de koude oostenwind. Van sneeuw, dat in Utrecht nog zo overspoedig naar beneden was gekomen, was in de Bommelerwaard op wat sneeuwresten na, niet veel te merken en het parcours was gewoon sneeuwvrij en dus prima beloopbaar. Een zorg minder in elk geval. 


De route van de Two Rivers Marathon verliep heel anders dan ik in mij had voorgesteld. Ik wist dat we eerst langs de Maas zouden lopen, maar dacht dat we dat in Westelijke richting gingen doen en zo had ik mij ook bedacht dat we dus vooral het laatste stuk langs de Waal terug naar Zaltbommel vol met de koude wind in het gezicht zouden lopen. Ik geef het toe. Ik had mij niet echt verdiept in de route, en had het dus helemaal fout.
We liepen langs de Singel Zaltbommel uit in Zuidelijke richting. We passeerden dorpjes waarvan ik van de meesten nog nooit gehoord had, als Bruchem, Kerkwijk, Delwijnen en Slijkwell voordat we bij Well en daarna Ammerzoden en Hedel over de dijken langs de Maas kwamen te lopen. Hier liepen we dus in Oostelijke richting met de rivier dus aan de rechter kant, en de wind dus vooral van voren. Ik startte met handschoenen aan en een buff op, maar kreeg het toch na een aantal kms best wel warm en deed handschoenen en buff af. De handschoenen bleven de rest van de loop uit, maar de buff ging weer terug op mijn hoofd toen we na zo'n 12km tegen de wind in kwamen te lopen.
Het tempo was prima, wellicht iets te snel voor het schema van 4:00 uur, maar daar maakte ik mij totaal niet druk om en liep lekker confortabel verscholen in de groep achter de beide pacers. We bereikten het halve-marathon punt na 1:58:10. Hier was tevens de finish van de halve marathon en het wisselpunt voor de estafette. Blijkbaar liepen er verscheidene halve-marathonlopers in onze groep, want in het vervolg was onze groep plotseling en heel stuk uitgedund.


En verder ging het. Verder langs de Maas. Hoenzadriel en Kerkdriel passeerden we. En zelfs Rome...., zag er toch echt heel anders uit dan toen ik daar 10 maanden geleden de marathon liep.....
Bij Rossum, na 34km, Liepen we zo van de Maasdijk de Waaldijk op. Dat beide rivieren zo vlak langs elkaar heen lopen, wist ik al van de Rivierenlandmarathon die iets verder op ook langs beide rivieren loopt. 
We kregen nu ook de wind in de rug dus, althans grotendeels. En ondanks dat we inmiddels al op een schema van 3:57 liepen, vond ik dit toch het aangewezen moment om , volgens plan, te versnellen en er uit de groep vandoor te gaan. En dus draafde ik nu solo door Hurwenen en Oensel en kreeg ik vervolgens de Martinus Nijhoffbrug in beeld.

Daar loop je Zaltbommel binnen en is het niet ver meer maar de finish. Omdat er geen andere loper meer voor mij in zicht was, moest ik wel even opletten op de juiste route, maar eigenlijk kon daar weinig aan fout gaan.De laatste halve km was over een onverhard pad door het park langs de gracht en de muziek aan de finish werd al hoorbaar.
Uiteindelijk was ik na 3:54:45 (netto tijd) dan daar, en werd daar verwelkomt en de medaille omgehangen, terwijl de speaker nog wist te melden dat er nog net zo goed uitzag als halverwege. Of dat is zo is, het zal wel, maar ik elk geval voelde ik mij wel zo. En dat gevoel had ik lang niet meer ervaren. Eindelijk liep ik weer eens probleemloos en fatsoenlijk een marathon uit. En dat was voor het eerst in 20 maanden, toen ik in Schimmert een 3:53 liep, terwijl in de tussentijd eigenlijk alleen de Jan Knippenberg Memorial 60km van Velsen naar Den Helder 11 maanden geleden goed liep.
En dus was ik blij.
En had ik genoten van een mooie, en ook goed georganiseerde marathon.
Ed en Marco, en natuurlijk al die vrijwilligers, bedankt!





Reacties (2)

JanUari.
Mijn jaarlijkse strijd met JanUari zit er weer op.
Het werd geen bittere strijd dit jaar.
Al jaren weet ik deze strijd in mijn voordeel te beslissen en vooral deKnock-Out die ik JanUari in 2016 toebracht (toen ik het Wahnsinnige aantal van 485 kms bij elkaar draafde) leek nog na te dreunen.
JanUari had dit jaar wel wat trucjes in petto met wat winterse omstandigheden, maar gedroeg zich verder niet vervelend en leek zich al bij voorbaat te hebben neergelegd bij z'n verlies.
En toch had JanUari, als-ie wat hardnekkiger had opgetreden, dit jaar een kans tegen mij.
Mijn motivatie, en ook mijn planning, was niet geweldig en zo haalde ik dus dit jaar geen Wahnsinnige triomf op JanUari, maar werd het een magere winst op punten. Met 307kms deze maand voldeed ik aan mijn richtlijn en aan mijn programma, maar ook niks meer dan dat.
Maar dat hoefde ook niet. Na het teleurstellende verloop van 2016 is het mijn primaire doel om weer continuïteit in mijn loopactiviteiten te krijgen. En daar wist JanUari mij niet van te weerhouden. En daarnaast noteerde ik voor het eerst in mijn carrière een officiële marathon-finish in de eerste maand van het jaar. Dus toch een primeur en ook dat wist JanUari niet te voorkomen.
Wel wist Januari nog als spelbreker op te treden op de allereerste zaterdag van het nieuwe jaar, toen ik een geplande groepsloop over de Utrechtse Heuvelrug Trail moest afzeggen omdat de ijzel de begaanbaarheid van de wegen naar Driebergen voor velen van verderaf onmogelijk maakte. Dat was jammer, maar inmiddels hebben we daar een nieuwe afspraak voor gemaakt: de laatste zaterdag van FebrUari.
Dat is overigens ook een gevreesde tegenstander; de opvolger van JanUari. Gelukkig is-ie niet zo lang, en ben ik meestal iets gemotiveerder als we de lente langzaamaan beginnen te naderen.
Daarnaast trad JanUari ook nog als spelbreker op, omdat de organisatie van de vereniging AAV '36 in Alphen aan de Rijn zich genoodzaakt voelde de Zegerplasloop af te gelasten. Ik had deze wedstrijd gepland als 10km-race als vervanger van de Vondelparkloop omdat hier inmiddels de inschrijving al vol zat. En dus liep ik geen race in JanUari.

Ruitenburg Halve Marathon, Maassluis, 22-01-2017

Als vervanging daarvan liep ik wel een week later onder mooie omstandigheden 10 snelle kms gedurende de Ruitenburg Halve Marathon in Maassluis.
Samen met mijn vrouw maakten we gebruik van een goedkoop NS weekend kaartje. Zij op zaterdag op stap en ik op zondag.
Oorspronkelijk had ik een wat langere training in gedachten, maar omdat er de week erna uiteindelijk toch nog een marathon op het programma verscheen en ik de week ervoor dus geen wedstrijd had "hard" hard gelopen, koos ik voor deze tussenoplossing. En in Maassluis is het altijd een goede lopers-atmosfeer en heb ik goede en memorabele herinneringen. Ik liep er in 1983 voor het eerst de (Westland-)marathon binnen de 3 uur en zelfs binnen 2:40..... En in 2012 liep ik er mijn 50+ masters-record op de halve marathon-afstand in 1:29.... En in 2014 liep ik er een schitterende, hete eenmalige terugkeer van de Westland Marathon.
De opzet nu was dus de halve marathon als vlotte duurloop met 10 snelle kms onderweg in de vorm van 4x een tempoblok van 2km en 2x1 snelle km in de slotfase. De uitvoering verliep zoals bedoeld en dus naar tevredenheid. En onder prachtige winterse omstandigheden met een paar graadjes boven nul en onder een stralend zonnetje aan een strakblauwe hemel met weinig wind was het weer een plezier om door het Westland te draven. De eindtijd is puur voor de statistieken natuurlijk: 1:44:19.

Zoals gezegd stond het daaropvolgende weekend een marathon op mijn programma; mijn comeback na 133 dagen, 17 weken! Eigenlijk stond die comeback nog 15 dagen later gepland, maar ik vond het eigenlijk wel zo leuk om deel te nemen aan de allereerste Sri Chinmoi Marathon in het Amsterdamse Bos, welke georganiseerd werd in het kader van de "Tripple-Seven-Quest". Dit is een uitdaging waarbij de deelnemers in 7 dagen 7 marathons lopen...... op 7 continenten..... Zij waren drie dagen eerder begonnen in Perth, Australië en via Singapore en Cairo nu in Amsterdam aangeland en zouden vervolgens doorreizen naar New York, Punta Arenas, Chili en uiteindelijk King George Island, Antarctica. Als ik ooit de Staatsloterij mocht winnen, lijkt mij dat ook wel wat.....
En dus liep ik op de laatste zaterdag van JanUari voor het eerst in mijn lange "carrière" een officiële marathon in deze maand. De omstandigheden waren door JanUari niet al te zwaar gemaakt. Het was weliswaar frisjes, maar bij weinig wind acceptabel, maar lang niet zo heerlijk als 6 dagen eerder in Maassluis. Lange broek, extra shirt, handschoenen en buff waren nu wel noodzakelijk.
En handschoenen bleven ook ruim 4 uur lang aan, daar waar ik ze toch al gauw graag uittrek als dat maar enigszins mogelijk is.
De lokatie van de marathon was de bosbaan in het Amsterdamse Bos, normaliter decor van roei-activiteiten. Nu niet. De Bosbaan werd nu opgeëist door schaatsers, ondanks dat het ijs er toch niet overal even betrouwbaar uitzag. Voor de start, dat een kwartiertje uitgesteld werd, was het weer een herzien met diverse bekenden. Altijd leuk.
Om 10:15 uur gingen we dan toch van start. Eerst een heen-en-weer parcoursje van ruim 3km alvorens we aan de acht ronden van bijna 5km om de Bosbaan begonnen. Vanaf het begin liep ik alleen. Geen probleem want ik wilde me vooral concentreren op mijn eigen lopen en mijn eigen ritme in mijn marathon-comeback. Afleiding vond ik de schaatsers, de meelopers, waarvan sommigen mij dubbelden en anderen door mij gedubbeld werden en de deelnemers aan de Tripple-Seven-Quest. "Say Hello Dave!" En dan waren er natuurlijk de wandelaars, met of zonder viervoeters, waarvan ik trouwens geen enkele keer last had. En de ophaalbrug (wordt dat ding ooit opgehaald overigens?), waar ik na mijn 8e en laatste passage toch maar eens een "selfie" moest maken. Meestal lijken die selfies van mij nergens op, maar deze, na 39km lopen, vind ik toch best wel geslaagd. En dan heb je nog al die quotes van Sri Chinmoi onderweg, die je nog aan het denken zetten. En last, but not least, de vrijwilligers, die de rondjes bij hielden en de verzorging verzorgden en me elke rondje weer enthousiast aanmoedigden. Na mijn finish, Jannet, die een tiental minuten eerder was gefinisht, begeleidde mij de laatste paar honderd meter, liet ik mij de bouillon goed smaken en kreeg ik van Nitish de medaille en het certificaat uitgereikt. Ik liep een gedegen en een constante race met een tempo dat me net binnen de 4 uur moest brengen. Dat lukte uiteindelijk ook, maar dan "netto". Door een sanitaire stop na de 3e ronde en "culinaire" stops na elke ronde (ik had mijn bidon met Herbalife CR7 sportdrank) op een bankje bij de kleedkamer gezet, waar we elke ronde langskwamen) werd mijn officiële finish-tijd uiteindelijk 4:02:59. Ik vind het desondanks geslaagd. Ik liep constant, kende geen verval of inzinkingen en evenmin blessure-perikelen. En dat is toch de winst van mijn comeback. JanUari kon daar niks aan veranderen. 
 

Sri Chinmoy Marathon Amsterdamse Bos, Bosbaan, 28-01-2017
















Reacties (1)

TERUGBLIK 2016; EEN NIET ZO'N "WAHNSINNIG" JAAR

Het loopjaar 2016 begon voor mij erg sterk met het verslaan van mijn eeuwige rivaal Jan Uari en het nog sterker vervolg in de maand februari. In de eerste twee maanden stonden er al 900 kms op de teller en was ik vol vertrouwen onderweg in mijn "Projekt Wahnsinn". Dit was inclusief twee trainingsblokken van 9 dagen met eerst 241 kms (26,9km/dag) en daarna 256 kms (28,5km/dag) en daartussen nog even de trainingsmarathon Utrecht-Amersfoort-Utrecht.
Helaas kwam er daarna de klad in. De Galgenbergmarathon op de Utrechtse Heuvelrug, een belangrijke stap in mijn voorbereiding op de JKM, moest ik vanwege een forse verkoudheid afzeggen. Toch werd die JKM (Jan Knippenberg Memorial) voor mij nog wel een groot succes, met de 60km strand tussen Velsen Noord en Den Helder ruim binnen de 6 uur. De vreugde over die prestatie, tevens een belangrijke opstap ook in het "Projekt Wanhsinn, werd echter getemperd door een pijnlijke kuitspierblessure, waarmee ik de laatste 6km volbracht.

Die kuitspierblessure vormde een grote zorg, omdat ik slechts twee weken later op mijn verjaardag de marathon van Rome zou lopen, uuhh moest lopen...... Het blijft een "wonder" dat ik die, ondanks twee weken geen loopactiviteiten, maar dankzij de inzet van onder meer masseur Raymond Tieland en de nodige alternatieve trainings-activiteiten de marathon in Rome wel kon lopen, en zelfs pijnvrij, en er ook nog van kon genieten.


Na de, voorzichtig gelopen marathon in Rome, volgde een periode waarin ik mij hield aan het herstelprotocol van die kuitspierblessure en dat betekende ook afzien van mijn intensievere trainingen en dus ook van mijn PR-poging op de 50km in de Eemmeerloop. In plaats daarvan koos ik voor mijn eerste dubbeldekker; twee rustige marathons binnen 24 uur, en daarmee toch een stap te zetten in mijn "Projekt Wahnsinn". Op zaterdag liep ik in Steenbergen de avondmarathon en op zondag de marathon van Leiden. Dat het de goede kant weer op ging bleek wel uit de 3:59 die ik op die broeierige avond in Steenbergen neerzette en de opmars die ik in Leiden maakte na de langzame start....., totdat na ruim 30km de hamstring steeds heftiger begon te protesteren.
De hamstringperikelen, afwisselend links en rechts, bleven me vervolgens achtervolgen in de daarop volgende maanden, waardoor enige consistentie in de training steeds verder wegviel. Ik liep nog wel de marathon van Hoorn, probleemloos en op het gemakkie genietend in de hitte langs het IJsselmeer, en de zomermarathon van Apeldoorn over de mooie Veluwe, maar duidelijk werd wel dat ik steeds meer ritme, en inhoud, ging missen.

Toch bleef ik volharden. Ik wilde zo "wahnsinnig" graag mijn doelstelling halen.
In juli, na de moeizaam gelopen zomermarathon in Apeldoorn, kon ik eindelijk weer eens pijnvrij lopen en ook eindelijk weer eens een programma lopen. Misschien kon ik mijn "revanche" op de Allgau Panorama Ultra Trail (69km, 3000 hm) half augustus toch nog realiseren. Maar na een, ook al moeizaam gelopen, ultra-duurloop die ik moest inkorten tot slechts 43kms moest ik toch de conclusie trekken dat die revanche niet realistisch zou zijn en besloot mij te beperken tot het lopen van slechts de marathon-afstand in dat evenement in de Zuid-Duitse Alpen. Van die marathon heb ik overigens geweldig genoten en was blij dat ik na een aantal jaren weer terug was om in de bergen te lopen. En; zonder blessures, maar helaas door andere fysieke ongemakken (maag-darm) toch niet helemaal probleemloos.


In september stonden er twee marathons gepland. In de Dijkensport Rivierenlandmarathon moest ik opnieuw concluderen dat het niet zo liep zoals ik gewoon ben, maar kon ik de storm nog de schuld geven, hoewel ik natuurlijk wel beter wist. Twee weken later maakte ik mijn debuut in de "One and Only" marathon in Roelofarendsveen; een gezellige en feestelijke aangelegenheid en deze keer in het kader van de Olympische Spelen; de "CopaKuilbanaMarathon". Ik liep hier eindelijk weer eens een fatsoenlijke marathon en vermaakte me kostelijk. Echter na afloop waren mijn beide achillespezen zo pijnlijk dat ik met de grootste moeite terug naar de bushalte kon strompelen.

Na mijn eerdere kuit-, hamstring- en enkelperikelen in de voorgaande maanden en de daarmee eveneens samenhangende vormcrisis was het nu wel duidelijk. Het kon zo niet meer!
Ik schreef mijzelf een paar rustweken voor en schrapte mijn oktober-programma. Dat was niet zo moeilijk want de twee geplande marathons waren al afgelast (gelukkig zonder dat ik mij daarvoor had ingeschreven) en een 6-uursloop is niet aan te raden als je al zoveel moeite heb met een marathon.
Ik ging weer rustig opbouwen, vanaf de basis. Een beetje zoals ik dat ook deed na die ernstige blessure en revalidatie in 2009 toen ik daar zo sterk van terug kwam en uiteindelijk een zo mooi en succesvol 2010 met als hoogtepunt de Trans Alpine Run kon volbrengen.
Fysio-, rek- en strekoefeningen werden een vast onderdeel van het programma, naast het langzaam aan uitbouwen van het loopprogramma, langzaam aan in lengte maar vooral in tempo en hardheid. Geleidelijk aan voelde ik ook weer iets van ritme en tempo terug komen en verdwenen de blessure-perikelen en besloot ik een aantal korte wedstrijden te gaan "HARD"-lopen en daarmee ook mijn oorspronkelijke programma voor november en december te schrappen.
En zo liep met heel veel plezier:
29 oktober: Utrecht, Pheidippidesloop, 6e etappe: 6,8km-0:30:58 (4:33/km)
13 november: Utrecht, LintloopMax, 5mile: 8,05km-0:35:16 (4:23/km)
27 november: Aalsmeer, Ringvaartloop, 10mile: 16,09km-1:14:27 (4:38/km)
17 december: Linschoten, Halve marathon: 21,1km-1:38:15 (4:39/km)
Deze uitslagen geven wel weer dat mijn wedstrijdsnelheid nogal flink is afgenomen ten opzichte van een jaar of 4-5 geleden. Niet helemaal onverklaarbaar natuurlijk, maar daarmee was mijn eerdere conclusie ook wel duidelijk dat het me zoveel meer moeite koste om een marathon in 4 uur te kunnen voltooien, zoals dat eigenlijk zo gewoon was voor mij tot vorig jaar en daarmee was ook de vormcrisis wel te verklaren.
De les uit 2016 is dus ook: kortere wedstrijden blijven "HARD"-lopen en daarmee natuurlijk ook  rekening houden in mijn wedstrijd/marathon-planning.
Uiteindelijk bereikte ik pas in december weer nagenoeg pijnvrij en redelijk makkelijk lopend mijn nominale maandomvang van 300km en daarmee een jaartotaal van 3301 kms, zoals al gezegd: zeker niet "Wahnsinnig". En met dit besef heb ik uiteindelijk ook het besluit genomen mijzelf terug te trekken uit mijn "Projekt Wahnsinn". Ik loop dus NIET in de zomer van 2017 de DeutschlandLauf (2e helft) van Sankt Goar naar de Zugspitze (8 etappes-510kms). Ondanks de sterke start met de succesvolle trainingsblokken in januari en februari, heb ik in 2016 niet de progressie kunnen boeken om deze uitdaging te kunnen realiseren. Daarvoor had ik mijzelf minimaal 4000 kms in 2016, meer trainingsblokken en meer ultra's toegerekend.

Statistieken 2016:
Totaal aantal gelopen kms: 3301 dat is het op en na laagste totaal sinds 2010
Totaal aantal officiële marathons: 9 (inclusief 1x ultra 60km en 1x bergmarathon +1425hm) daarmee is mijn totaal aantal marathons/ultra's gekomen op 91.

VOORUITBLIK 2017:

Zoals al gezegd ga ik fit en in aanvaardbare vorm en conditie en met toch wel weer de nodige zelfvertrouwen het jaar 2017 in.
Een jaar waarin nog veel onzekerheid bestaat over de planning, mede als gevolg van een aantal externe factoren (werkrooster, afstuderen dochter met daar aan gekoppeld de vakantie-periode).
Waarschijnlijk is dat ik in januari nog eerst een 10km ga "HARD"-lopen in het Vondelpark en daarna mijn marathon-comeback maak bij de Sri Chinmoy Marathon rondom de Bosbaan in het Amsterdamse Bos
Zeker is wel dat ik in februari de Two Rivers Marathon in de Bommelerwaard ga lopen en in maart de 50km bij de Sallant Trail.
Het enige dat daarnaast zeker is, is mijn deelname aan de marathon in Berlijn in september, wat natuurlijk weer een mooi stedentripje wordt samen met mijn vrouwtje.
En, daarnaast lijkt het een zekerheid dat ik in 2017 mijn100e marathon/ultra zal gaan lopen. Wanneer en waar en hoe lang (en hoe hoog)? Dat zal mede afhangen van de vakantieplanning en die is dus nogal onzeker zoals gezegd. Wel wil ik ook graag weer een bergloop doen, maar ook dat is dus weer afhankelijk van die vakantieplanning.

Ik wens alle lezers van mijn blog een voorspoedig, gezond en goedlopend 2017 toe en hoop jullie bij een of meerdere van mijn activiteiten weer te ontmoeten!







Reacties (1)

Ik ben weer terug.
En dat is een fijn vooruitzicht met een nieuw jaar voor de boeg.
Ik kan weer plannen maken en toewerken naar nieuwe uitdagingen.
In een volgend blogje zal ik daar verder op ingaan, maar in mijn loopplanning (kader rechts op dit blog) kan je in elk geval zien wat er het eerste kwartaal op mijn programma staat.

In mijn vorige blog kon je lezen dat ik via een aantal korte wedstrijden probeerde weer aan mijn vorm te werken. In december ging ik daarmee verder, maar bouwde ik tevens de lengte in mijn trainingen verder uit.
Uiteindelijk doorstond ik al die tests en mag ik dus zeggen dat "I'm back".
Ik bouwde mijn programma verder uit, de afstanden werden langer en ik ging ook weer steeds meer en langer offroad lopen en probeerde daarnaast ook het korte en snellere werk te handhaven.
Een terugblik op de ontwikkeling in december:
December 3: duurloop 27,4kms waarvan 5km onverhard door de polder.
December 9: duurloop 29,1kms Voetstappenpad Rondje Hilversum, waarvan ongeveer 75% onverhard door de bossen en over de heide.
December 17: Linschotenloop, halve marathon wedstrijd (straks meer).
December 22: Utrechtse Heuvelrug Trail, 30,9kms (straks meer).
December 27: Lange duurloop 32,8km asfalt, grote ronde door "The West" via Haarzuilen, Geverscop en Harmelen.
En, hoewel er nog een aantal dagen resteren in deze maand, noteer ik voor het eerst weer mijn "nominale" maandomvang van 300kms en ook dat is een reden om te kunnen zeggen "I'm Back"....

17-DECEMBER: LINSCHOTENLOOP HALVE MARATHON, 21,1KMS-1:38:15.
De 39e editie van de Linschotenloop, traditioneel op de laatste zaterdag voor kerstmis. Voor mij de 4e keer. De laatste keer dat ik hier deelnam was in 2009 toen ik aan het terugkomen was in de revalidatie van mijn zwaarste blessure ooit, dus best wel een beetje passend omdat ik nu aan het terug komen was van misschien wel mijn grootste vormcrisis ooit. In 2009 was het een witte, winterse aangelegenheid bij temperaturen van -7 graden en een forse wind en een waar webloggersfeestje, waarbij ik onderweg flink steun had van Leonie en Claudia. Ik finishte toen in een tijd van 1:38:06...... (blogje is HIER terug te lezen)
Hoe passend is het dat ik nu finishte in een tijd die welgeteld 9 seconden langzamer was dan toen....
Nu waren de omstandigheden echter nagenoeg ideaal voor mid-december. Paar graden boven nul en nauwelijks wind. Echter wel enigszins mistig, waadoor het zuurstofgehalte in de lucht altijd wat minder is.
Ik liep een vrij constante race, misschien iets te behoudend in het gedeelte tussen pakweg 5 en 10km toen ik mij in een groepje ophield wat wel een lekker tempo draaide, maar wellicht toch iets te langzaam achteraf. Ik had mij een schema voorgesteld van 4:36/km (23:00 per 5km, zoals in Aalsmeer 3 weken eerder), maar haalde dat uiteindelijk alleen in de 1e 5km en in de laatste 5kms, toen ik nog wel kon aanzetten voor een snellere eindfase.
Enfin. Het betekent wel mijn snelste halve marathon tijd sinds april 2012 toen ik in de Rotterdam Marathon de TWEEDE helft in 1:36 afraffelde.....
Ik ben dus wel op de goede weg, maar er is ook nog "work to do".
Belangrijkste winst was uiteraard dat ik weer nergens last van heb gehad en verder kon met de "Road Back".

22-DECEMBER: UTRECHTSE HEUVELRUG TRAIL, Rhenen-Driebergen 30,9KMS
De laatste test om te zien hoe mijn comeback er voor stond. Stuiterend over de onverharde en soms drassige en modderige paden over de heuvels van de Utrechtse Heuvelrug.
En ook dit werd een succesvolle en probleemloze tocht van station naar station en was het natuurlijk ook deze keer weer genieten van de prachtige omgeving, hoewel het ook nu weer enigszins mistig was.
Het werd ook gelijk een soort van parcoursverkenning, want we gaan de route ook in groepsverband lopen op 7 januari met vriendjes en vriendinnetjes van facebook, en instagram en strava. Wordt een mooie tocht!










Reacties (1)

GOODBYE NOVEMBER
BACK TO BASICS
In mijn vorige blog eind oktober had ik al geschreven dat ik "terug naar af" ging. 
In november bleef ik bij mijn "back to basics", hoewel ik, uiteraard, toch iets verder en iets sneller plande, wilde en ook ging, maar daarbij toch vooral niets wilde forceren omdat de blessure-symptonen nog steeds niet volledig verdwenen waren.
Ja, het ging steeds iets beter, met soms een klein terugslagje, en na de wedstrijd van zondag in Aalsmeer mag ik zeggen dat ik nog steeds met alle vertrouwen de toekomst, 2017 dus, tegemoet mag zien.
Uiteraard borrelen er (eigenlijk altijd wel) allerlei (wilde) ideeen op voor de agendag voor 2017, want als je met mafketels omgaat ben je ook door hun beinvloedbaar, en staat er inmiddels ook wel het een-en-ander vast, maar daarover later wel meer.
In november liep ik ruim 200kms en dat is zo'n 20% meer dan ik oktober. In december verwacht ik dan weer in de buurt te komen van mijn nominale omvang van 300km/maand.
In de afgelopen maand verscheen ik bij 2 wegwedstrijden aan de start als vervolg op mijn etappe bij de Pheidippidesloop eind oktober. Het was inmiddels al meer dan 4 jaar geleden dat ik nog eens aan "gewoon wedstrijdlopen" deed, en de bedoeling hiervan is in elk geval om weer aan mijn snelheid te werken, zodat ik straks bij mijn rentree in het "marathon-circuit" mijn ooit gebruikelijke tempo en ritme weer wat soepeler kan bereiken. Naast het blessureleed had ik moeten concluderen dat ik mijn tempo, mijn ritme in de marathons volledig kwijt was.
Nou, als ik die lijn doortrek naar mijn snelheid bij de wegwedstrijden (en intervaltrainingen), moet ik verder concluderen dat het met mijn snelheid inderdaad droevig gesteld was. En daar werk ik nu dus aan.
Als ik Aalsmeer bij een 10-mile loop een gemiddelde noteer van 4:36/km dan lijkt die conclusie inderdaad echt te kloppen, omdat dit beduidend langzamer is dan een aantal jaren nog maar. En ja, natuurlijk word ik oud(-er), en ja natuurlijk word je langzamer, maar deze achteruitgang is wel dramatisch en daarmee ook mijn dramatische marathon-prestaties herleidbaar. Ondanks, maar ook mede, door alle blessure-perikelen.

13-NOVEMBER: UTRECHT, LEIDSE RIJN: LINTLOOPMAX, 5 MILE (8,05km)-0:35:16
Op een druilerige zondag liep ik op Het Lint een verrassend snelle race en versloeg ik mijn gehoopte eindtijd van 36 minuten ruimschoots. Ik was in staat om een constant tempo te lopen en dat ook in de laatste kms vast te houden en eindigde uiteindelijk als 30e in een veld van ruim 200 finishers bij de mannen.
Het Lint is natuurlijk ook een razendsnel parcours, asfalt en vlak, en ik was daar natuurlijk ook gewend om snelle trainingen af te werken in de tijd dat mijn zoon nog bij UVV honkbalde en ik er teammanager was.


27-NOVEMBER: AALSMEER, RINGVAARTLOOP, 10 MILE (16,09km)-1:14:27
Twee weken na de Lintloop meldde ik me in Aalsmeer aan de start van de Ringvaartloop voor de dubbelle afstand onder prima november-omstandigheden: graadje of 8 en weinig wind.
De Ringvaartloop is een klein regionaalwedstrijdje (met tevens een 5 en 10km afstand), met start en finish op de atletiekbaan van AV Aalsmeer, onder de continue landende vliegtuigen door, want Schiphol is hier nabij. De benaming "Ringvaartloop" is enigszins misleidend, omdat je slechts 2km echt langs de Ringvaart loopt. Dat is dan wel gelijk het verst af gelegen gedeelte van de route, met aan de overkant van het water Schiphol. Hier hadden we ook te maken met tegenwind, en dat merkte je best wel. De middelste 6km van de route waren ook het meest aantrekkelijke gedeelte met passages langs de Oosteinderpoule en door het Schinkelbos over een onverhard pad tussen een paar kuddes Schotse Hooglanders door.
Dit gedeelte was ook mijn langzaamste van mijn race en liep hier een gemiddelde km-tijd van 4:42 en daar was ik helemaal niet zo blij mee. De 1e 5km had ik nog afgelegd op 4:33 en ik was er niet zo gerust op dat ik binnen de mij verwachte 1:15 zou kunnen finishen. Die laatste 5km kon ik echter weer goed herstellen en op 4:33 afronden en zo na 1:14:27 weer op de atletiekbaan te finishen als 11e van 38 in de categorie M45+. De eerste tien voor mij waren trouwens allemaal jonger.....
Maar, het allerbelanrijkst: Nergens last van gehad en zelfs mijn rechter enkel liet zich niet voelen. Ook niet afloop.

HELLO DECEMBER:
In december ga ik op de nu ingeslagen weg verder. Het zal alleen weer iets langer gaan, terwijl ik ook weer langzaamaan weer eens het bos en de trails zal gaan opzoeken.
In de Linschotenloop, halve marathon op de laatste zaterdag voor kerst, ga ik dan ook weer een stapje verder op "Hard"; als de weersomstandigheden dat dan natuurlijk toelaten.
Eind december hoop ik dan weer in gebruikelijke doen te zijn en klaar te zijn voor een mooi 2017.
Inmiddels heb ik hiervoor ook een positief bericht ontvangen van de Marathon van Berlijn, dat ik hiervoor ingeloot ben.
(Eerder dit jaar was ik, opnieuw, uitgeloot voor de marathon in Londen).
En dat betekent dat ik ook verder kan gaan nadenken over de planning voor 2017 nu de jaarlijkse marathon-stedentrip vast staat en waar en wanneer ik dan toch mijn 100e marathon kan gaan noteren. Dat zou wel eens letterlijk het "hoogtepunt" van mijn hardloopcarriere kunnen worden.....















Reacties (2)

TERUG NAAR AF:
Het "loopt" in 2016 niet zoals dat hoort, zoals ik dat de afgelopen jaren gewend was. Het gemak waarmee ik marathons liep en gewoonlijk soepeltjes binnen de vier uur finishte was weg. Het heeft natuurlijk allemaal ook niet mee gezeten, met allerlei blessure-perikelen als grootste oorzaak.
Mijn laatste marathon, de Copakuylbanamarathon in Roelofsarendsveen, was eigenlijk nog niet eens zo heel erg verkeerd, maar duidelijk was wel al langer dat ik "het"  niet meer had. "Het": gevoel, "Het ritme". Ik miste inhoud.
Kuitspier-, hamstring- en achillespeesblessure hebben mij het afgelopen half jaar geteisterd, en alle continuïteit verdween uit m'n programma. Ik liep al sinds de Jan Knippenberg (26-maart) en de Marathoni di Roma (april-10) te improviseren met m'n trainingsprogramma om toch maar vooral dat te kunnen blijven doen wat ik wilde en wat ik voor ogen had.
Na de Copakuylbanamarathon werd pijnlijk duidelijk dat het niet verder zo kon. Had ik tijdens de loop eigenlijk nauwelijks ergens echt last van gehad, pijnigden na afloop en na het douchen en de "after-party" allebei mijn achillespezen mij dusdanig dat de de 5-minuten wandeling naar de bushalte een ware martelgang werd. En nee dat was geen spierpijn, want dat had ik er graag voor willen inruilen.
Een radicaal besluit was het vervolg. Twee weken volledige looprust en aansluitend de 4-weken herstelprocedure van Jaap, mijn fysiotherapeut; geleidelijk weer de belastbaarheid iets opbouwen en consequent de oefeningen doen. Ja, oefeningen! Daar  moet je dan wel tijd voor vrijmaken.
Het andere besluit was daarmee samenhangend het aanpassen van mijn programma. Dat was niet zo erg moeilijk want de geplande Stichtse Vechtmarathon en de Via Belgica waren inmiddels al afgelast en de 6-uursloop had ik zelf al mijn twijfels over als de marathon al zoveel problemen opleverde.
Dat betekende tevens dat mijn geplande 100e marathon nu voorlopig uitgesteld moet worden. Ik had gehoopt die te lopen in maart 2017 in m'n eigen stadsie, waar ik ook m'n 1e marathon liep in 3:55 en dat nu in m'n 100e, 35 jaar later, dus wellicht ook nog (iets) sneller..... En dat is jammer, want wat is er mooier dan #100 te lopen in eigen stad waar je ook je 1e liep en waar familie en fans makkelijk bij aanwezig kunnen zijn? Waar en wanneer die 100e marathon er nu komt, heb ik dit moment nog niet echt een idee over.

PHEIDIPPIDESLOOP:
Eerst dus terug naar af en weer geleidelijk aan terug komen. De 1e fase daarvan heb ik er inmiddels opzitten en afgesloten met deelname aan de altijd leuke Pheidippidesloop, een estafetteloop over de marathon-afstand voor teams van 7 lopers, waarvan minsten 2 vrouwen.
Al een aantal keer eerder had ik hieraan deel genomen met mijn eigen vereniging Ron Clarke en ook al eens als sololoper, maar deze keer als gastloper in een team van Peter Witteman's Loop Clinics. Peter ken ik al vele jaren, en geregeld komen we elkaar nog wel eens tegen. Hij was destijds ook trainer bij AV Phoenix toen mijn dochter nog aan atletiek (meerkamp/middenafstanden) deed, voordat een kruisbandblessure daar op 13-jarige leeftijd helaas een eind aan maakte.
Het was een prachtige lente-achtige dag in deze herfst. Heerlijk zonnetje, weinig wind en een graadje of 12-14. Zeker voor een estafette ideale omstandigheden. De start, finish en wissellocatie waren op de atletiekbaan Maarschalkerweerd en het parcours leidt door het altijd mooie Amelisweerd en Rhijnauwen en langs de schilderachtige Kromme Rijn.
Ik stond gepland als 6e loper van het 2e team voor een afstand van 6,8km. De laatste keer dat ik "hard" hardliep was al meer dan 14 maanden geleden en met nu alleen een "terug naar af"-training van 4 weken was ik toch ook wel een beetje bezorgd om geen al te slecht figuur te slaan in het team.
Gelukkig gebeurde dat niet. Nadat ik het estafette-lint had overgenomen van Viola, startte ik best wel snel, maar bleek ook vervolgens best in staat om dat vast te houden en finishte na 30:57 (een gemiddelde km van 4:33) en gaf ik het lint weer over aan slotloper Bas. Als team finishten we als 17e in een tijd van 3:16:38 (gem. 4:39/km). Het 1e team van PLWC eindigde overigens als 9e in 3:02:27. Het was een leuke, gezellige dag op Maarschalkerweerd en daarbij ook weer kennis gemaakt met andere lopers/loopsters. Peter bedankt en wellicht weer tot bij een andere gelegenheid.

 










Reacties (1)

Al sinds 2003 wordt jaarlijks in Roelofarendsveen de "One and Only" marathon georganiseerd door loopvereniging AV Plantaris als opening van de plaatselijk kermisweek met elk jaar weer een ander thema. Ik had er al diverse enthousiaste blogjes over gelezen, en wilde zelf ook wel eens dat feestje meemaken. Vorig jaar lukte dat niet omdat ik vanwege een blessure moest afzeggen, maar dit jaar bij de 14e editie wilde ik er echt bij zijn, ondanks dat ik niet echt in goede doen was en mijn achillespezen me nogal teisterden de voorafgaande twee weken na de Rivierenlandmarathon.

Het thema dit jaar was de Olympische Spelen in Rio de Janeiro en als benaming werd toepasselijk de "CopaKuilBana"-marathon gekozen. Die "Kuil" staat voor een gedeelte van het parcours, een woonwijk,  waar je na de beklimming van een brug in beland. En verder was er daadwerkelijk  een stuk "strand" van een meter of 20 mul zand (men gooit gewoon een aantal kuup zand op straat) waar we overheen moesten lopen en werden we door de jachthaven geleid over de aanlegsteigers en door de Favela's, de woonwijken door de bewoners geheel versierd met slingers, balonnen, party-tenten en begeleid door bandjes, fanfare danwel sterio-installaties.


Het Olympische karakter van de loop kenmerkte zich ook in een "officiele" opening"met een welkomswoord vooraf en het hijsen van de "Olympische vlag" door de Kerstman (hint: een speciale One Only ter gelegenheid van het lustrum op 30 december). De lokale echte Olympische Heldin Femke Heemskerk was aanwezig om de Olympische vlam te ontsteken en het "startschot te lossen" na het spelen van het Wilhelmus en aansluitend ook de "One and Only hymne" Conquest of Paradise door Vangelis (hetgeen natuurlijk ook mijn persoonlijke hardloop-hymne is ever since mijn kennismaking met de Swiss Alpine Marathon in Davos, waar ik mijn meest memorabele hardloopprestaties realiseerde. 


Ja
, het was een uiterst sfeervol gebeuren. In Braziliaanse carnaval-sferen verkleedde deelnemers en publiek, en dat in uiterst plezierige september-weersomstandigheden met bijna Braziliaanse temperaturen. Het deelnemersveld bestond uit zo'n 125 estafetteteams en zo'n 20 sololopers.
Die moesten in totaal 17 rondjes van 2,5km afleggen. Vervelend om rondjes te lopen? Nee bepaald niet! Het was een feest, het was geweldig. De route is afwisselend genoeg en de band die je met de bewoners opbouwd als je ze pakweg elk kwartier weer ziet, ondertussen met de kids high-five-jes, is leuk. De speaker die bij een aantal doorkomsten je naam noemt en daarbij  hele verhalen vertelde over mijn hardloopverleden. De mevrouw bij de verzorgingspost die bij elke doorkomst stevast een stukje banaan aanbied, terwijl ik dat elke keer weer afwijs en alleen een bekertje water voldoende vind.
En dan het laatste rondje die je aflegt met twee sambaballen in de hand, zodat iedereen weet dat je met de laatste ronde bezig bent. Ja, zo'n laatste rondje neem je wat extra tijd voor, mooi excuus omdat het beste er toch al vanaf was bij mij, om van een aantal "vaste supporters" onderweg persoonlijk afscheid te nemen. Mooi gebaar in deze sfeervolle en feestelijke omstandigheden.
En dan na de finish onthaald te worden ale een "ware Olympier" met een drietal kussen van de twee dames (rondemissen) van de organisatie met daarbij ook nog een aantal consumptiebonnen voor een paar drankjes en een "favela-burger".
Hardloop-evenementen kunnen zo leuk zijn toch!


Hoe ik gelopen heb?
Heel relaxed met een langzame start mede als gevolg van de opstopping bij een stukje "singletrack" over een stukje priveterrein (ja ook dat kan bij de "One and Only", direct na het stukje strand en ook op de steiger bij de jachtwerf. In de daaropvolgende ronden kwam ik wel in mijn normale ritme en kon ik weer lopen op een 4:00-uur-schema.
Na twee uur moest ikechter een sanitaire stop inlassen en bij een marathon als deze ga je dan niet midden in de woonwijk even achter een boompje langs de weg, maar naar de plaspilaar op het evenemententerrein, een stukje buiten de route en door de menigte in het wisselvak van de estafette. Koste me een minuutje of twee, but who cares....
Daarna kwam ik echter toch niet meer lekker in mijn ritme en vond ik het ook wel prima om een versnelling lager te lopen, en ook wat meer tijd te nemen bij de verzorgingspost. Helaas kreeg ik echter weer last van mijn rechter enkel en gingen ook mijn beide achillespezen steeds meer protesteren en heb ik het de laatste 2 rondjes nog rustiger aan gedaan en het laatste rondje, het afscheidsrondje, dus nog rustiger aan gedaan. Het was mooi genoeg zo.
Uiteindelijk finishte ik als 9e van de 19e sololopers in een tijd van 4:09:13.
Een Olympisch Diploma ontving ik een week later nog thuis.
Mijn Olympische Droom is helemaal uitgekomen!
Ik kijk met plezier en een glimlach terug op een uiterst aangenaam evenement.

Een mooie film-impressie van de Copakuilbanamarathon is hier te zien:
FILM COPAKUILBANAMARATHON


 

Van de "One and Only" site:
Rio de Janeiro is deze zomer voor Nederland de enige kans om in de spotlights te komen. Geen podium op het EK voor de nummer drie van de laatste WK, maar wel een supertroef bij de Olympics: onze razendsnelle Dafne. Maar OJEE! naar Brazilië gaan is nogal wat. Het Zikavirus, de Favela bendes, de verleidingen van de Samba en het Carnaval: geen zaken voor topprestaties. Een No Go Brasil hangt in de lucht. Voor de thuisblijvers hebben wij een herkansing in september. Op het hoofdnummer van de atletiek geven wij onze marathonlopers de kans voor een eigen olympisch diploma en misschien wel een gouden plak. Wij creëren onze eigen Copacabana, Favela, Samba en Carnaval. Hier gaan we voor goud en net als in Rio: het meedoen is al een feest op zich. Gaat Dennis voor Olympisch goud? Loopt onze locale Dafne, Alieke, weer voor in het veld? De Olympische estafette wordt het hoofdnummer, waar we ons onbedreigd, sportief en feestelijk kunnen uitleven. Voor het internationale karakter van de Olympics wijken wij uit naar Oude Wetering, waar wij onze eigen favela en Copa hebben. Op de CopaKuilBana gaan we helemaal los.







Reacties (2)

RunningRuud

#TheRoadto100Marathons
Countdown: 99


Marathon #100: 
Zondag 9 juli
Amsterdam, Westerpark
BokemeiRun

LOOP-AGENDA:

*: reeds ingeschreven
*: voorlopige planning
!: optioneel 
MUC: Marathon & Ultra Cup

2017: PLANNING:

*: woe 14-juni: *98: Noordlaren, Landgoed Blanckenborch Marathon 3:58:58
*: zon 18-juni: *99: Amersfoort, marathon 4:09:27

*: zon 09-juli: #100: Amsterdam, Bokemeirun 43,4km

*: zat/zon 04/05-augustus: #101-102 Zwischbergen: GondoEvent 2x42km (+- 2x2000hm)

"Deutschland Woche":
*: zat 16-sept: Roelofarendsveen, One and Only Marathon Eins und Einzige Supertolle Schlager und Blumenlauf
*: zon 24-september: 44e BMW Berlin marathon (entry into the lottery, nov. 30)

zat 14-oktober: Berg en Dal; 11e Herfst Ultraloop 42,2km/60km
*: zat 28-okt: Schokkerhaven-Urk: Suderse Marathon
*: zon 5-nov: St. Oedenrode: 3e Marathon van Rooi
*: zon 19-november: Abcoude: Ronde Venenmarathon
*: di 26-12 tem zat 30-12-2017: trainingsblok: OV: #5xmarathon2017

2018: PLANNING:

27-01-2018: Amsterdam- Sri Chinmy Marathon
25-02-2018: Zaltbommel-Two Rivers Marathon
22-04-2018: London-Marathon (entered Overseas ballot)
juli 2018: Zermatt (ultra-)marathon)" 42KM/45,6km 

2019: PLANNING:

juli 2019: Davos, Swiss Alpine Marathon... 10 years later...

WISH / TO DO LIST

april: Ierland, Connemarathon (ultra)
juni: Grainau Zugspitz Ultratrail  62km (+2923mtr/-3285mtr)
juni: Liechtenstein: LGT Alpin Marathon
juni: Brixen: Dolomiten Marathon (+1870mtr, -720mtr)

juli: Grindelwald, Eiger Ultratrail 51km, +3100mtr
juli
: Ischgl-Galtur: Silvrettarun 3000 42km (+1840mtr, -1584mtr)
juli: Kaprun Grossglockner trail 50km  
augustus:
Kainach Bergmarathon
augustus: Monschau marathon/ultra 56km #MUC
september: In Flanders Fields Marathon
september: Interlaken: Jungfrau Marathon (+1829mtr)
september: Solingen: Wupperberge-marathon (+1219mtr)
Old Mutual Two Oceans Marathon

RunningRuud

2017 Hardloopbelevenissen, resultaten

zon 21-mei: Hoorn: Schutz marathon Hoorn 4:03:36
zat 6-mei Steenbergen
ultraloop/marathon  (MUC) 3:55:27

29-april Lelystad Rietveld Natuurmarathon 4:10:15
2
5-april Amsterdam Cruyff Foundation 14K Run (14,5km-1:10:48)
8-april Castricum 10e Bos- Duin- Strandloop 42,2km - 4:51:23
18-02 tem zon 26-02 trainingsblok incl:
25-feb: Driebergen-Rhenen, UHT 31km vriendengroepsloop)
12-feb Zaltbommel, Two Rivers Marathon 3:54:44
28-jan: Amsterdamse Bos: Sri Chinmoy Marathon (MUC)
4:02:59
22-jan: Maassluis: Ruitenburg 1/2 marathon (training) 1:44:19

2016 Hardloopbelevenissen, resultaten
22-12-2016 Driebergen-Rhenen UHT 31km-3:30:00 (bruto)
17-12-2016 Linschoten, Linschotenloop 21,1km-1:38:15
27-11-2016: Aalsmeer, Ringvaartloop 10km/10EM-1:14:27
13-11-2016: Utrecht, Leidse Rijn: LintloopMax 5 EM-0:35:16

29-10-2016: Utrecht,
Pheidippidesloop (met PW Loopgroep) 6,8km-0:30:58
17-09-2016: Roelofsarendsveen: 
One and Only CopaKuilBanaMarathon 4:09:13
04-09-2016: Beneden-Leeuwen: Rivierenlandmarathon 4:16:55

14-08-2016: Sonthofen, Allgau Panorama Marathon 42,2km (+/-1425mtr) 6:07:49
16-07 tem 24-07trainingsblok #4 Projekt Wahnsinn
16-07 tem 13-08 voorbereiding APUT (14-08-2016) incl. Heuveltraining Amerongen en 50-km Ultra-duurloop

02-07-2016: Apeldoorn, Midzomermarathon 4:24:48
05-06-2016: Schutz marathon Hoorn 4:10:42
21-05 en 22-5-2016: Dubbeldekker:
  incl: 21-05-2016: Steenbergen Avondmarathon 3:59:15
  incl: 22-05-2016: Leiden Marathon 4:14:27
10-04-2016: HAPPY BIRTHDAY RUN: Rome: Maratona di Roma 4:06:46
26-03-2016: Velsen-Den Helder: Jan Knippenberg Memorial 60km (MUC) 5:57:44
12-03-2016: Strandduurloop: Scheveningen-Zandvoort, 35km
13-02 tem 21-02 trainingsblok #3 Projekt Wahnsinn 256km (28,4km/dag)
  incl: 14-02-2016: Utrechtse Heuvelrug Trail met John & Jeffrey
  incl: 16-02-2016: Rondje Hilversum Voetstappenpad met Jannet
31-01-2016: Utrecht-Amersfoort-Utrecht trainingsmarathon 4:07:06 (netto: 4:02:06)
09-01 tem zon 17-01 trainingsblok #2 Projekt Wahnsinn 240km (26,7km/dag)

RunningRuud
2015 Hardloopbelevenissen, resultaten

27-12-2015: Epe: 6-uurs baanloop 58,921mtr
12-12-2015: Diever: Boscrossmarathon 4:32:04

06-12-2015: Spijkenisse: PACER: Sparkmarathon #MUC 4:01:12
29-11-2015: Geldrop: Tis-voor-Niks-Marathon #MUC 4:19:53
zat 09-01 tem zon 17-01 trainingsblok #1 Projekt Wahnsinn 214km (23,8km/dag)
25-10-2015: Etten Leur, Brabantmarathon 4:03:07 

18-10-2015: Stichtse Vecht Marathon 4:04:51
11-10-2015: Soest, Pijnenburg Bosmarathon 4:12:17 
14-08-2015: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-12:03,57
01-08-2015 5e Boxmeerdaagse 1e dag Boxmeer-Maasduinen-Boxmeer 04:50:02
04-07-2015: Ronde van Amsterdam, 60km>>45km-6:04:49
14-06-2015: Schimmert, Child Learn Marathon 3:53:11
09-05-2015: Bunschoten: Eemmeerloop, 50km 4:28:09
26-04-2015: Dusseldorf; Rheinmarathon) 3:38:42
28-03-2015: Diever: Drents Friese Woldmarathon 3:57:08
22-03-2015: Scheveningen-Zandvoort Marathon 4:09:42
07-03-2015: Veenendaal: Galgenbergmarathon 4:52:09
01-02-2015: Amersfoort-Utrecht-Amersfoort 42,9km-4:09:20 (Van Lange Jan naar Dom en terug)

RunningRuud
2014 Hardloopbelevenissen, resultaten:

14-12-2014: Spijkenisse, Sparkmarathon #MUC (PACER 4:00) 3:59:44
30-11-2014: Geldrop: Tis voor Niks Marathon #MUC 3:57:40

23-11-2014: Nieuwegein: Estafette Marathon 4x10,5km AV Ron Clarke

14-11-2014: Driebergen-Rhenen, Utrechtse Heuvelrug Trail, 31,2km-2:57:23
25-10-2014: Utrecht, Pheidippidesloop 
3:41:30
12-10-2014: Soest: Pijnenburg Bosmarathon 
3:57:18 
21-09-2014: Hilvarenbeek:  Beeksemarathon #MUC 3:52:25

07-09-2014: Beneden Leeuwen: 
Rivierenlandmarathon 3:36:24
29-08-2014: Utrecht, Trackmeetings, 5000mt-0:19:50,67

26-08-2014: MAARSSEN, Vechtloop 5km-19:42
08-08-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-0:11:42,27
27-07-2014: Amsterdam, Bokemeirun, 43,4km-4:05

11-07-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-0:11:42,18
29-06-2014: Schimmert, Child Learn Marathon, #MUC 3:48:23

20-06-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-11:44;08

31-05-2013: Amsterdam, Self-Transcendence, 50km #MUC 4:21:40

25-05-2014: Maassluis, Westlandmarathon 3:58:24
11-05-2014: Amsterdam, De Groene van Amsterdam 3:54:28

19-04-2013: Jan Knippenberg Memorial 60km Velsen Noord-Den Helder #MUC 6:31:10

15-03-2014: Maasdam, Binnenmaasmarathon, 42km-3:35:48 #MUC

26-02-2014: Driebergen-Rhenen: Utrechtse Heuvelrug Trail, 30+km-3:04:02

02-02-2014: Apeldoorn, Midwintermarathon 3:52:22
10-01-2014: Rhenen-Driebergen: Utrechtse Heuvelrug Trail, 30+km-3:10:05

RunningRuud
2013 Hardloopbelevenissen, resultaten:

15-12-2013: Spijkenisse, Sparkmarathon (pacer 4:00) #MUC 3:58:47
06-12-2013: Rhenen-Driebergen; Utrechtse Heuvelrug Trail, 31,5km-3:16:34 bruto

24-11-2013: Geldrop: Tis voor Niks, marathon #MUC 4:01:14
15-11-2013: Driebergen-Rhenen; Utrechtse Heuvelrug Trail, 33,1km-3:45:00 bruto
26-10-2013: Utrecht, Pheidippidesloop 6,8km-39:25

05-10-2013: Amsterdam, Self-Transcendence 6-uursloop #MUC 
DNF, 33,4km-3:24
15-09-2013: Hilvarenbeek: Beeksemarathon #MUC 3:42:37

18-08-2013: Sonthofen, 
Allgäu Panorama Ultratrail69,3km (+/-2836mtr) DNF
(Oberstdorfwertung, 49km,  (+/- 1970mtr: 7:01:17)

28-07-2013: Amsterdam: Bokemei Run, 43,4km-4:04:25
20-07-2013: Diever, Midzomeravondmarathon 
3:56:01
09-06-2013
: Oss, Maasdijkmarathon 3:48:41

26-05-2013: Marathon Leiden, persoonlijke haas (sub 3:30) voor Gerard 3:36:44

22-05-2013: Utrecht, Zomeravondcup-3 5km-20:13
28-04-2013: Loop van Vlaanderen, #MUC 5:23:01
14-04-2013: Marathon Rotterdam 3:46:07
01-04-2013:60 van Texel DNS
17-03-2013 Barcelona Marathon 3:43:36
2 mrt: Rhenen, Galgenbergmarathon
24 feb: Uden, Weblogloop Tiny
17 feb: Utrechtse Heuvelrug Trail; Driebergen-Rhenen
3 feb: Apeldoorn, Midwintermarathon, #MUC, persoonlijke haas voor Vera 3:47:42
5 jan: samenloop Het LInt met Nesrine, JohnHardeman

RunningRuud
2012 Hardloopbelevenissen, resultaten: 

29 dec: Heerde; 6-uursloop; 62.772 mtr
16 dec: Spijkenisse, Sparkmarathon, pacer 3:58:48
25 nov: Geldrop't is (voor) niks marathon 4:11:08
4 nov: Sint-Oedenrode, Marathon van Rooi 3:39:52
27 okt: Utrecht, Pheidippidesloop, team-estafette met AV Ron Clarke; 6,1km-0:33:33 en 4,1km-0:17:04
6 okt: Marathon Zeeland 42,195 - 4:08:35
30 sept: Marathon Zwolle (pacer)42,195-3:59:08
16 sept: Hoogland:Halve van Hoogland, 21,1km-1:47:27
8 sept: Velsen, Pierloop 15km 1:06:02
31 aug: Utrecht, Trackmeetings, 5000mtr-19:17
28 aug: Maarssen, Vechtloop, 5km-19:23
10 aug: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-11:38
28 juli: Davos:Swiss Alpine Marathon79,4km / (+/- 2600mtr) - 11:03:10
8 juli: Den Haag, Strandmarathon, 42,195km-4:33:07
7 juli: Nieuwegein, AV RON CLARKE35-Jaar Jubileum; 5000mtr-clubkampioenschap: 20:04
02-07-2012: Rhenen-Rijndijk-Wijk bij Duurstde-Krommerijnpad-Utrecht 50km trainingsloop
25-06-2012: Muiden-Utrecht, Vechtroute, 50km trainingsloop langs de Utrechtse Vecht
16 juni: Raerd-Easterbierrum: Slachtemarathon3:51:54
10 juni: Amersfoort: marathon3:41:02
3 juni: Hoogerheide, Brabantse Walmarathon3:56:15
27 MEI: Utrecht, Rondje Utrecht, 50km trainingsloop
20 mei: Leiden, marathon3:49:01
15 april: Marathon Rotterdam3:17:44
9 april:Marathon Utrecht-10km(8,8km)-35:59
1 april: 30jr herinneringsloop 1e marathon (03-04-1983), 42km trainingsloop op 1983 Utrecht-marathon-parcours langs de Vecht
24 mrt: Naaldwijk: Arcade Halve Marathon21,1km-1:29:37
10 mrt: Rhenen: Galgenbergmarathon 42,195km-4:57 bruto
4 mrt: Aalsmeer, Westeinderloop 10km-0:39:50 (bruto)
26 feb: Uden, Weblogloop Tiny
19 feb: Vinkeveen: Bosdijkloop, 10km-0:39:47 (bruto)
12 feb: Utrecht/Leidse Rijn; Het Lint: 24km Hazen voor Pasen
22 jan: Den Haag,Puinduinrun 10,5km-53:25
15 jan: Baarn,Wintercup-3 10km-42:40
8 jan: Utrecht/Leidse Rijn; Het Lint: 24km Hazen voor Pasen
7 jan: Woudenberg,Florijnwinterloop 25km testloop-2:07:52

Lijst met albums
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl