RunningRuud:

2010-2013:
Van Birnlucke naar Heartbreak Hill, van Sertigpass naar Montjuic naar Sonnenkopf;

van Transalpinerun naar Boston, van SwissAlpineMarathon naar Barcelona naar Allgau Panorama Ultratrail

2016-2017:
Van Rome naar Sallant en Alpentoppen naar Berlijn


RUUD VERHOEF; LOOP-HISTORY

Ruud Verhoef begon met hardlopen in 1982, geinspireerd door de marathon-prestaties van Gerard Nijboer, die toen grote internationale successen boekte bij de Olympische Spelen van 1980 in Moskou (zilver), Europese Kampioenschappen in 1983 in Athene (goud) en een fantastisch Nederlands Record in Amsterdam dat ruim 20 jaar stand hield.

Onervaren liep in 1982 mijn 1e marathon in Utrecht, het werd geen succes. Wel motiveerde dit mij om het toch beter te doen, maar 4 maanden later in de hitte en in de duinen van Lisse ging het toch niet veel beter.

In 1983, met richtlijnen van Guus van Wijk, medeoprichter van AV Ron Clarke en collega bij mijn werk bij ACF in Maarssen, ging het wel al veel beter. In de Westland-marathon dook ik voor het eerst onder de 2:40 uur. Later in dat jaar liep ik mijn PR in de marathon van New York City: 2:37:33, ondanks een trage start. 5 Weken later liep ik ook de marathon in Philadelphia: 2:41:25.

Om nog sneller te worden op de marathon ging ik mij in het vervolg eerst concentreren op kortere afstanden en werd ik eigenlijk meer een baanspecialist, een buitenbeentje bij AV Ron Clarke, gebaseerd op trainingsschema's van David Moorcroft, de Engelsman die in 1982 het wereldrecord op de 5000 mtr verbeterde. Een goede marathon liep in daarna niet meer, ondanks de topvorm waarin ik in 1985 in Rotterdam van start ging maar na 30km uitstapte. In de weken daaraan voorafgaand liep ik wel persoonlijke toptijden in de 20km in Aphen a/d Rijn in 1:06:03 en de halve marathon City-Pier-City in Den Haag in 1:10:26.

Op de kortere afstanden maakte ik het tot een regionale subtopper. In de jaarlijkse, landelijke ranglijsten noteerde ik een paar keer een top-50 positie. Mijn PR op de 3000mtr noteerde ik op 8:52, maar helaas lukte het mij net niet om de 5000mtr binnen de 15:00 af te leggen (PR: 15:05). Een hoogtepunt was in 1986 een 2e plaats in de B-serie bij het NK op de 10.000mtr in 31:43.
In 1985 bleek ik het sterkst in de jaarlijkse Wintercup-serie in Baarn, met daarbij de laatste race over 20km op de ijsvlaktes in het Baarnse bos. Daarnaast won ik de 5km-singelloop in Maarssen 2 jaar op rij, om vervolgens 3 jaar op rij als 2e te eindigen.

In 1988 was de marathon in Los Angeles nog een hoogtepunt met 2:46:16. Daarna liep ik allen nog een marathon in Eindhoven in 1993, maar dat was een niet zo geslaagde poging.

In de jaren daarna bleef ik wel hardlopen, maar op een laag pitje. Vrouw, kindjes, huisje, werk; er waren andere zaken die meer aandacht vereisten. Wel bleef ik altijd zeggen dat ik weer terug wilde en dat ik ooit mijn 1e marathon weer wilde lopen in Athene, op het klassieke parcours waar de geschiedenis van de marathon ooit z'n oorsprong beleefde. In 2008 was dat zover, een heel jaar voorspoedig lopen zorgde voor voldoende basis-conditie en op 9 november startte ik dus in Marathonas en finishte ik in het Panathinaiko-stadion in een nettotijd van 3:34:49.

 

In 2009 liep ik de marathon van Enschede, maar werd daarin "gesloopt" door de hitte en vervolgens de marathon van Davos, die ik uitliep in ruim 7 uur, ondanks een blessure ("fractuur Maissoneuve: enkelfractuur met gebroken kuitbeen) na een valpartij na 17km op 2600mtr hoogte.

Na een voorspoedige revalidatie in de rest van 2009 stond 2010 geheel in het teken van mijn ultieme uitdaging, TRANSALPINERUN, een 8daagse etappeloop dwars door de Alpen van Ruhpolding (Duitsland) door Oostenrijk naar Sexen (Italie) over uiteindelijk 310 km en 13,8km hoogteverschillen.

In de aanloop naar de TAR toe liep ik een uitermate geslaagd voorbereidingsprogramma met een uiterst geslaagde Utrecht-Marathon (3:21), een heerlijke Hardloop4Daagse (Apeldoorn, 100km in 6 etappes in 4 dagen), een sterke Natuurmarathon in La Roche (3:56 met 850 hoogtemeters) en goede marathon-testlopen in Diever (3:42) en Bad Pyrmond (4:02 met 690 hoogtemeters).

In september 2010 dus de:

 

04-11 sept 2010:

1e etappe: Ruhpolding (Dtsl)-St. Ulrich im Pillerseetal (Oos) 36,3km (1223, 1034) 5:05:23
2e etappe: St. Ulrich im Pillerseetal (Oos)-Kitzbuhel (Oos) 33,2km (1810, 1907) 5:47:52
3e etappe: Kitzbuhel (Oos)-Neukirchen am Großvenediger (Oos) 46,9km (2252, 2130) 8:20:26
4e etappe: Neukirchen am Großvenediger (Oos)-Prettau im Ahrntal (Ita) 43,9km (1967, 1377) 7:34:43
5e etappe: Prettau im Ahrntal (Ita)-Sand in Taufers (Ita) 34,5km (1813, 2408) 6:49:05
6e etappe: Sand in Taufers (Ita)-St. Vigil (Ita) 39,7km (1512, 1193) 5:35:36
7e etappe: St. Vigil (Ita)-Niederdorf im Pustertal (Ita) 42,195km (1963, 1990) 7:19:41
8e etappe: Niederdorf im Pustertal (Ita)-Sexten (Ita) 33,4km (1269, 1123) 4:41:45
TOTAAL: 8 etappes: 310km (13809, 13162) in 51:14:34
Lopen, rennen, klauteren, zwoegen, afzien, genieten dwars door de Alpen.

De rest van 2010 liep ik nog een niet bedoelde snelle mooie Berenloop Marathon Terschelling (3:25) en rustige mooie "t is voor niks" marathon in Geldrop (3:44).

In 2011 was de befaamde Boston Marathon het hoogtepunt, evenals de herinneringswaardige marathon in de GaiaPark Zoo; de 1e marathon volledig in een dierenpark gelopen en dan ook nog eens in 2 gedeelten ivm een onderbreking door onweer. Verder waren een trail in het Belgische Val d'Heure en de marathon van Amsterdam en avontuurlijke (trail-)trainingen in Connecticut mooie hoogtepunten. Helaas werd 2011 ook gekenmerkt door allerlei kleine kwetsuurtjes, waardoor een geplande "snelle" marathon (in Amsterdam) uiteindelijk niet ten uitvoer kwam....

In 2012 liep ik als "ultieme" levensdoel de 78K in Davos, de langste afstand bij de Swiss Alpine Marathon, met 2 passages boven de 2600 mtr; inclusief de Sertig pass. het werd een geweldig loopavontuur waar ik gedurende 11 uur volop genoot van al die bijzondere elementen en uitzichten die zo'n ultraloop in de bergen met zich meebrengt.
Gedurende het hele jaar 2012 liep liep ik in totaal 12 marathons, waarvan ik alleen de Rotterdam-Marathon HARD hardliep; ik finishte na 3:17; mijn snelste tijd in 19 jaar. Er waren haas-marathons in Zwolle en Spijkenisse; en prachtige natuurmarathons (Galgenberg, Hoogerheide, Zeeland, St. Oedenrode, Geldrop) en bijzondere marathons (Amersfoort, Slachte, Strandmarathon en Leiden).
Aan het eind van het jaar deed ik een 6-uursloop in Heerde op de baan, liep daar ruim 151 rondjes voor een totaal van 62.662 meters. Het was een niet vooraf geplande transformatie naar de ultra-afstand; het was er een die z'n oorsprong vond in m'n 2e hamstring-blessure in 2 jaar, waardoor ik overschakelde van het wedstrijd-element naar de lange afstand.


Na het supergeslaagde jaar 2012, zou het bijna onmogelijk zijn een even succesvol 2013 te realiseren. Uiteindelijk lukte dat ook niet; vooral enkel- en hamstring-problemen gooiden de nodige roet in de plannen gedurende de 2e helft van het jaar. Wat het hoogtepunt van het jaar had moeten worden, de Allgau Panorama Ultra Trail in de Zuid Duitse Alpen, moest ik na 52 van de 69km staken en de 6-uursrace in het Amsterdamse Bos moest ik na 3 uur staken. 
Toch liep ik in het 2e deel van 2013 nog wel de marathons van Hilvarenbeek, Geldrop en Spijkenisse (deze laatste weer als pacer op 4-uur.
In de 1e helft van het jaar waren er wel 2 hoogtepunten: in maart ontzettend genoten van de Barcelona Marathon en in april van de 50-km Loop van Vlaanderen.
Daarnaast voltooide ik nog 2 marathons als personal pacer in Apeldoorn en Leiden en verder nog de Galgenbergmarathon, de Rotterdam-marathon, de Maasdijk-marathon, de midzomeravondmarathon in Diever en de 44km-lange Bokemeirun in het Amsterdamse Westerpark.
Daarmee kwam er een totaal van 13 marathons (of iets langer) op mijn naam in 2013

2014 werd een jaar zonder bijzondere hoogtepunten. Uiteindelijk liep in totaal 11 marathons, allemaal binnen de 4-uur en daarnaast nog 3 ultra's. De Jan Knippenberg Memorial in april was mijn langste race, 60km over het strand van Velsen Noord naar Den Helder. De maand mei was de mooiste, en daarnaast de meest bijzondere. Met eerst de "Groene van Amsterdam" bijna 4 uur lang in constante regen en koude wind en 2 weken later de eenmalige terugkeer van de Westland Marathon bijna 4 uur in een stralende en warme zon. En weer 6 dagen een heel vlotte 50km in het Amsterdamse Bos.
Opvallend in 2014 was mijn verschijning in de Marathon & Ultracup, met een 39e plaats in het eindklassement, mede ook dankzij deelnames aan kleinere marathons als de Binnenmaasmarathon, de Child Learn Marathon, de Beekse marathon en ook weer, inmiddels als kleine traditie de Tis-voor-Niks en de Spijkenisse marathons.
Nog een andere bijzonderheid was mijn overwinning in de enige echte Utrechtse marathon van 2014; de Pheidippidesloop, waar ik alle andere solo-lopers achter mij liet.
Genoten heb ik in 2014 vooral ook van de Dijkenloop-marathon en de allerlaatste editie van de Midwintermarathon.
Verder liep ik ook nog een aantal kortere wedstrijden op baan en weg. Opnieuw wist ik daarbij op zowel 3000mtr als 5000mtr nog binnen de 4:00/km te finishen; hoewel toch iets minder snel dan in de laatste paar jaar.

In 2015 liep ik een totaal van 17 evenementen, waarvan 15 officiële marathons/ultra’s. Hierbij bracht ik mijn totaal marathons/ultra’s op 82.
Het meest succesvolle deel van het jaar was de eerste helft, voordat ik door een hamstringblessure werd geveld en een moeizame 2e helft doorworstelde.
In maart liep ik 3 geheel verschillende, maar stuk-voor-stuk mooie marathons. Eerst in prachtige lente-omstandigheden de Galgenbergmarathon door de bossen en over de heuvels van de Utrechtse Heuvelrug, vervolgens de strandmarathon Scheveningen-Zandvoort met continue zware wind tegen en daarna de Drents Friese Woldmarathon door het natuurgebied in miezerige omstandigheden.
In april een mooi uitstapje en genieten van de Düsseldorf marathon, waarin ik via 3 tempoblokken van 5km mijn snelste jaartijd noteerde in 3:38 als voorbereidingsloop op de 50km-Eemmeerloop in Spakenburg in mei. Helaas stond ook op deze dag een stormachtige wind en gelukte mij een PR niet, maar wist ik wel met een tijd van 4:28 de 3e plaats te bemachtigen in mijn categorie.
Voor het 2e jaar op rij liep ik vervolgens een gedegen Child Learn Marathon in 3:53 in de mooie Zuid-Limburgse heuvels.
In de zomermaanden was ik 2x te gast bij Willem Mutze. In juli voor het Rondje Amsterdam op de heetste dag van het jaar, waardoor de 60km ingekort werd tot marathon-afstand en in augustus bij de 1e dag van de Boxmeerdaagse. Op beide dagen liep ik de afstanden overigens wel als “ultraloper” gezien de tijden die ik gebruikte om te finishen.
Na 1 baanwedstrijd over 3000mtr en vervolgens die hamstringblessure liep ik pas in oktober weer een serie van 3 marathons in 4 weken ondanks een gebrekkige trainingsarbeid. De boscrossmarathon in Soest, de Stichtse Vechtmarathon in Maarssen op een groot deel van mijn trainingsgebied en voor het eerst de traditionele Brabantmarathon in Etten Leur.
De “tis voor niks-“marathon in Geldrop is vervolgens een gewoonte geworden voor mij, evenals de Sparkmarathon in Spijkenisse, weer als pacer.
Het jaar sloot ik af met mijn 1e (moeizame) optreden in de Boscrossmarathon in Diever en een eveneens moeizame 6-uursloop op de baan in Epe.

In 2016 had ik een geweldig (“Wahnsinnig”)  begin met 900kms in de eerste twee maanden, maar kreeg ik vervolgens te maken met meerdere blessure-perikelen, waardoor het uiteindelijk een teleurstellend jaar is geworden, waarin ik niet toegekomen ben aan mijn gestelde uitdagingen.
Ik liep uiteindelijk een totaal van 14 evenementen, waarvan 9 officiële marathons en daarvan weer 1 ultra; in maart de 60km Jan Knippenberg memorial strandloop van Velsen Noord naar Den Helder, succesvol binnen 6 uur, ondanks een opspelende kuitblessure in de laatste 6km.
Een persoonlijke uitdaging lukte nog wel namelijk in mei een dubbeldekker; twee marathons binnen 24 uur met op zaterdagavond de Avondmarathon in Steenbergen en op zondag de marathon in Leiden.
Verder heb ik genoten van een mooie birthday marathon in Rome in april en van de Allgau Panorama (berg-)marathon in de mooie  Zuid-Duitse Alpen in augustus, van een feestelijke en sfeervolle One & Only Copakuilbana Marathon in Roelofarendsveen in september.
Daarnaast liep ik nog marathons in Hoorn in juni langs het IJsselmeer, in Apeldoorn (midzomeravond) in juli  en voor de tweede keer de Dijkensport Rivierenlandmarathon in september.
Vanaf september liep ik geen marathons meer en ben ik na een rustfase weer begonnen met een “back-to-basics” programma en liep ik de rest van het jaar alleen  nog een aantal kortere wedstrijden om weer vorm op te bouwen voor het volgende jaar.

RunningRuud a.k.a. Rudolfverhoef

oftewel: Ruud:

email mij: Rudolfverhoef

volg mij op: TWITTER

volg mij op: FACEBOOK

volg mij op: INSTAGRAM

profiel: 100-marathonclub

profiel: Dutch 100 Marathon Runners

profiel: Marathon & Ultra Cup

Profiel: DUV Deutsche Ultramarathon Vereinigung

 

INTERESSANTE LINKS:

Mijn huidige atletiekvereniging:
AV Ron Clarke
Mijn nieuwe atletiekvereniging:
avVN

Vanaf het begin van mijn hardloopcarriere in 1982 ben ik lid geweest van AV Ron Clarke.
De vereniging is opgericht in 1977 als afspitsing van AV Hellas voor "vrije" leden. In 2017 wordt de vereniging opgeheven na 40 "roemruchte:  jaren, hoewel de laatste jaren daarvan nogal "slapend".
Mijn carriere zet ik aansluitend voort als lid van avVN.

*: hardlopen.nl
*: marathon & ultracup
*: ultraned.nl 
*: mudsweattrails.nl
*: DUV Deutsche Ultramarathon Vereinigung
Datasport.com
Runner's High marathonkalender NL
Hardlopen.nl Hardloopkalender

Voorgaande blogs

Begin jaren '80 won Gerard Nijboer bij de Europese Kampioenschappen in Athene de gouden medaille op de marathon, de zilveren medaille bij de Olympische Spelen in Moskou en zette hij een Nederlands Record van 2:09:01 dat uiteindelijk 25 jaar zou blijven bestaan. 

Met zijn aansprekende prestaties inspireerde Gerard mij, en een marathon lopen dat wilde ik ook wel eens.
In 1982 maakte ik mijn debuut. Ik liep de marathon van Utrecht, maar een succes werd het niet, ondanks dat ik wel finishte.
Op mijn werk bij het toenmalige ACF Chemiefarma kende ik een ervaren hardloper, Guus van Wijk. Ik vroeg hem om adviezen, en hij hielp me in die beginfase van mijn hardloopcarriere aan de nodige adviezen.
Guus was lid van de atletiekvereniging AV Ron Clarke, een vereniging die 5 jaar eerder, door o.a. Dezelfde Guus van Wijk en door Cees Verhoef en Wim van Miltenburg,  was opgericht na een afsplitsing van Hellas, en die voornamelijk bestond uit lange afstand "weg-"lopers uit onvrede over de hoge contributiegelden terwijl zij als lange afstandlopers feitelijk nooit gebruik maakten van de atletiekbaan (Overvecht), de coaches en de materialen.
Ik werd dus ook lid van AV Ron Clarke

De naam van de atletiekvereniging is die van een bekend lange afstandsloper uit de jaren '60, de Australier Ron Clarke (klik hier voor meer info via wikipedia) . Bij de oprichting werd de keuze van de naam voor de nieuwe atletiekverniging bepaald via de dobbelsteen. De andere optie was Emil Zatoped, de bekende Tjechische Lokomotief (klik hier voor meer info via Wikipedia).
De AV Ron Clarke was een pionier op veel gebied. De eerste atletiekvereniging die de Elfstedentocht liep in estafette-verband, die diverse andere lange afstand-estafettes liep, die trimlopen organiseerde gecombineerd met clinics in Amelisweerd. Uniek in die tijd, waar ik ook als vrijwilliger bij betrokken was.
Ikzelf was meer een buitenbeentje binnen de vereniging. Nadat ik in mijn eerste jaar als lid een enorme progressie maakte op de marathon, focuste ik mij daarna eerst vooral op het korte en snelle werk en was ik een van de weinigen die wel eens een baanwedstrijd liep. Ik liep er midden jaren '80...... erg veel!

Ron Clarke Clupkampioen 1984 met de "Vredesbeker", na een sprintfinish

Zoals ik dus eigenlijk een baanspecialist was binnen de vereniging. Met die ervaring eiste ik ook het clubkampioenschap voor mij op in 1983 en 1984 bij 5000mtr-wedstrijden op de atletiekbaan Overvecht. In 1984 moest ik daarbij wel tot aan de eindstreep knokken om in 16:06 de #2 Toon van Bemmel nipt voor te blijven.


In totaal zou ik 6x aan een clubkampioenschap deelnemen. Mijn enige andere overwinning kwam, natuurlijk, weer tijdens een baanwedstrijd over 5000mtr tot stand, toen ik 2012, bij aanwezigheid van de ereleden Gerard Nijboer en Cees Verhoef, in Nieuwegein won tijdens het 35-jaar jubileumfeest. Een gelegenheid waarbij ik na afloop 's avonds bij het diner nog een voordracht gaf over mijn mijn bergloopavonturen in de TransAlpineRun en SwissAlpineRun. Ook hiermee was ik weer heel uitzonderlijk binnen de vereniging, hoewel dat natuurlijk niet zo vreemd is. 
De vereniging organiseerde de laatste jaren z'n clubkampioenschappen vaak tijdens andere wedstrijden, zoals de Maliebaanloop in Utrecht en de Sluizenloop in Nieuwegein.

Na het Clubkampioenschap 2012 met Gerad Nijboer & Cees Verhoef

Zoals al vermeld deed Ron Clarke ook veel aan estafette-loopjes. In de jaren '80 was ik bijvoorbeeld een aantal keer onderdeel van de sterk bezette 4x15km clubestafette vanaf de atletiekbaan Overvecht, en meest recentelijk ook een aantal keer bij de Pheidippidesloop vanaf de atletiekbaan Maarschalkerweerd en een keer bij de estafettemarathon vanaf de atletiekbaan Nieuwegein. Het waren steevast altijd leuke en gezellige aangelegenheden om mijn clubgenoten weer eens te ontmoeten.

Boven: Ron Clarke team Pheidippidesloop met John Boer, Els & Paul Gies, Vincent Appelhof en Carla van Lint
Onder: Ron Clarke team Clubestafette Nieuwegein met Jon Boer, Gerda Vergeer en Vincent Appelhof


De vereniging organiseerde zelf ook al die jaren wedstrijden. De 25km Polderloop in Vleuten, de 15km Haarse Brinklopen in Haarzuilens, de 10km Duurstede Road Run en de cross Amerongse Bergloop. Zowel in Wijk bij Duurstede als in Amerongen heb ik zelf ook een aantal keer deel genomen.

Vanaf 1998 tot en met 2008 was ik ook lid van het bestuur van de AV Ron Clarke als penningmeester, en vervulde daarnaast ook de ledenadministratie en het wedstrijdsecretariaat. Dat was in een tijd dat digitaal inschrijven voor wedstrijden nog niet zo gebruikelijk was en veelal dus via papieren versies via de wedstrijdsecretarissen van de betrokken verenigingen verliep. Vanuit mijn bestuursfunctie was ik in die periode ook altijd betrokken bij de organisatie van de Duurstede Road Run en de Amerongse Bergloop. Allebei evenementen die zeer gewaardeerd werden door de veelal talrijke deelnemers, maar echter niet meer bestaan als gevolg van  vergunningstoestanden, teruglopende sponsorinkomsten en het teruglopende aanbod van het aantal vrijwilligers.

Een heel ander memorabel fenomeen in de AV Ron Clarke history waren de trainingsweekenden die jaarlijks  georganiseerd werden, vaak rondom de paasweekeinden. Zo bewaar ik bewaar prachtige herinneringen aan trainingsweekenden in het Sauerland (Rhenegge), Zeeland (Nieuw Haamstede), Texel en de Eifel (Hellenthal).  


Ik mijn hardloopcarriere nam ik ook een aantal keer als AV Ron Clarke-lid deel aan Nederlandse Kampioenschappen. Mijn meest succesvolle prestatie daarbij was een 2e plaats in de B-loop bij het NK 10.000mtr op de baan in 1986 in Helmond. Ik noteerde op een bloedhete dinsdagavond een PR van 31:43. Tonnie Dirks eiste het kampioenschap voor zich op in de A-loop in 29:06, terwijl Annie van Stiphout won bij de dames in 34:55.
In 1986 nam ik deel aan de NK 25km in Winschoten en liep toen een PR van 1:26:43 en werd daarmee 25e Nederlander, 43e in totaal in het internationale deelnemersveld. Cor Lambregts werd 3e in de wedstrijd in 1:15:01 en werd Nederlands Kampioen, 19 seconden voor Gerard Nijboer die zilver won. (de Fransman Dominique Chauvelier won in 1:14:49).
Daarnaast nam ik meerdere keer deel aan het NK cross, zoals in het Amsterdamse Bos, in Nijverdal en in Gilze Rijen, hoewel crossen geen specialiteit was van mij, maar wel leuk en goed voor de afwisseling en opbouw naar het komende wedstrijdseizoen.. 

in 1987 was er het 10-jarig jubileum, gevierd met de organisatie van een jubileumloop over 10km op het "idylissche parcours rondom Kasteel Haarzuilens"

Aan alles wat leuk is komt echter ooit eens een keer een einde. Zo ook aan het bestaan van de vereniging Ron Clarke.
De leden waren in de loop van de jaren ouder geworden en minder of zelfs helemaal niet meer actief. Er was ook bewust voor gekozen om niet actief leden te werven of te verjongeren. De vereniging was geworden tot een papieren vereniging.
Afgelopen 14 november bestond de AV Ron Clarke 40 jaar. Dat jubileum hebben we op zaterdag 25 november in Amerongen nog uitgebreid gevierd, gecombineerd met een soort van reunie. Tegelijkertijd was het ook het allerlaatste feest van de vereniging; het opheffingsfeest. Geweldig leuk om diverse "oud" bekenden weer eens te ontmoeten. Zo ook Guus van Wijk, de man met wie ik dus mijn eerste jaar vooral bij Ron Clarke veel contact heb gehad. In 1984 liepen we ooit eens samen in de Koppelmarathon in Maarssenveen. Met een totaaltijd van 2:39 behaalden we toen een 5e plaats. (in diezelfde loop liep ik in 1985 met de Hellas-atleten Rini Hoogkamer, Co van Ekeris en Bert van Vlaanderen zelfs een parcoursrecord van 2:16 in de 4x10,5km estafette).


Zoals gezegd: De AV Ron Clarke houdt per 1 januari 2018 op met bestaan. Nog 2x zal ik in deze december maand als Ron Clarke lid een wedstrijd lopen.

In totaal heb ik dan vanaf 1982 aan meer dan 600 loop-evenementen deel genomen, inclusief dus inmiddels 107 marathons. 
Vanaf 1 januari 2018 start er een nieuw "tijdperk" in mijn hardloopcarriere. In januari zal ik zelfs al 3x een wedstrijd lopen voor mijn nieuwe vereniging: de avVN, Veteranen Nederland.
Verder zal er eigenlijk niks veranderen, geen georganiseerde baantrainingen, geen accommodatie, geen trainers. Al ruim 35 jaar doe ik het "My Way", zoek ik mijn eigen weg ben ik mijn eigen trainer, mijn eigen coach, mijn eigen manager; best wel een heel tijdje; mooie avonturen, mislukte experimenten, hoogtepunten en dieptepunten, successen en teleurstellingen als gevolg. Nu op alles terugkijkend met glimlach op al die ervaringen.
Ook in het vervolg zal ik het "My Way" blijven doen.  That's me, ook al wordt het blauw/rood van Ron Clarke het wit/blauw van avVN.

Mijn allereerste lidmaatschapskaart uit 1982

 
My Way
And now, the end is near
And so I face the final curtain
My friend, I'll say it clear
I'll state my case, of which I'm certain
I've lived a life that's full
I've traveled each and every highway
But more, much more than this
I did it my way

Regrets, I've had a few
But then again, too few to mention
I did what I had to do
And saw it through without exemption
I planned each charted course
Each careful step along the byway
And more, much more than this
I did it my way
Yes, there were times, I'm sure you knew
When I bit off more than I could chew
But through it all, when there was doubt
I ate it up and spit it out
I faced it all and I stood tall
And did it my way
I've loved, I've laughed and cried
I've had my fill my share of losing
And now,

 



















Reacties (2)

Met o.a. foto's van Bjorn Paree , Ellen Quak en Ronald Velten

Toen Frans Woerden (finisher van ruim meer dan 200 marathons) ergens vorig jaar bekend maakte eenmalig een marathon te gaan organiseren in zijn trainingsgebied in de Ronde Venen heb ik die datum gelijk gereserveerd. Een maal had ik tijdens een lange duurloop (43km) van Amsterdam via Nes a/d Amstel en Vinkeveen naar Utrecht dit gebied enigszins doorkruisd, was daarbij verrast door de mooie omgeving en dit was een ideale gelegenheid om dit gebied eens nader te bekijken.
En, ondanks dat de planning van Ronde Venen Marathon enigszins buiten mijn seizoen viel en ik eigenlijk al klaar was in 2017 met het lange lopen en al in een herfstslaapje vertoefde, wilde ik toch deze gelegenheid niet missen.
En, om maar gelijk met de deur in huis te vallen: Het werd een geweldig mooi avontuur! 

De Ronde Venen Marathon kende z'n start en finish-locatie in het plaatsje Abcoude. Richard Maquelin noemde het daarom al een "halve thuiswedstrijd" voor mij. Wat reisafstand klopt dat inderdaad wel enigszins (Abcoude ligt op slechts pakweg 20km afstand), maar zoals gezegd was de route voor mij totaal onbekend. Het betekende wel dat ik op deze herfstachtige zondagaochtend niet op een (voor mij) "onmenselijk vroeg" tijdstip hoefde op te staan en aan een "stressvolle" reis per OV hoefde te beginnen.
Startnummer ophalen was in het cafe "The Green Duck" in centrum Abcoude, de start en finish in de naastgelegen Brugstraat en de kleedruimte in de Sporthal op 3 minuten loopafstand.
In de Sporthal eerst de ontmoeting met m'n oude blogvriend "Running-"Ronald Meijer. Hij loopt sinds hij opnieuw vader geworden is niet zo vaak meer (2x per week) en was voor deze marathon al tevreden met een eindtijd van rond de 4:00 uur. Juist, precies het schema dat ik tegenwoordig hanteer. Soms finish ik eronder, soms finish ik er boven. Zoals al hierboven gemeld waande ik mij eigenlijk in een herfstslaapje en had totaal geen intenties om sneller te gaan dan het gevoel me toe liet en dus hadden we een stilzwijgende afspraak om samen te lopen, zoals vrienden dat samen aanvoelen.
Even later ontwaarde ik ook Rifka in de Sporthal. Rifka had ik twee jaar geleden leren kennen tijdens de (tot op heden eenmalige) Stichtse Vecht Marathon in Maarssen (wat voor mij meer een thuiswedstrijd betrof). Rifka was ziek geweest en onvoldoende getraind en zou nu van start gaan voor pakweg een km of 15 en daarna terug wandelen (Rifka is een echte ervaren wandelaarster).
Na nog wat gebabbel met deze en gene in de Sporthal, was het daarna toch naar buiten naar de start.

Ondanks de regen en dreigende luchten eerder deze morgen, waren de omstandigheden bij de start niet verkeerd, het was droog en dat zou het ook blijven volgens diverse berichten, en een graadje of 6-7. Het waaide wel flink en het was frisjes, niet direct mijn weer, maar oke, het is ook november en mopperen deed ik niet, hoewel ik een paar keer het idee had dat mijn petje van m'n kop af zou waaien (kl*te-wind......). Eigenlijk bleef het weer de gehele marathon wel oke, op een kortstondig regenbuitje, inclusief hagel na na pakweg 3 uur lopen. Het leverde overigens wel mooie plaatjes op met de regenboog in de weidse polders. Het betekende ook mijn 2e openvolgende marathon met een hagelbui op m'n kop. Best wel bijzonder!

De gemeente Ronde Venen bestaat uit 8 dorpskernen. De route van de marathon verbond al deze 8 dorpskernen met elkaar via rustige weggetjes, langs kronkelige riviertjes, over een voormalige spoorbaan, over bruggetjes en zelfs door een koeientunnel, door weilanden en door een natuurgebied.
Om 10:00 uur dus de start. Vanuit Abcoude was de eerste dorpskern die we aandeden Baambruggen na 4km. Vervolgens om de Vinkeveense Plassen heen en daarna een km of 5 over de voormalige spoorbaan Nieuwersluis-Uithoorn (onderdeel van de Haarlemmermerspoorbaan). De spoorlijn is inmiddels geheel afgebroken, maar is nog als wandel- (of vandaag dus als hardloop-)pad in gebruik. Het pad is niet verhard, maar wel goed beloopbaar ondanks de kiezelstenen die zijn achtergebleven en bij de spoorbaan dienst deden voor de stabiliteit van het spoor. Modderig was het hier en daar wel en lagen er nog wel plassen van de overvloedige regenval in de voorgaande periode. De laatste tiental meter nabij Vinkeveen lagen ook de bielzen er nog, en was het net een stukje steeple-chase.

Het eerste uur van de marathon liepen Ronald en ik ook nog in gezelschap van Leo Boekestijn en de kms vlogen voorspoedig voorbij in een tempo dat rond de 4:00 uur lag. Prima dus met vooral tegenwind hier.
We liepen door Vinkeveen (dorpskern #3) heen, langs het voormalige stationsgebouw, en verder naar Wilnis (dorpskern #4). Hier, na 15km, hielden zowel Ronald als ik, even een plaspauze, en vervolgden verder naar dorpskern #5: Mijdrecht. Ronald had hier met een collega afgesproken om te supporteren, en de beste man deelde marsjes uit. Heerlijk! Vanuit Mijdrecht was het verder langs het "half-marathon-punt" (2:01) naar dorpskern #6: De Hoef. Onderweg nog even de aanmoedigen van Jan Vergeer, net op een moment dat ik wel even genoeg had van die kl*te-wind.....

Vanaf De Hoef verder langs het prachtige, kronkelige riviertje De Kromme Mijdrecht tot dorpskern #7 Amstelhoek na zo'n 28km, inmiddels met minder last van de wind en zomaar (?) kreeg ik er ook iets meer tempo in en kropen we langzaamaan weer terug naar een schema dat ons weer binnen de 4:00 uur zou brengen. Bij Ronald ging echter opspelen dat hij onvoldoende trainingskilometers in de benen had en dat het tempo voor hem nu te hoog lag. We deden het daarna dus weer iets rustiger aan, hoewel dat eigenlijk ook niet anders kon, toen we door een paar stukken modderig weiland moesten, verbonden door de Koeientunnel onder de N201 en door een vele  meterslange enkeldiepe plas met zeiknatte voeten naar de Tienboerenweg en na een 2e plaspauze voor Ronald, verder door naar dorpskern #7 Waverveen.

Daar moesten door het Natuurgebied Botshol heen over een natuurpad. Nouja "pad"...., 3km modderbad was het met uitzondering van een klein stukje dat over planken liep en over bruggetjes. Lopen hier werd op zich al een avontuur, hardlopen was nauwelijks mogelijk. Zeker voor mij niet met mijn (profielloze) Nike Lunarglides aan mijn voeten. Ja, de Lunarglides deden hun naam wel eer aan: glijden en glibberen was het.... De 38e km deden we 9:58 over....... Vooral voorzichtig en geen risico's. Het schijnt dat sinds zondag de Botshol dan ook wordt omgedoopt tot de Botshel....
Mooi plekje ook voor Bjorn om te fotograferen, zoals hij dat eerder ook al deed op die voormalige spoorbaan. 
Uitindelijk bereikten we toch het einde van dit modderballet, moesten we nog een bruggetje, langs Jan Vergeer die naar hier was opgeschoven (erg leuk je hier weer te zien Jan, bedankt!), over en vervolgens over de dijk langs het riviertje de Winkel terug naar Abcoude. Ronald kreeg plots nog last van een kuitspier en moest even wandelen. Ook ik voelde mijn hamstring lichtjes protesteren. Dat glibberen en glijden in de modder was hier mogelijk toch wel de oorzaak van, en langzaam en voorzichtig aan hobbelden we de laatste kms naar de finish uit. Uiteindelijk was duo 4xR (RunningRonald & RunningRuud) daar na ruim 4:15 uur.
Het was wreed en plesant!
We namen medaille en plant in ontvangst, kleden ons om in de sporthal en genoten nog even na in de tent buiten de "Green Duck" van een gratis beker snert. Tot mijn grote verbazing kwam even later ook Rifka nog voorbij schuifelen. De bikkel had gewoon de marathon helemaal uitgelopen!

Over de organisatie van deze Ronde Venen Marathon: Niks dan lof! Een prachtig evenement hebben de broers Woerden cc neergezet. Een prachtige route, prima afgezet. Verkeersregelaars en vrijwilligers deden hun taak uitstekend. Verzorgingsposten waren prima geregeld. Start/finish locatie, startnummeruitgave, kleedruimte alles dichtbij elkaar. En na de finish verwend worden met een plantje en een beker snert, naast de medaille, dat det ook goed. Een marathon georganiseerd door ervaren marathonlopers, die weten wat een loper waardeert!
Hulde!!!!
En nu eens kijken of na alle lovende kritieken de organisate er nog onder uit kan komen volgend jaar een 2e ditie te organiseren.....

Voor mij: ik ben nu in 2017 echt even klaar met het lange hardlopen.
In totaal heb ik dit jaar nu 16 marathons gelopen. Een persoonlijk jaartotaal
(in 2015 liep ik er 15, in 2014 waren dat er 14 en in 2012 en 2013 elk 13)
Het is mooi geweest voor 2017. Tijd voor het herfstslaapje en vor even de kortere, snellere afstanden....












Reacties (3)

De SV Fortuna in het Noord Brabantse plaatsje St. Oedenrode organieerde 10 jaar geleden in het kader van het 40-jarig bestaan de 1e Marathon van Rooi. Dat bleek een succes. En sindsdien wordt de Marathon van Rooi bij elk jubileum georganiseert. Dit keer dus de 3e editie. Dat het een succes was, mocht ik zelf ervaren bij de 2e editie, 5 jaar geleden. (LEES HIER). Een "No-Brainer" dus voor mij om ook voor deze editie weer eens tot onder de grote rivieren af te zakken. En, om maar direct te vermelden: Ook deze keer was het weer uiterst plesant: Een prachtige route grotendeels door natuurlijke omgeving verdeeld over twee verschillende rondes en goed georganiseerd.
Daar waar deze dag 1000 Nederlanders van start gingen in de New York City Marathon en nog eens zo'n 400 in de Berenloop Marathon op Terschelling trokken er toch nog ook ruim 100 marathon-lopers naar St. Oedenrode. Daaronder diverse lopers die hier ook de 2e editie (en 1e editie) al deelnamen, en die nog meer marathons (en/of ultra's) dan ik op hun erelijst hebben staan. Ja, een plezierig soort van reunie dus......  

In de kleedkamer voorafgaande aan de start juist op deze dag van de New York City Marathon, raakte ik aan de praat met iemand die ik nog niet kende; Hennie Valks. En wat bleek; hij liep net als ik in 1983 die gedenkwaardige editie van de New York City Marathon waarbij ik mijn PR vestigde.... Hoe verzin je zoiets toevalligs.....
Tevens natuurlijk voor de start nog even babbelen met de diverse bekenden en in de beginfase even kort samen gelopen met Wim, die ik al langere tijd meer had gezien, en bij de drankpost op 5km sneller weg was en ik daarna alleen nog maar verder weg heb zien lopen; hij had er vandaag blijkbaar goed zin in na z'n diverse recentelijke haasklussen, getuige z'n mooie eindresultaat.

Foto: Jos/Jannet Lange 

Enfin om 11:00 uur de start net buiten de ingang van het Sportpark. Het was frisjes, maar de lucht was blauw en het herfstzonnetje scheen volop en dus had ik besloten te lopen in korte broek en t-shirt. We (ik) ben toch geen watje.... Na een uurtje lopen betrok de lucht echter en even later kregen we een eerste regenbui te verwerken. Het duurde misschien een kwartiertje en stelde nog niet zo veel voor. Dat was zo'n 1,5 uur later wel anders toen er een tweede bui naar beneden kwam, niet langer deze keer, maar wel een heel stuk heftiger, met zelfs hagel en dat precies op een stuk route in open land met tegenwind, na ruim 30km. Brrr, dat was koud en had ook wel invloed op m'n spierkracht zo leek het en haalde mij toch ook wel enigszins uit m'n ritme.
En ik zat juist zo lekker in m'n ritme. Na een enigszins behoudende start, en een plaspauze na een km-tje of 8, ging ik mij steeds meer realiseren dat ik wel eens een persoonlijk jaarrecord zou kunnen lopen, en dus zelfs m'n snelste tijd in 2,5 jaar sinds m'n 3:38 in Düsseldorf in april 2015. Na al die strubbelingen in het vorige jaar zou dat wel een fijne opsteker zijn natuurlijk, voor wat het ook waard is. Dan moest ik wel voor 3:54:44 finishen, wat nu mijn snelste jaartijd is uit de Two Rivers Marathon, gelopen in februari.
Het iets hogere tempo dat ik tussen de beide regenbuien had gelopen, kon ik na die koude hagelbui niet vasthouden, maar problemen kende ik geen moment. Ik kon dan ook gestaag doorlopen en stevende af op een tijd van rond de 3:50. De versnelling om daaronder te duiken zat er niet echt in. Evenmin een sprintje in de laatste km zoals ik dat 5 jaar geleden deed om toen onder de 3:40 te duiken, was nu weinig zinvol. Uiteindelijk finishte ik nu na 3:50:40.

De Marathon van Rooi bestaat uit 2 verschillende rondes. De eerste ronde loopt westelijk van St. Oedenrode en na zo'n 20km kom je terug bij de start/finish om te vervolgen met een 2e ronde ten oosten vanhet plaatsje. De route loopt vooral door buitengebied, weilanden, bossen en natuurgebieden; door dorpjes als Boskant, Olland en Nijnsel en diverse keren over het slingerende riviertje de Dommel. Het parcours was grotendeels verhard, maar bestond ook uit langere gedeeltes zandpaden door het bos. Overigens liep ik daar juist het lekkerste op....., zodanig dat ik er zelfs ook voor koos om bij de asfaltweggetjes in de polder daar waar mogelijk op het onverharde gedeelte naast het asfalt te lopen; ondanks de nattigheid en de plassen (of is het juist dankzij.....). En, ja dat waren nog best hele stukken. En ja, ik had best veel plezier in dat gehobbel; ik voelde me helemaal in mijn element.

Overigens liep ik ook een heel evenwichtige marathon.
Doorkomst na 11km: 1:01:00 (inclusief paspauze, gem: 5:33/km)
Doorkomst na 22km: 2:00:55 (11-22km in 0:59:55, gem: 5:26,8/km)
Doorkomst na 33km: 3:00:57 (22-33km in 1:00:02, gem: 5:27,4/km)
Finish: 3:50:40 (33-42,2km in 0:49:43, gem. 5:24/km)
Het zal duidelijk zijn: Ik ben tevreden met het resultaat, met de manier van lopen. Het was mooi onderweg en ik heb me best vermaakt.
De Marathon van Rooi was opnieuw uiterst plesant!!!







Reacties (2)

De Pheidippidesloop is leuk.
Zo leuk, dat ik de datum graag gereserveerd houd in mijn agenda. En dat is bijzonder, omdat het een korte afstand is die gelopen moet worden.
Nou ja, het betreft wel de marathon-afstand, maar die loop je dan in estafetteverband in een team van 7 lopers; 5 daarvan lopen de "lange" afstand van 6,8km en 2 daarvan de "korte" afstand van 4,1km. Elk team moet bestaan uit minimaal 2 vrouwen.
Reeds 4x eerder was ik in recente jaren van de partij. 2x als lid van mijn eigen vereniging Ron Clarke, 1x als sololoper toen dat nog mogelijk was en vorig jaar als gastloper in een team van Peter Witteman Loopclinics. Ook dit jaar mocht ik weer als gastloper deelnemen met Peter Witteman Loopclinics, in het derde team.
Maar hoe past iemand als ik nou zo'n evenement in z'n programma? Van lang&langzaam naar kortermaarvlotter....
De periode na m'n "DeutschlandWoche" werd dus een combinatie van 2 programma's door elkaar heen. En de week voorafgaande aan de Pheidippidesloop was daarbij wel de climax. Op maandag, slechts 9 dagen na m'n laatste marathon in Leek, nog een lange duurloop van 3 uur omdat ik toch ook nog 2 marathons op het programma heb staan in november, daarna op dinsdag en woensdag geleidelijk maar gestaag tempo opbouwen tot op donderdag een 5km testloop om in intervalvorm topsnelheid in de benen te genereren. Don't try this yourself!

Op zaterdag dus de Pheidippidesloop. Ik stond gepland als tweede loper in het 3e team over de lange afstand van 6,8km. En ik wilde voluit. Mijn parcoursrecord van vorig jaar (30:52) verbeteren en misschien zelfs binnen het half uur finishen.
De start werd een kwartiertje uitgesteld tot 12:15 uur. Dat was tevens het signaal voor mij om aan m'n warming-up te beginnen. Ja, dat is toch een serieuze aangelegenheid als je volle bak wil over een korte afstand.
Martin was de startloper van mijn team en ik dus de 2e loper. Na bijna 35 minuten was Martin weer terug op de Atletiekbaan Maarschalkerweerd van zijn 6,8km, en gaf hij het estafettelint over aan mij en kon ik van start. Het parcours ken ik natuurlijk wel dromen, maar toch blijft het een prachtronde door Amelisweerd, langs de Krommerijn en door Rhijnauwen en na ruim 6km nog even de trap op naar de brug over de Krommerijn terug naar de Atletiekbaan naar de finish. Het is geen snel parcours, met die trap en over de paden door het bos en langs de Krommerijn, ondanks dat deze best goed beloopbaar waren met slechts hier en daar een enkel modderig metertje. Ik was in staat om mijn tempo constant maximaal te houden, tot aan de 6e km, waar we met best fikse tegenwind te maken kregen en daarna dus die trap. Ik realiseerde me daar ook dat het best wel lastig zou worden om binnen het half uur te finishen en dat berekende ik ook bij terugkomst op de Atletiekbaan. En ondanks nog een uiterste inspanning bleek dat ook zo uit te komen: 30:04 was mijn officiële eindtijd, waarmee ik het estafettelint mocht overgeven aan Inge, die als 3e loper de korte ronde van 4,1km ging afleggen.

Uiteindelijk finishte mijn team als 31e van de 66 deelnemende teams in 3:23. De andere twee teams van PWLC eindigden als 11e in 2:57 en 22e in 3:17.
Het was weer een heel plezierig dagje met allemaal fijne lopers, en daarnaast ook altijd een fijn weerzien met vele andere bekenden.
En een persoonlijke prestatie waar ik best tevreden mee ben; een persoonlijk parcoursrecord ondanks het net missen van de 30-minuten barrière.
En nu.... Volgende week toch weer een marathon en twee weken later nog een. Dat zijn wel de laatste 2 voor mij dit jaar. En in tussentijd blijf ik mij tot aan de kerst focussen op kortermaarvlotter.

Ruud Verhoef, Pheidippidesloop History
jaar team etappe afstand tijd
2012 Ron Clarke 2e 6,8 00:33:33
5e 4,1 00:17:14
2013 Ron Clarke 1e 6,8 00:39:25
2014 Ruud Verhoef alle 42,2 03:41:30
2016 PWLC2 6e 6,8 00:30:58
2017 PWLC3 2e 6,8 00:30:04

 

 











Reacties (1)

Een marathon lopen op vrijdag?
Op vrijdag de 13e?
Dat had ik nog nooit gedaan.
Veel mogelijkheden daartoe bestaan ook niet, maar bij de Drents Friese Wolt Runners maken ze dit wel mogelijk. En dus reisde ik vrijdag de 13e af naar het Hoge Noorden. Plaats van Delict: Leek, en in het bijzonder Landgoed Nienoord.
Goed, je moet er vroeg voor je bed uit, 3 uur heen en 3 uur terug reizen met trein en bus voor over hebben, maar je moet alles toch eens gedaan hebben, toch.... 

Ook bijzonder; het contrast met mijn laatste marathon: 40.000 deelnemers in de wereldstad Berlijn, 10 deelnemers in het landelijke Leek, dat blijkbaar in de provincie Groningen ligt, en niet zoals ik veronderstelde Friesland. Geen massa's publiek langs de route, wel vriendelijke wandelaars die je wel allemaal vriendelijk groeten als je langsloopt. 


Om 11:00 uur was de start. Ronald had z'n auto in de hoek van de parkeerplaats van Landgoed Nienoord geparkeerd en de verzorgingspost daar ingericht. Startnummers doet men niet aan. Je bent wie je bent, en je bent geen nummer. Ach, iedereen kent iedereen hier en de sfeer is gemoedelijk. Je krijgt wel ieder een eigen beker, dat wel met een nummer. Die kan je zelf vullen elke keer als je langs de verzorgingspost komt met wat je wenst; water,cola,sportdrank. Het is zelfbediening.


Sjoerd had het rondje, 5,1km, weer uitgezet; met krijt een paar pijlen op de weg, en in het bos een paar bordjes met pijlen op de bomen. Simpel, zelfs ik kon de route vinden. Alleen het beginrondje (1,4km) met smalle slingerpaadjes in het bos moest Sjoerd even als voorloper fungeren.
De ronde zelf, die dus 8x moest worden afgelegd, was best wel afwisselend. De eerste helft door het landgoed Nienoord over bos en zandpaden, daarna via een meer landelijke omgeving over verharde paden en wegen richting Midwolde, en uiteindelijk langs het kanaal Leekster Hoofddiep en het haventje van Leek weer terug.

Mijn opzet was uiteraard weer relaxed te lopen op een schema dat me weer binnen de 4 uur moest brengen. Een klein beetje m'n standaard, en als het lekker liep misschien doortrekken naar m'n snelste jaartijd. Dat lukte me niet, eigenlijk vanaf het begin al niet. Waarom niet, ik heb er geen idee van.
Ik kan natuurlijk als excuus aanvoeren dat ik niet op m'n normale hardloopschoenen liep.
Die had ik namelijk vergeten mee te nemen, constateerde ik pas toen ik al in de trein zat. Het was ook best vroeg nog hé....  Maar daar lag het echt niet aan. Ik liep nu op m'n oude versleten Reebok trailschoenen, waarmee ik in 2012 de Sertig Pass in de 78km Swiss Alpine Marathon overwon, en die ik nog steeds graag aantrek omdat ze zo lekker zitten, maar niet meer om op hard te lopen. Nu had ik dus geen keuze, ik moest er wel op lopen. Al in de eerste ronde voelde ik dat de combinatie schoen-sok nu niet zo ideaal was, en voelde ik al blaarvorming opkomen. Na de 2e ronde, na ruim een uur lopen, besloot ik dan ook dat ik m'n (linker) sok maar moest uit trekken en sokloos door te gaan. Dat gaf wel verlichting en hoewel ik uiteindelijk na de finish onder beide voeten een flinke blaar ontdekte, had ik daar verder tijdens het lopen dus niet echt last van. Geen excuus dus hier.

Of was het het weer? Het begon zo zonnig, en eigenlijk best wel lekker warm. Maar gedurende het lopen betrok de lucht steeds verder en verdween de zon uiteindelijk helemaal, terwijl de wind steeds meer aantrok en het dus steeds minder aangenaam aanvoelde. En eigenlijk had ik me dat juist precies andersom voorgesteld. Maar, hé, geen excuus hier.
Waarom ik dan uiteindelijk pas na 4:07:02 finishte, overigens wel als 2e? Geen idee, het is zoals het is, of was het omdat het Vrijdag de 13e was? Maar pech heb ik niet gehad. En dus staat Vrijdag de 13e nu wel ook op m'n erelijst.










Reacties (2)

De BMW-Berlin Marathon.
Na de Eins und Einzige Supertolle Schlager und Blumenlauf vorige week in Roelofsarendsveen was dit dus de tweede helft van mijn dubbeldekker, de zelfbenoemde "DeutschlandWoche".
Zoals inmiddels al enige jaren traditie maak ik van een grote buitenlandse stadsmarathon een lang weekend uitstapje samen met m'n vrouw, en dit keer reisden we op vrijdag per trein naar de Duitse Hoofdstad. Dat verliep allemaal volgens schema, en na intrek in ons hotel in de wijk Charlottenburg, hebben we 's avonds "Die Eisbären gesehen": IJshockey op het hoogste nivo in Duitsland met de Berlin Eisbären tegen de Kölner Haie in de BMW-Arena. Een mooie wedstrijd, gewonnen door de Eisbären met 3-2.
Op zaterdagochtend gingen we na het ontbijt direct naar de Marathon-Expo 'Berlin-Vital" om mijn startpakket en startnummer op te halen om zo de allergrootste drukte van de middag voor te zijn. Dat was inderdaad zo, maar ook tijdens deze ochtenduren was het al behoorlijk druk. Bij vertrek was de file voor de Expo echter al zeker 2x zo lang.... Er werden dan ook een record aantal deelnemers verwacht: 44,000....


Na de Expo nog even als toerist, tenslotte ben ik niet alleen maar als loper naar Berlijn gereisd, wat tijd rondgehangen bij wellicht de bekendste plek in Berlijn, "Checkpoint Charlie" en waar eens de muur stond op de plaats van de meest beruchte grensovergang tussen West en Oost Berlijn op de Friedrichstraße. Het blijft een indrukwekkend stukje wereldgeschiedenis.
's Avonds de traditionele pasta-maaltijd gebruikt bij de Italiaan tegenover ons hotel, alle noodzakelijke voorbereidingen getroffen voor de marathon zondagochtend en vroeg te bedde gegaan.
Zondagochtend was het vroeg dag, zeker voor mijn begrippen in elk geval. De wekker stond op 7:00 uur, ontbijt in het hotel was om 7:30 uur en om 8:00 uur vertrok ik uit het hotel naar de start met de metro. Beetje mistig was het en het had 's nachts blijkbaar flink geregend want de straat was zeiknat met flinke plassen ook.
Vanaf Hauptbahnhof te voet verder naar het startgebied in het grootse stadspark Tiergarten. Dat startgebied was nogal omvangrijk, en na eerst een kwartier in de rij voor de dixies, moest ik nog een flinke afstand (lang genoeg voor nog een plasje, maar nu bij een boom) afleggen alvorens ik bij mijn startvak (F) aankwam. De First Wave, met daarbij natuurlijk alle favorieten, ging toen net al van start.
Twintig minuten na de start van de First Wave, klonk het startsignaal voor de Tweede Wave. Mijn oude versleten warmhoudshirt smeet ik toch een beetje weemoedig aan de kant van de weg, maar toch duurde het nog ruim 2 minuten voordat ook ik in beweging kon komen. Blijft voor mij als geboren wedstrijd-atleet toch een vreemd gevoel pas te mogen starten als de koplopers al dik 7km onderweg zijn. Tsja, die achterstand heb ik natuurlijk niet goed kunnen maken...
Uiteraard had ik die illusie ook helemaal niet. Ik wilde gewoon lekker mijn 42km lopen en genieten van deze marathon en als het erin zat binnen de gebruikelijke richttijd van 4 uur finishen.
Ondanks de grote menigte was het toch best goed lopen op die eerste paar kms over de kaarsrechte brede weg "Straße des 17. Juni" in dat stadspark "Tiergarten" met halverwege midden in een rotonde het monument de "Siegessäule".
Hoewel het tot aan de start droog was, begon het nu toch te miezeren en ook heel eventjes echt te regenen. Dit maakte het nogal bedrukkend en daarmee de loopomstandigheden er niet gunstiger op.
Ik had weer eens geen horloge om, en had vanwege de regen m'n mobiel maar opgeborgen in een zakje van mijn racevest en had dus ook geen flauw idee van m'n tempo, liep gewoon op gevoel. De tussentijd na 5km deed mij vermoeden dat m'n tempo toch te laag lag om binnen de 4 uur te kunnen finishen. De klok gaf namelijk al ruim 51 minuten aan..... Dat was uiteraard de tijd dat de First Wave onderweg was en uitgaande van een start 20 minuten later en een startvertraging van ongeveer 2 minuten (wist echt niet precies hoeveel) rekende ik mijzelf voor dat ik dus 29 minuten onderweg was voor 5km. Oei, dat betekende dat het een zware tocht zou kunnen worden. En daar kwam even later, na zo'n 8km bij een parkje, toch ook nog weer een plaspauze bij... En weer even later kwam de eerste pacer van 4:00 mij voorbij, terwijl die toch echt een heel stuk achter mij gestart was. Bij de tussentijd op 10km rekende ik mij een tijd voor van om-en-nabij 58 minuten... (schema pakweg 4:05).
Dus hoogste tijd om een tandje bij te schakelen, ondanks dat ik mij daar aanvankelijk niet helemaal comfortabel bij voelde, ging dat geleidelijk aan toch wel steeds makkelijker.
En zo vervolgde ik mijn race, af-en-toe medelopers vervloekend als die weer eens zigzaggend voor mijn voeten langs van de ene kant van de weg naar de andere kant vlogen, zelf geduldig wachtend tot er vanzelf ruimte ontstond als het voor mij weer eens te langzaam ging. Zoals al vermeld liep ik met mijn racevest aan, nogal uitzonderlijk voor mij in een stadsmarathon. Hiermee was ik echter wel zelfvoorzienend en kon ik de gigantische drukte bij de drankpost ontlopen, hoewel "het bekertjes stampen en schoppen" wel onoverkomelijk was. Pfft, wat een gedrang was het bij die verzorgingsposten en wat was ik blij met de keuze voor mijn racevest.
En zo liep ik geleidelijk de achterstand op mijn 4:00-schema in en rekende ik mij na 30km voor dat ik die achterstand zo goed als weg gewerkt had.
De route vond ik de eerste helft op zich niet echt bijzonder, of het moet die eerste paar km geweest zijn. De tweede helft was in elk geval wel interessanter met passages door de wijken Kreuzberg, Schöneberg en Wilmersdorf met grote getalen publiek, voordat we na 33km op de bekende Kurfürstendamm uitkwamen. Daarna werd de route wel interessanter en met de gedachte dat de finish steeds dichterbij komt wordt natuurlijk iedere marathon dan spannender.
Via de Potzdamer Straße, de Potzdamer Platz en de Leipziger Straße kwamen we terug in het toeristische centrum met de Gendarmenmarkt na 40km als mooiste passage langs Deutscher Dom, Konzerthaus en Französischer Dom, hoewel ik mij dat pas de volgende dag beter besefte bij het toeristische rondje Berlijn....
Het hoogtepunt van de Berlijn Marathon is toch echt de laatste km als je de "Under den Linden" opdraait en naar de Brandenburg Tor afstevent en er onder door nog de laatste paar honderd meter afraffeld naar de finish op de Straße des 17. Juni, waar ik 3:58:37 (nettowinst) eerder die dag was gestart.
Na een finishvak-selfie in de menigte door naar de blingbling uitreiking en daarna m'n weg verder zoekend naar de Erdinger en de uitgang om m'n vrouw Josie op het Hauptbahnhof weer te treffen.


Voor de 2e week op rij heb ik dus een marathon binnen 4:00 uur gelopen. Daar ben ik wel tevreden over, ondanks dat het vandaag op het snelle asfalt van Berlijn beduidend minder soepeltjes liep dan vorig week in het veel lastiger parcours van Roelofsarendsveen.
In vergelijking met 2016, toen ik hele jaar slechts 1x (krap) binnen de 4:00 liep, is dit dus opnieuw een teken dat het in 2017 veel beter loopt en met inmiddels dus al 5 finishes binnen de 4:00 uur is dat wel duidelijk ook.

De marathon van Berlijn heb ik nu ook op m'n marathonlijst bij geschreven. Het was leuk om te doen, prima georganiseerd, maar echt bijzonder vond ik de route nou ook weer niet, hoewel zo'n finish natuurlijk wel een echt hoogtepunt is en het enthousiaste publiek en de vele muzikale bandjes onderweg nog veel vergoedden. Maar de menigte deelnemers; nee dat hoeft voor mij echt niet meer. Maar toch wil ik Londen nog wel eens doen, een keer meemaken...., volgende maand zal ik wel vernemen dat ik weer uitgeloot zal zijn voor 2018.

Samen met Josie heb ik overigens aansluitend nog een paar daagjes Berlijn ontdekt en ervaren. Het was een mooi uitstapje zo.

























Reacties (2)

De AV Plantaris organiseert elk jaar in Roelofsarendsveen de One and Only Marathon bij het begin van de plaatselijke kermisweek. Elk jaar heeft de loop een ander thema en een andere route met altijd wel een bijzondere passage erin. Vorig jaar was ik er voor het eerst bij. Het werd een prachtig feestje.
Dit jaar wilde ik dat feestje wel weer opnieuw meemaken. Het thema was dit jaar de "Oktoberfesten", compleet met "Blumen" en "Schlagers"....
Ook het zeikweer dit keer bleek geen bedreiging: een feestje werd het echt weer!
De route was weer bijzonder en de bewoners maakten er met de lopers weer een feestje van. Das war vielen Spaß!

Het centrum van de loop was deze gelokaliseerd op het bedrijventerrein Veenderveld. Dat klinkt normaal gesproken niet zo inspirerend, maar dit is de One & Only en de verrassingen zouden zich ongetwijfeld op de route voordoen. Hier bevonden zich dus ook het wedstrijdsecretariaat, de catering (niet onbelangrijk natuurlijk bij de Oktoberfesten 😀) en de omkleedvoorziening (in de laadruimte van een paar trucks, bereikbaar via een trap gemaakt door op elkaar gestapelde pallets. Hoe creatief!).
Om 12:00 uur was de start, maar niet voordat het "Schlager-"koor de hymne van de One & Only had gezongen: Vangelis-Conquest of Paradise  
En, het klinkt misschien wat oubollig, maar voor even raakte ik er nog emotioneel van ook. Ja; dit is ook de hymne van de Swiss Alpine Marathon in Davos, daar waar ik zoveel heb meegemaakt.... En sindsdien ook mijn eigen "loophymne"....

Enfin om 12:00 uur mochten we los. Eerst even een klein lusje over het bedrijventerrein, daarna het echte parcours op. Door het vleesverwerkingspand van Keurslagerij Van der Meer langs de worsten ("Bratwurste"), langs de "Biergarten", via een ponton over de sloot en vervolgens door de Bloemenkas van Agrofleur en na een stukje "Autobahn" door de Bloemenkas van de Florahoeve, ook langs de geiten en kippen en een "Grote Ko" (konijn), dat heerlijk languit in z'n kooi lag. De ondergrond hier was onverhard met houtsnippers en buiten de kas mochten we verder op wel erg zachte ondegrond (gras, houtsnippers, modderig) langs de kas en langs de sloot weer terug naar de "Autobahn" (Floraweg). Hier was ook de verzorgingspost voor de marathonlopers, simpel maar meer dan voldoende.
Daarna nog door tuincentrum "De Veense Bakker" en weer terug naar start/finish/wisselpunt.


En dat 15x, rondjes van 2,8km had ik me laten vertellen. En dat verveelde geen moment. De estafettelopers en het publiek maakte er mooi "Oktoberfest" van. De "Heidi-kostuums" en "Lederhosen", de "Bratwursten" en het "Bier", de aanmoedigingen, de high-fives. En de "Schlagers"... "Du". "Scandal um Rosi" en ook de 99 luchtballonnen van jeugdidool Nena schalden luid uit de luidsprekers, net als "Wir wollen die Eisbären sehen"... (dat doe ik volgende week in Berlijn!)

Hoewel ik niet echt een plan had voor deze marathon, was het richtpunt van 4:00 uur wel weer het uitgangspunt. En daarvoor had ik dus berekend dat rondjes van 16 minuten volstonden. En dat gelukte over het algemeen prima. De 1e ronde uiteraard niet met die extra lus erin, en een opstopping bij de trap in de Biergarten. De 6e ronde was m'n langzaamste omdat ik een plaspauze moest inlassen. Verder gingen alle rondjes ruim binnen de 16 minuten (snelste in 15:20, de 8e ronde en de  langzaamste in 15:43, de 13e ronde) tot de laatste 2 rondjes toen voor mij diverse estafette-teams in volledige bezetting hun laatste ronde breeduit feest liepen te vieren en ik op het veelal smalle parcours daardoor niet kon inhalen. Ach, ik vond het wel prima ook om wat langzamer die laatste paar rondjes af te leggen, want ik zat inmiddels wel erg ruim binnen de 4-uur.

De laatste ronde mocht ik nog met een bierpul in de hand rondlopen, zodat het publiek kon zien dat je voor de laatste keer langs kwam, en daarmee nog luider werd aangemoedigd. De bierpul vullen was ook mogelijk onderweg... Ik heb daar mee gewacht tot na de finish, uiteinde in 3:56:50. Dat vond ik een prima resultaat op dit zeker niet gemakkelijk parcours met z'n vele bochten, keerpunten, onverharde en zelfs heel zachte ondergrond, de diverse klimmetjes, de zeikregen, het windje dat je bijna alleen maar tegen had, terwijl je daar in de kassen geen voordeel van had en ik daar juist weer last kreeg van beslagen brilglazen.

Maar wat was deze "One and Only" weer "Viel Spaß"!
Wat was het ook weer prima in orde. Organisatie en Vrijwilligers, bedankt. Het was een Supertolles Oktoberfest!

15 september 2018 staat al weer gepland in de agenda!
















Reacties (2)

Zes weken zijn er inmiddels alweer verstreken na mijn fantastische avonturen in de GondoMarathon op en rondom de Simplonpass (LEES HIER). Nog steeds kijk ik er met heel veel plezier naar terug en ben ik echt blij dat ik dat avontuur aangegaan ben. 
Maar nieuwe avonturen staan al weer voor de deur, de zelfbenoemde "DeutschlandWoche".
Zaterdag start ik voor het tweede opeenvolgende jaar in Roelofsarendsveen in de One and Only Marathon, die voor deze editie is omgetoverd in de Eins-Und-Einzige. Dit evenement in Roelofsarendsveen, als opening van de traditionele kermisweek, staat dit keer in het teken van de feestelijke Oktoberfesten en de Supertolle Blumen- und Schlagerlauf. Het belooft weer een feestelijke, vrolijke aangelegenheid te worden met een passage door een bloemenkas, een slagerij en de Florahoeve. Nu maar hopen dat het ook nog een beetje vrolijk weer wordt voor een feestje.
De DeutschlandWoche krijgt een week later een vervolg als ik van start ga in de Berlijn Marathon. Wordt een mooi 6-daags stedentripje samen met mrs. In Berlijn zal ik lopen met startnummer 63514....., zo'n hoog startnummer had ik nog nooit dus heb ik toch een PR binnen.....

In de periode tussen Simplon en DeutschlandWoche heb ik me bewust een beetje rustig gehouden. Slechts 1 weekend heb ik noemenswaardige omvang gemaakt met een 21km en een 31km loop. Wel heb ik meer "kortermaarvlotterdanmaar" bezig gehouden. Kortere afstanden maar wel op een hoger tempo dan ik de laatste tijd gewend was. Waarom? Nou gewoon omdat ik dat leuk vond, ik van lange afstanden af wilde blijven voor een rustfase, en eigenlijk omdat dat vanzelf zo ontstond. Alleen heb ik dat wat verder doorgevoerd. En dat was dan weer omdat ik in Maarssen op dinsdagavond 29 augustus aan de Vechtloop wilde deelnemen en dan traditioneel op de 5km afstand. In de jaren '80 wist ik 3 jaar op rij deze wedstrijd te winnen en de daaropvolgende twee jaar nog 2x als 2e te finishen. En Maarssen is de plaats waar ik 20 jaar heb gewerkt tot de fabriek in 2001 werd gesloten en ik heb daar nog best veel bekenden dus.

Al heel lang had ik niet echt meer serieus "hard" hard gelopen en vooraf had ik ook geen idee dus hoe "hard" ik nu zou kunnen hardlopen op zo een korte afstand. Snelheidstrainingen heb ik niet gedaan i.v.m mijn blessuregevoeligheid in recente jaren; alleen wat intensievere intervalduurloopjes.
En zo ging ik dus weer eens op de fiets naar een loopwedstrijd. Ruimschoots op tijd mij gemeld bij de inschrijving en volop de tijd genomen om in te lopen en mijn wedstrijdvoorbereiding te doen. Pfft, dat protocol had ik lang niet meer gedaan, maar was nu wel noodzakelijk als ik weer echt wilde "hard" hardlopen. Het was flink benauwd en al bij het inlopen gutste het zweet van m'n voorhoofd. Ach, ik houd daar wel van; lekker warm weer. Toch begon het vlak voor de start heel even een heel klein beetje te regenen. Het stelde niks voor, maar daarom besloot ik wel om zonder bril te lopen. Benauwdheid, regen; dat zijn voor mij redenen vaak brilloos op stap te gaan. Tijdens de race bleef het overigens droog.


Om 19:30 was de start op de Kaatsbaan, de belangrijkste winkelstraat in Maarssen. Uiteraard had ik mijzelf een goede uitgangspositie verschaft om vrij snel weg te kunnen zijn, uit het gedrang te blijven en gelijk goed tempo te kunnen maken. Constateerde echter ook dat ik m'n klokje niet goed had ingedrukt en miste dus een indicatie hoe hard het ging in de 1e km.
De 2e km klokte ik in 4:17, de 3e in 4:08 en dat stelde me wel erg tevreden. Daarmee zou ik rond de 21 minuten kunnen lopen en dat zou boven verwachting zijn.
Het tempo kon ik daarna op het mooiste, maar ook lastigste stukje van het parcours over het Jaagpad met z'n bruggetjes langs de Vecht goed vasthouden en zelfs ook nog een paar plaatsjes naar voren opschuiven. Ook in de laatste km, met nogal wat bochtenwerk en de hobbellige klinkerstraat van de Langegracht, bleef ik sterk op tempo en raasde uiteindelijk op de Kaatsbaan na 21:05 onder het finishdoek door. Ik vind het goed voor nu, maar vooral ook geweldig leuk om weer eens "helemaal 99%" voluit te gaan in een wedstrijd.

Maar nu dus weer de focus terug op de marathons. Een mooie week is aanstaande.

 

Ruud Verhoef History Maarssen
09-08-83 Maarssen Singelloop 5 km 16:07 1e
07-08-84 Maarssen Singelloop 5 km 16:01 1e
06-08-85 Maarssen Singelloop 5 km 15:40 1e
12-08-86 Maarssen Singelloop 5 km 15:51 2e
11-08-87 Maarssen Singelloop 5 km 16:05 2e
8-08-89 Maarssen Singelloop 5 km 18:03  
14-08-90 Maarssen Singelloop 5 km 17:08  
1-09-92 Maarssen Singelloop 5 km 16:40  
26-08-03 Maarssen Vechtloop 5 km 18:38  
29-08-06 Maarssen Vechtloop 5km ??  
26-08-08 Maarssen Vechtloop 5 km 19:13  
31-08-10 Maarssen Vechtloop 5 km 18:40  
28-08-12 Maarssen Vechtloop 5 km 19:23 10e
26-08-14 Maarssen Vechtloop 5 km 19:42 10e
29-08-17 Maarssen Vechtloop 5 km 21:05 21e









Reacties

Mijn liefde voor de bergen is bekend. Dat ik graag loop ook. De combinatie daarvan is een logisch gevolg; berglopen.
Een aantal keren eerder was me dat ook geweldig goed bevallen en daar wilde ik graag nog eens een vervolg aangeven nu die mogelijkheid zich weer voordeed en ik mezelf in staat acht dit nu (op m'n 57e) nog goed aan te kunnen. Daarnaast was het goed om toch ook weer eens naar een echte uitdaging toe te werken, toe te leven.
Zoals in vorige blog al aan gegeven viel mijn keuze op de Gondo-Marathon . Een minder bekend evenement, met dit jaar aan het hoofdnummer slechts zo'n 80 deelnemers, maar waarvan ik wel geweldig mooie verslagen, en foto's voorbij heb zien komen. Hij stond dan ook al lang op mijn "to-do lijstje".
Het Gondo-Event bestaat uit een dubbele marathon waarvan een totaalstand wordt opgemaakt. Op zaterdag wordt er gestart in Gondo en gefinisht in Brig-Ried met 2000 hoogtemeters en op zondag is dat andersom met 2200 hoogtemeters.
Gondo is een klein plaatsje aan de Simplonpass aan de grens met Italië. In 2000 vond hier een desastreuze aardverschuiving plaats, waarbij een deel van het dorp verwoest werd en 13 personen de dood vonden. Sinds 2002 word als herinnering het Gondo-Event georganiseerd.

Als laatste voorbereiding op het Gondo-Event was ik al een aantal dagen eerder afgereisd naar Zwitserland. Niet echt meer om te trainen, maar wel om te wandelen en daarbij om te wennen aan de hoogte en aan de hoogteverschillen. Zo vertoefde ik 4 dagen in het toeristische Adelboden met daarbij de beschikbaarheid over meerdere kabelbanen 🚡, en dus ook de mogelijkheid om op hogere hoogte te kunnen wandelen/lopen.
Op de vrijdag voor de loop verhuisde ik dan naar Gondo. Geweldig leuk ook dat er gelijk vriendschappen ontstaan tussen al die onbekenden. Ik heb het weekend dan ook veel opgetrokken met vooral Gregor, Mark, Vera en Manfred.
Na de registratie en de pastaparty op vrijdag betrokken we dan ook de slaapzaal (een oude legerkazerne) om onze slaapplaatsen in orde te maken en daarna nog een drankje te nuttigen bij het hotel/restaurant Stockalperturm. Dit gebouw werd bij de ramp in 2000 gedeeltelijk verwoest, en later werd het verwoeste deel weer opnieuw aangebouwd.
Op zaterdagochtend was het al voor 6 uur een drukte omdat iedereen zich ging voorbereiden op de loop en om het ontbijt te gebruiken in het Stockalperhotel; op de 5e etage.... De eerste, niet geregistreerde hoogtemeters dus, omdat er geen lift is.....
Wel opmerkelijk ook dat velen al ruim voor 7:30 uur helemaal gereed stonden de wachten bij de start, die om 8:00 uur zou plaatsvinden. Voor mij, als langslaper, toch een verwonderlijke gedachte. Ik gebruikte de tijd om nog even wat langer te blijven liggen.

Om 8:00 uur dus de start van de eerste etappe. Race-organisator Brigitte Wolf had nog even een kort inleidend welkomstwoordje gehouden en daarna mochten we los.
Zoals ook de voorafgaande dagen, zou het ook deze dag flink warm worden, temperatuur ruim 30 graden. Op dit vroege tijdstip was het weliswaar nog niet zo warm, maar de lucht was wel al strak blauw en de zon nam snel in kracht toe. Een singlet volstond ruimschoots en ik had mijzelf ook met zonnebrandcrème ingesmeerd. Eigenlijk iets wat ik voorheen nooit deed, maar pas bij de Bokemeirun voor het eerst.

De route liep direct vanaf de start al licht omhoog en het werd gelijk al zweten. Na een km of 5 kwamen we door de imposante Gondoschlucht, een kloof waar via stalen constructies en stalen trappen en ook via tunnels doorheen liepen en  waar het even wat koeler, maar ook klammer  aanvoelde en waar ook echt een beetje doorgelopen kon worden. Na de Schlucht ging het verder via de aloude Stockalperweg door groene weilanden en over gras-, stenen- en rotspaden richting Simplon Dorf en daarna ook naar de Simplonpass (op 2005 hoogte) na 17km. Grotere delen van de route waren daar goed beloopbaar en op de pass hadden we er toch wel inmiddels 1000 hoogtemeters opzitten. De Simplonpass had ik na 3 uur bereikt en zat dus goed op schema en heel ruim binnen de cut-off time. Dat stelt natuurlijk best gerust.
Vanaf de Simplonpass ging het verder door de hoogvlakte richting de Bistinenpass op 23km en op 2417 mtr hoogte, het hoogste punt van de tweedaagse loop. Een prachtig gebied was dit waar we hier doorheen liepen. En dat lopen ging nog steeds voorspoedig, soms door een bergstroompje heen, soms klauterend over een paar rotsblokken.
4:20 had ik nodig om de Bistinenpass te bereiken.


En wat is dat dan een merkwaardig gegeven. Hoe zat je het ook kan zijn als je een "gewone" marathon in 4 uur loopt, hoe fit kan je dan hier zijn na al dat klim en klauterwerk....
Dat het trouwens wel altijd oppassen blijft in een Bergmarathon blijkt wel uit het gegeven dat een deelnemer na een struikelpartij hier moest uitvallen. Overal in de route moet je constant allert zijn op obstakels als losliggende stenen, omhoogstekende stenen, begroeing, (boom-)wortels op de smalle singletrails, met ook veelvuldig diepe afgronden..... Meerdere keren heb ik mij ook gestoten aan omhoog stekende stenen en 1x kon ik met de grooteste moeite een eigen struikelpartij nog net voorkomen.
Op de Bistinenpass heb ik iets ruimer de tijd genomen bij de verzorgingspost. Dat deed ik overigens bij alle verzorgingsposten, die altijd goed en ruim voorzien waren. Overal dronk ik een bekertje water, een bekertje cola en nam ik een stukje banaan en sinaasappel. En meermalen heb ik ook mijn beide bidons weer bijgevuld. Ja, het is duidelijk: vandaag heb ik in elk geval een PR drinken tijdens een marathon gevestigd. Wat was het nu echt heet, wat was het transpireren....
Maar op de Bistinenpass wilde ik ook even genieten, wat is het mooi in het hoogalpen gebied. Even die paar minuutjes om me heen kijken.


Maar verder moet het natuurlijk ook. Vooral afdalen dus. Ook nu vooral goed beloopbaar en ik ging dan ook voorspoedig. 700mtr afzakken in 4km tot aan de Nidristi Alp en vandaar verder tot in het Nanztal, maar dat was lastiger door alle omhoogstekende boomwortels, losliggende stenen waardoor je toch voorzichtiger moet zijn. Toch bleef ik hoop houden om binnen de 7 uur te finishen, maar wist ik ook dat er nog een heel lastige slotfase zat aan te komen.
Een hoogtepunt vormde na 40km het oversteken van de bergrivier Saltina. Wat was dat lekker; tot de knieën van steen tot steen door het koude, stromende water naar de overkant. Overigens wel bewaakt door de plaatselijke brandweer die een aantal touwen had gespannen waaraan je je kon vasthouden. Het doorwaden van de rivier is trouwens een traditie in de Gondo Marathon, sinds de eerste editie toen door onweer de brug was verwoest, ondanks dat er inmiddels al lang een nieuwe brug ligt.
Overigens was het koude water van een waterval waar we vlak daarvoor achterlangs liepen, ook best lekker om het hoofd wat mee af te koelen...
Direct na het doorkruisen van het riviertje, volgde overigens het meest gemene stukje van de route: steil omhoog over zandpaden, met de zeiknatte schoenen nog aan in de brandende zon. Een gedeelte was zelfs zo steil dat ik mij met m'n handen aan een struik omhoog moest trekken.....
De laatste km naar de finish, hoofdzakelijk glooiend over de straat en door het dorp duurde daarna ook nog best lang trouwens.
Na 7:09:14 bereikte ik de finish. Drie bekertjes cola vlogen daarna direct naar binnen....


Daarna mijn bagage gepakt en mijn slaapplaats in de bunker geclaimd. Gedouched en daarna door naar de massage. Nog even relaxen en door naar het avondeten.
Ja prima geregeld allemaal.
Met z'n vieren daarna nog even buiten een stukje schaduw op een grasveldje in bezit genomen en een biertje gepakt om het voorspoedige verloop van de eerste dag na te spreken en de volgende dag voor te spreken.
Daarna op tijd de bunker in om te slapen. De eerste lopers zouden op zondag al om 6:30 uur weer van start gaan. Mijn start bleef gelukkig gehandhaafd om 7:30 uur..., hoewel dat voor mij toch echt ook heel erg vroeg is....

Op zondag was het flink minder heet. Het was zwaar bewolkt. Het tafereel van de voorgaande dag herhaalde zich. Alleen ging het licht nu nog iets eerder aan vanwege de vervroegde start van de laatfinishers op zaterdag. Ik draaide me nog een keertje om, wat Gregor nogal amusant vond omdat ik als enige nog plat lag. Enfin alles ging daarna toch precies volgens scenario. Bagage weer inpakken voor transport terug, ontbijten en voorbereiden op de loop.
De 2e loop van de Gondo-Marathon wordt gezien als de zwaarste van de twee, omdat er drie keer een serieuze klim in het parcours zit en vooral de laatste na 30km is gevreesd.

Die start was vandaag wreed brutaal. Direct klimmen. 400 hoogtemeters in 3km naar Schallberg. En ondanks dat het bewolkt was en nog niet zo heet, brak het zweet me gelijk weer aan alle kanten uit.
En toch ook weer opmerkelijk dat je na een inspanning van 7 uur de voorgaande dag, toch weer gewoon wel op gang komt. De voeten nog vermoeid, de rechter enkel nog in de stress en de bovenbenen nog voelbaar. En toch gewoon weer op gang komen; serieus klimmend nog wel.
Enfin na die 1e klim ging het daarna vooralsnog veel geleidelijker verder naar boven en kon er ook gedraafd worden. Even later kwamen we in de mist terecht, en was er even nauwelijks zicht waar je naartoe moest. Waar waren de pijltjes, de vlaggetjes, de blauwe stippen? Gelukkig liep roodbroek vlak voor me en kon ik mij op hem richten. Dat ging goed. Roodbroek en ik bleven elkaar trouwens daarna regelmatig van positie wisselen. Na 19km en 3:20 bereikte ik weer de Simplonpass. Nu wist ik ook dat ik het gewoon ging halen.
Inmiddels was de mist ook weer opgetrokken, was de bewolking grotendeels opgelost en werd het toch best weer erg warm in de brandende zon. Er volgde nu een gedeelte van het parcours dat we op zaterdag heen omhoog hadden gelopen, en nu dus terug omlaag. Een heel goed beloopbare route terug naar Simplon Dorf en door naar Gabi.
Daar, na 30km, volgde die laatste zware klim, de gevreesde Furggu op. Wreed was dit, in deze warmte 600 hoogtemeters in 3km. Roodbroek kon niet meer mee. Witshirt zag ik daarna ineens voor mij, boven mij. Steeds dichterbij ook. En daarna achter mij. Het was soms zo steil dat ik dacht even een time-out te moeten nemen, maar ik kon toch doorstappen. Uiteindelijk was ik precies 1 uur later 3km verder en waren mijn beide bidons geheel leeg.
Bij de verzorgingspost op de Furggu weer ruim de tijd genomen. De gelletjes gingen er vandaag ook goed doorheen, naast de stukjes banaan en sinaasappel. De cola en bouillon, naast het water ook. Man, man, wat heb ik ongelooflijk veel gedronken deze twee dagen. En ja, ik had ook gewoon nog mijn 2 bidons, met Herbalife CR7 sportdrank, bij me en met regelmaat gevuld....
Daarna weer door natuurlijk. Witshirt heb ik bij die verzorgingspost voor het laatst gezien. Geen idee of er vlak voor me nog iemand liep.
In het restant van de loop zou ik inderdaad nog meer deelnemers voorbij "stuiven". En ongelooflijk ook hoe groot aan de finish dan de verschillen ook nog zijn.
Na de Furggu was het hoofdzakelijk nog dalen tot aan de finish. Geen twijfel bestond er nog dat ik het zou gaan halen en begon m'n feestje al een beetje te vieren. Toch moest ik wel uiterst alert blijven op obstakels onderweg want het was zeker geen vrij gebaande route. Nog een keer een verzorgingspost op 38km. Dat viel toch tegen, want dan was het dus nog 4km terwijl ik eigenlijk had gedacht dichterbij te zijn. Klaarblijkelijk loopt het toch minder snel in de afdaling en op het "vlakke" dan je denkt, dan je gevoel is. Gisteren had ik deze zelfde ervaring ook al...
Het groepje van 3 waar ik vlak voor de laatste verzorgingspost bij aan sloot, liet ik na de post achter me en nu nog alleen op weg naar de finish. Een vrij steil en zigzaggend pad af nog naar beneden en daar het festival terrein op en door de finish.
Ich habe es geschafft!


Na de 310km-8dagen TransAlpineRun (2010) en de 78K SwissAlpineRun (2012) toch weer een groots Alpen-evenement op mijn naam bij geschreven.
Ja, het was zwaar. En toch heb ik nooit een echt probleem ervaren. Fysiek was ik goed, mentaal ook. Factoren die van groot belang zijn om zo'n evenement tot een goed einde te brengen. Bijna 15 uur ben ik bezig geweest om 84km en 4200 hoogtemeters te overwinnen.
De tweede dag ben ik 7:48 onderweg geweest. Daarmee is dit mijn allerlangzaamste marathon aller tijden geworden. Slechts 2x ben ik voor een loop langer onderweg geweest: in 2010 bij de 3e etappe over 46,9km in de TAR (8:20) en in 2012 bij de SAM in Davos over 78km (11:03).
Maar, wat voelt het goed. Nauwelijks ergens last van. Ja, ik bleek een blaar te hebben merkte de masseuse na afloop op. En ja, er zat een steentje in mijn schoen. Niks van gemerkt onderweg....
En dan bij finish opgewacht worden door een Nederlandse toerist, Hans Berntsen die speciaal was blijven wachten toen hij vernam dat een Nederlander aan deze Alpen Bergloop meedeed, terwijl hij eigenlijk met de PostAuto verder moest. De tussentijden bij de verzorgingsposten werden genoteerd en doorgemeld aan de finishjury zodat precies bekend was waar een ieder zich op het parcours bevond. Een goede gewoonte, want als deelnemer loop je grote stukken geheel alleen en op een parcours als dit ligt een ongeval (met gevolgen) zo maar op de loer.
Overigens had ik ook bij de verzorgingspost op 30km, voor de klim naar de Furggu, een groepje van 3 Nederlanders ontmoet, die meededen aan een bijnummer van de loop.
Na afloop de traditionele Zwitserse Käse in ontvangst genomen en daarmee met m'n nieuwe Duitse vriendjes nog gezellig de afterparty bijgewoond en aansluitend nog een biertje gepakt bij het Stockalperhotel.
Als laatsten doken we het slaapvertrek weer in, hoewel velen ook na afloop al vertrokken waren. Met z'n allen hadden we geconcludeerd dat het een geweldig weekend was. Goed georganiseerd, het was prima in orde en iedreen was uiterst behulpzaam. De slaapvertrekken, het eten, de massage, de verzorgingsposten, de route-aanduiding en natuurlijk de loop zelf door deze prachtige omgeving. Zo uitdagend ook, wat was het zwaar en heet, maar wat hebben we ook genoten van de prachtige omgeving en van de kameraadschap.
Op maandag volgde weer de thuisreis. Een mooi bergweek-ervaring rijker.

Een mooi en uitgebreid (foto-)verslag van Andreas Bettinger (Marathon4You) is te HIER te lezen.

















































Reacties (5)

De afgelopen paar maanden ben ik flink aan het puzzelen geweest met mijn zomerprogramma met daarin mijn 💯e marathon, maar ook de invulling van mijn vakantie periode. Of een combinatie daarvan.
Uiteindelijk heb ik een aantal weken geleden dus die 💯e marathon inmiddels gelopen in het nagenoeg vlakke Westerpark bij de Bokemeirun. Dat is een prachtige en herinneringswaardige dag geworden.
Vanaf dit weekend heb ik vakantie, hoewel ik nog wel wat geneuzel rondom mijn werk heb, dat is dan wel weer jammer.
Het puzzelen was wat ik wilde doen deze vakantie. Een aantal opties kwamen voorbij, een Quadrathon in Ierland, een trail in Zweden of Noorwegen of een marathon hier of daar. Uiteindelijk heb ik gekozen voor de Gondo Marathon rondom de Simplonpass in de provincie(?) Wallis in Zwitserland. Dat evenement bestaat eigenlijk niet uit 1 marathon, maar 2 trailmarathons; 1 op zaterdag 5 augustus en een op zondag 6 augustus. Op zaterdag van het plaatsje Gondo naar Ried-Brig met 2000 hoogtemeters en op zondag weer terug via een heel andere route met 2200 hoogtemeters.
Het evenement bestaat nu sinds 2001, als herinnering op de enorme modderlawine die hier plaats vond in 2000 en bijna het hele dorp verwoestte en waarbij 13 personen de dood vonden. Het is zeker geen grootschalig evenement. Op dit moment staan er 50 mannen en 23 vrouwen aangemeld voor de dubbelmarathon. Daar zijn geen andere nederlanders bij, wel een aantal Britten en Duitsers.
Een ieder de mij volgt heeft kunnen constateren dat ik de afgelopen maanden nogal veelvuldig heb getraind in het Amerongse Bos Bergie-op-bergie-af om zoveel mogelijk hoogtemeters te kunnen trainen, of op de Demkabrug (spoorbrug) Bruggie-op-Bruggie-af. Dat is wel aardig natuurlijk, maar niet te vergelijken met een bergloop in de Alpen, maar het blijft nu eenmaal behelpen als plattelander.
In totaal trainde ik in de maanden juni+juli nagenoeg probleemloos en noteerde een totaal van ruim 750kms, met daarin 2x een hete marathon binnen 4 dagen (Noordlaren+Amersfoort) en nog een hete marathon Bokemeirun, en daarnaast 3x een trainingsweek van boven de 100km (103-123-119). Het moet maar goed genoeg zijn....

Voordat ik mij vrijdagmiddag bij de organisatie in Gondo meldt, heb ik er dan al een aantal dagen in Zwitserland, in het plaatsje Adelboden in het Berner Oberland opzitten om te acclimatiseren. En vooral natuurlijk om te genieten van de bergen, om te wandelen/lopen ook en een beetje te wennen aan de hoogteverschillen. De weersverwachtingen voor de komende week zijn erg mooi, misschien wel iets te mooi als er zelfs al gesproken wordt over record-temperaturen....
Enfin, hoe het ook zal zijn. De mountains are calling me. Marathons #101 en #102 komen er aan. Ik ben er, voor zover mogelijk als platlander, klaar voor en heb er zin in.

Een mooie impressie van de Gondo Marathon is te vinden op de site van het Duitse Marathon4You,com









Reacties

RunningRuud


Marathon #100: 
Zondag 9 juli 2017
Amsterdam, Westerpark
BokemeiRun

LOOP-AGENDA:

*: reeds ingeschreven
*: voorlopige planning
!: optioneel 
MUC: Marathon & Ultra Cup

2017: PLANNING:

*: zon 10-december: Amstelveen, Bosbaanrun 7km-tijdloop 0:33:49
*: 23-31 december: TRAININGSBLOK-1
*: zat 23-december: Linschoten, Linschotenloop 21,1km

2018: PLANNING:

*: 06-01-2018: Woudenberg,Florijn Winterloop 10EM
*: 8-14 januari-TRAININGSBLOK-2 (UHT op 14 januari)
*: 21-01-2018: Amsterdam, Vondelparkloop 10km
*: 28-01-2018: Den Haag, Puinduinrun 9,4km
*: 3-11 februari TRAININGSBLOK-3 (UHT op 11 februari)
*: 18-02-2018: Amersfoort: Bergcross 
!: 24-02-2018: Eelde Paterswolde, 2e Polder Lappenvoortmarathon
!: 25-02-2018: Zaltbommel-Two Rivers Marathon
*: 10-03-2018: Nijverdal, SallantTrail 50km
!: 25-03-2018: Amstelveen, Lentemarathon)
*: 21-04-2018: Hulst-Terneuzen, Marathon Zeeuws Vlaanderen
13-05-2018: Steenbergen utralopen, marathon/6-uurloop
18/21-05-2018: Tynaarlo: Abbey Road Marathon 4-daagse 
26-05-2018: Spakenburg-Eemmeerloop 50km
02-06-2018: Amsterdam, Self-Transcendence 50km
*: 03-06-2018: Hoorn Schutz Marathon
!: 30-06-2018: St. Anton: Montafon Arlberg Marathon 42km +1600hm, -1200hm
*: 07-07-2018: Zermatt (ultra-)marathon)" 42KM/45,6km
!: 14-07-2018: Grindelwald, Eiger Ultratrail 51km, +3100mtr
!: 14-07-2018
: Ischgl-Galtur: Silvrettarun 3000 42km (+1840mtr, -1584mtr) 
augustus: Monschau marathon/ultra 56km #MUC
09-09-2018: Nieuwpoort-Ieper: In Flanders Fields Marathon 
15-09-2018: Roelofarendsveen, One and Only Marathon
21-09-2018: Groningen, Martini Marathon (baan)
06-10-2018: Amsterdam, Self-transcendence 6-uursloop
27-10-2018: Utrecht, Pheidippidesloop
04-11-2018: Nice-Cannes: Marathon des Alpes Maritimes

2019: PLANNING:

juli 2019: Davos, Swiss Alpine Marathon... 10 years later...

WISH / TO DO LIST

april: Ierland, Connemarathon (ultra)
juni: Grainau Zugspitz Ultratrail  62km (+2923mtr/-3285mtr)
juni: Liechtenstein: LGT Alpin Marathon
juni: Brixen: Dolomiten Marathon (+1870mtr, -720mtr)

juli: Grindelwald, Eiger Ultratrail 51km, +3100mtr
juli
: Ischgl-Galtur: Silvrettarun 3000 42km (+1840mtr, -1584mtr)
juli: Kaprun Grossglockner trail 50km  
augustus:
Kainach Bergmarathon
september: Interlaken: Jungfrau Marathon (+1829mtr)
september: Solingen: Wupperberge-marathon (+1219mtr)
Old Mutual Two Oceans Marathon

RunningRuud

2017 Hardloopbelevenissen, resultaten

zon 19-november: Abcoude: Ronde Venenmarathon 4:15:37
zon 5-november: St. Oedenrode: 3e Marathon van Rooi
 3:50:40
zat 28-oktober: Utrecht-
Pheidippidesloop 6,8km-0:30:04

vrij 13-oktober: Leek; Friday the 13th Marathon 4:07:02

"Deutschland Woche":
zon 24-september: 44e BMW Berlin marathon 3:58:37
zat 16-sept: Roelofarendsveen, One and Only Marathon Eins und Einzige Supertolle Schlager und Blumenlauf 3:56:50
din 29-aug: Maarssen-
Vechtloop 5km-21:05
zat/zon 05-06-augustus: GondoMarathon:
zat 05-augustus: Gondo-Ried Brig: 42,2km (+- 2000hm) 7:09:14
zon 06-augustus: Ried Brig-Gondo: 42,2km (+- 2200hm) 7:49:36
zon 09-juli: #100: Amsterdam,
Bokemeirun 43,4km-4:11

zon 18-juni: *99: Amersfoort,
marathon 4:09:27
woe 14-juni: *98: Noordlaren, Landgoed Blanckenborch Marathon 3:58:58
zon 21-mei: Hoorn: Schutz marathon Hoorn 4:03:36

zat 6-mei Steenbergen
ultraloop/marathon  (MUC) 3:55:27

29-april Lelystad Rietveld Natuurmarathon 4:10:15
2
5-april Amsterdam Cruyff Foundation 14K Run (14,5km-1:10:48)
8-april Castricum 10e Bos- Duin- Strandloop 42,2km - 4:51:23
18-02 tem zon 26-02 trainingsblok incl:
25-feb: Driebergen-Rhenen, UHT 31km vriendengroepsloop)
12-feb Zaltbommel, Two Rivers Marathon 3:54:44
28-jan: Amsterdamse Bos: Sri Chinmoy Marathon (MUC)
4:02:59
22-jan: Maassluis: Ruitenburg 1/2 marathon (training) 1:44:19

2016 Hardloopbelevenissen, resultaten
22-12-2016 Driebergen-Rhenen UHT 31km-3:30:00 (bruto)
17-12-2016 Linschoten, Linschotenloop 21,1km-1:38:15
27-11-2016: Aalsmeer, Ringvaartloop 10km/10EM-1:14:27
13-11-2016: Utrecht, Leidse Rijn: LintloopMax 5 EM-0:35:16

29-10-2016: Utrecht,
Pheidippidesloop (met PW Loopgroep) 6,8km-0:30:58
17-09-2016: Roelofsarendsveen: 
One and Only CopaKuilBanaMarathon 4:09:13
04-09-2016: Beneden-Leeuwen: Rivierenlandmarathon 4:16:55

14-08-2016: Sonthofen, Allgau Panorama Marathon 42,2km (+/-1425mtr) 6:07:49
16-07 tem 24-07trainingsblok #4 Projekt Wahnsinn
16-07 tem 13-08 voorbereiding APUT (14-08-2016) incl. Heuveltraining Amerongen en 50-km Ultra-duurloop

02-07-2016: Apeldoorn, Midzomermarathon 4:24:48
05-06-2016: Schutz marathon Hoorn 4:10:42
21-05 en 22-5-2016: Dubbeldekker:
  incl: 21-05-2016: Steenbergen Avondmarathon 3:59:15
  incl: 22-05-2016: Leiden Marathon 4:14:27
10-04-2016: HAPPY BIRTHDAY RUN: Rome: Maratona di Roma 4:06:46
26-03-2016: Velsen-Den Helder: Jan Knippenberg Memorial 60km (MUC) 5:57:44
12-03-2016: Strandduurloop: Scheveningen-Zandvoort, 35km
13-02 tem 21-02 trainingsblok #3 Projekt Wahnsinn 256km (28,4km/dag)
  incl: 14-02-2016: Utrechtse Heuvelrug Trail met John & Jeffrey
  incl: 16-02-2016: Rondje Hilversum Voetstappenpad met Jannet
31-01-2016: Utrecht-Amersfoort-Utrecht trainingsmarathon 4:07:06 (netto: 4:02:06)
09-01 tem zon 17-01 trainingsblok #2 Projekt Wahnsinn 240km (26,7km/dag)

RunningRuud
2015 Hardloopbelevenissen, resultaten

27-12-2015: Epe: 6-uurs baanloop 58,921mtr
12-12-2015: Diever: Boscrossmarathon 4:32:04

06-12-2015: Spijkenisse: PACER: Sparkmarathon #MUC 4:01:12
29-11-2015: Geldrop: Tis-voor-Niks-Marathon #MUC 4:19:53
zat 09-01 tem zon 17-01 trainingsblok #1 Projekt Wahnsinn 214km (23,8km/dag)
25-10-2015: Etten Leur, Brabantmarathon 4:03:07 

18-10-2015: Stichtse Vecht Marathon 4:04:51
11-10-2015: Soest, Pijnenburg Bosmarathon 4:12:17 
14-08-2015: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-12:03,57
01-08-2015 5e Boxmeerdaagse 1e dag Boxmeer-Maasduinen-Boxmeer 04:50:02
04-07-2015: Ronde van Amsterdam, 60km>>45km-6:04:49
14-06-2015: Schimmert, Child Learn Marathon 3:53:11
09-05-2015: Bunschoten: Eemmeerloop, 50km 4:28:09
26-04-2015: Dusseldorf; Rheinmarathon) 3:38:42
28-03-2015: Diever: Drents Friese Woldmarathon 3:57:08
22-03-2015: Scheveningen-Zandvoort Marathon 4:09:42
07-03-2015: Veenendaal: Galgenbergmarathon 4:52:09
01-02-2015: Amersfoort-Utrecht-Amersfoort 42,9km-4:09:20 (Van Lange Jan naar Dom en terug)

RunningRuud
2014 Hardloopbelevenissen, resultaten:

14-12-2014: Spijkenisse, Sparkmarathon #MUC (PACER 4:00) 3:59:44
30-11-2014: Geldrop: Tis voor Niks Marathon #MUC 3:57:40

23-11-2014: Nieuwegein: Estafette Marathon 4x10,5km AV Ron Clarke

14-11-2014: Driebergen-Rhenen, Utrechtse Heuvelrug Trail, 31,2km-2:57:23
25-10-2014: Utrecht, Pheidippidesloop 
3:41:30
12-10-2014: Soest: Pijnenburg Bosmarathon 
3:57:18 
21-09-2014: Hilvarenbeek:  Beeksemarathon #MUC 3:52:25

07-09-2014: Beneden Leeuwen: 
Rivierenlandmarathon 3:36:24
29-08-2014: Utrecht, Trackmeetings, 5000mt-0:19:50,67

26-08-2014: MAARSSEN, Vechtloop 5km-19:42
08-08-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-0:11:42,27
27-07-2014: Amsterdam, Bokemeirun, 43,4km-4:05

11-07-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-0:11:42,18
29-06-2014: Schimmert, Child Learn Marathon, #MUC 3:48:23

20-06-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-11:44;08

31-05-2013: Amsterdam, Self-Transcendence, 50km #MUC 4:21:40

25-05-2014: Maassluis, Westlandmarathon 3:58:24
11-05-2014: Amsterdam, De Groene van Amsterdam 3:54:28

19-04-2013: Jan Knippenberg Memorial 60km Velsen Noord-Den Helder #MUC 6:31:10

15-03-2014: Maasdam, Binnenmaasmarathon, 42km-3:35:48 #MUC

26-02-2014: Driebergen-Rhenen: Utrechtse Heuvelrug Trail, 30+km-3:04:02

02-02-2014: Apeldoorn, Midwintermarathon 3:52:22
10-01-2014: Rhenen-Driebergen: Utrechtse Heuvelrug Trail, 30+km-3:10:05

RunningRuud
2013 Hardloopbelevenissen, resultaten:

15-12-2013: Spijkenisse, Sparkmarathon (pacer 4:00) #MUC 3:58:47
06-12-2013: Rhenen-Driebergen; Utrechtse Heuvelrug Trail, 31,5km-3:16:34 bruto

24-11-2013: Geldrop: Tis voor Niks, marathon #MUC 4:01:14
15-11-2013: Driebergen-Rhenen; Utrechtse Heuvelrug Trail, 33,1km-3:45:00 bruto
26-10-2013: Utrecht, Pheidippidesloop 6,8km-39:25

05-10-2013: Amsterdam, Self-Transcendence 6-uursloop #MUC 
DNF, 33,4km-3:24
15-09-2013: Hilvarenbeek: Beeksemarathon #MUC 3:42:37

18-08-2013: Sonthofen, 
Allgäu Panorama Ultratrail69,3km (+/-2836mtr) DNF
(Oberstdorfwertung, 49km,  (+/- 1970mtr: 7:01:17)

28-07-2013: Amsterdam: Bokemei Run, 43,4km-4:04:25
20-07-2013: Diever, Midzomeravondmarathon 
3:56:01
09-06-2013
: Oss, Maasdijkmarathon 3:48:41

26-05-2013: Marathon Leiden, persoonlijke haas (sub 3:30) voor Gerard 3:36:44

22-05-2013: Utrecht, Zomeravondcup-3 5km-20:13
28-04-2013: Loop van Vlaanderen, #MUC 5:23:01
14-04-2013: Marathon Rotterdam 3:46:07
01-04-2013:60 van Texel DNS
17-03-2013 Barcelona Marathon 3:43:36
2 mrt: Rhenen, Galgenbergmarathon
24 feb: Uden, Weblogloop Tiny
17 feb: Utrechtse Heuvelrug Trail; Driebergen-Rhenen
3 feb: Apeldoorn, Midwintermarathon, #MUC, persoonlijke haas voor Vera 3:47:42
5 jan: samenloop Het LInt met Nesrine, JohnHardeman

RunningRuud
2012 Hardloopbelevenissen, resultaten: 

29 dec: Heerde; 6-uursloop; 62.772 mtr
16 dec: Spijkenisse, Sparkmarathon, pacer 3:58:48
25 nov: Geldrop't is (voor) niks marathon 4:11:08
4 nov: Sint-Oedenrode, Marathon van Rooi 3:39:52
27 okt: Utrecht, Pheidippidesloop, team-estafette met AV Ron Clarke; 6,1km-0:33:33 en 4,1km-0:17:04
6 okt: Marathon Zeeland 42,195 - 4:08:35
30 sept: Marathon Zwolle (pacer)42,195-3:59:08
16 sept: Hoogland:Halve van Hoogland, 21,1km-1:47:27
8 sept: Velsen, Pierloop 15km 1:06:02
31 aug: Utrecht, Trackmeetings, 5000mtr-19:17
28 aug: Maarssen, Vechtloop, 5km-19:23
10 aug: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-11:38
28 juli: Davos:Swiss Alpine Marathon79,4km / (+/- 2600mtr) - 11:03:10
8 juli: Den Haag, Strandmarathon, 42,195km-4:33:07
7 juli: Nieuwegein, AV RON CLARKE35-Jaar Jubileum; 5000mtr-clubkampioenschap: 20:04
02-07-2012: Rhenen-Rijndijk-Wijk bij Duurstde-Krommerijnpad-Utrecht 50km trainingsloop
25-06-2012: Muiden-Utrecht, Vechtroute, 50km trainingsloop langs de Utrechtse Vecht
16 juni: Raerd-Easterbierrum: Slachtemarathon3:51:54
10 juni: Amersfoort: marathon3:41:02
3 juni: Hoogerheide, Brabantse Walmarathon3:56:15
27 MEI: Utrecht, Rondje Utrecht, 50km trainingsloop
20 mei: Leiden, marathon3:49:01
15 april: Marathon Rotterdam3:17:44
9 april:Marathon Utrecht-10km(8,8km)-35:59
1 april: 30jr herinneringsloop 1e marathon (03-04-1983), 42km trainingsloop op 1983 Utrecht-marathon-parcours langs de Vecht
24 mrt: Naaldwijk: Arcade Halve Marathon21,1km-1:29:37
10 mrt: Rhenen: Galgenbergmarathon 42,195km-4:57 bruto
4 mrt: Aalsmeer, Westeinderloop 10km-0:39:50 (bruto)
26 feb: Uden, Weblogloop Tiny
19 feb: Vinkeveen: Bosdijkloop, 10km-0:39:47 (bruto)
12 feb: Utrecht/Leidse Rijn; Het Lint: 24km Hazen voor Pasen
22 jan: Den Haag,Puinduinrun 10,5km-53:25
15 jan: Baarn,Wintercup-3 10km-42:40
8 jan: Utrecht/Leidse Rijn; Het Lint: 24km Hazen voor Pasen
7 jan: Woudenberg,Florijnwinterloop 25km testloop-2:07:52

Lijst met albums
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl