Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

RunningRuud:

2010-2013:
Van Birnlucke naar Heartbreak Hill, van Sertigpass naar Montjuic naar Sonnenkopf;

van Transalpinerun naar Boston, van SwissAlpineMarathon naar Barcelona naar Allgau Panorama Ultratrail

2016-2017:
Van Rome naar Sallant en Alpentoppen naar Berlijn


RUUD VERHOEF; LOOP-HISTORY

Ruud Verhoef begon met hardlopen in 1982, geinspireerd door de marathon-prestaties van Gerard Nijboer, die toen grote internationale successen boekte bij de Olympische Spelen van 1980 in Moskou (zilver), Europese Kampioenschappen in 1983 in Athene (goud) en een fantastisch Nederlands Record in Amsterdam dat ruim 20 jaar stand hield.

Onervaren liep in 1982 mijn 1e marathon in Utrecht, het werd geen succes. Wel motiveerde dit mij om het toch beter te doen, maar 4 maanden later in de hitte en in de duinen van Lisse ging het toch niet veel beter.

In 1983, met richtlijnen van Guus van Wijk, medeoprichter van AV Ron Clarke en collega bij mijn werk bij ACF in Maarssen, ging het wel al veel beter. In de Westland-marathon dook ik voor het eerst onder de 2:40 uur. Later in dat jaar liep ik mijn PR in de marathon van New York City: 2:37:33, ondanks een trage start. 5 Weken later liep ik ook de marathon in Philadelphia: 2:41:25.

Om nog sneller te worden op de marathon ging ik mij in het vervolg eerst concentreren op kortere afstanden en werd ik eigenlijk meer een baanspecialist, een buitenbeentje bij AV Ron Clarke, gebaseerd op trainingsschema's van David Moorcroft, de Engelsman die in 1982 het wereldrecord op de 5000 mtr verbeterde. Een goede marathon liep in daarna niet meer, ondanks de topvorm waarin ik in 1985 in Rotterdam van start ging maar na 30km uitstapte. In de weken daaraan voorafgaand liep ik wel persoonlijke toptijden in de 20km in Aphen a/d Rijn in 1:06:03 en de halve marathon City-Pier-City in Den Haag in 1:10:26.

Op de kortere afstanden maakte ik het tot een regionale subtopper. In de jaarlijkse, landelijke ranglijsten noteerde ik een paar keer een top-50 positie. Mijn PR op de 3000mtr noteerde ik op 8:52, maar helaas lukte het mij net niet om de 5000mtr binnen de 15:00 af te leggen (PR: 15:05). Een hoogtepunt was in 1986 een 2e plaats in de B-serie bij het NK op de 10.000mtr in 31:43.
In 1985 bleek ik het sterkst in de jaarlijkse Wintercup-serie in Baarn, met daarbij de laatste race over 20km op de ijsvlaktes in het Baarnse bos. Daarnaast won ik de 5km-singelloop in Maarssen 2 jaar op rij, om vervolgens 3 jaar op rij als 2e te eindigen.

In 1988 was de marathon in Los Angeles nog een hoogtepunt met 2:46:16. Daarna liep ik allen nog een marathon in Eindhoven in 1993, maar dat was een niet zo geslaagde poging.

In de jaren daarna bleef ik wel hardlopen, maar op een laag pitje. Vrouw, kindjes, huisje, werk; er waren andere zaken die meer aandacht vereisten. Wel bleef ik altijd zeggen dat ik weer terug wilde en dat ik ooit mijn 1e marathon weer wilde lopen in Athene, op het klassieke parcours waar de geschiedenis van de marathon ooit z'n oorsprong beleefde. In 2008 was dat zover, een heel jaar voorspoedig lopen zorgde voor voldoende basis-conditie en op 9 november startte ik dus in Marathonas en finishte ik in het Panathinaiko-stadion in een nettotijd van 3:34:49.

 

In 2009 liep ik de marathon van Enschede, maar werd daarin "gesloopt" door de hitte en vervolgens de marathon van Davos, die ik uitliep in ruim 7 uur, ondanks een blessure ("fractuur Maissoneuve: enkelfractuur met gebroken kuitbeen) na een valpartij na 17km op 2600mtr hoogte.

Na een voorspoedige revalidatie in de rest van 2009 stond 2010 geheel in het teken van mijn ultieme uitdaging, TRANSALPINERUN, een 8daagse etappeloop dwars door de Alpen van Ruhpolding (Duitsland) door Oostenrijk naar Sexen (Italie) over uiteindelijk 310 km en 13,8km hoogteverschillen.

In de aanloop naar de TAR toe liep ik een uitermate geslaagd voorbereidingsprogramma met een uiterst geslaagde Utrecht-Marathon (3:21), een heerlijke Hardloop4Daagse (Apeldoorn, 100km in 6 etappes in 4 dagen), een sterke Natuurmarathon in La Roche (3:56 met 850 hoogtemeters) en goede marathon-testlopen in Diever (3:42) en Bad Pyrmond (4:02 met 690 hoogtemeters).

In september 2010 dus de:

 

04-11 sept 2010:

1e etappe: Ruhpolding (Dtsl)-St. Ulrich im Pillerseetal (Oos) 36,3km (1223, 1034) 5:05:23
2e etappe: St. Ulrich im Pillerseetal (Oos)-Kitzbuhel (Oos) 33,2km (1810, 1907) 5:47:52
3e etappe: Kitzbuhel (Oos)-Neukirchen am Großvenediger (Oos) 46,9km (2252, 2130) 8:20:26
4e etappe: Neukirchen am Großvenediger (Oos)-Prettau im Ahrntal (Ita) 43,9km (1967, 1377) 7:34:43
5e etappe: Prettau im Ahrntal (Ita)-Sand in Taufers (Ita) 34,5km (1813, 2408) 6:49:05
6e etappe: Sand in Taufers (Ita)-St. Vigil (Ita) 39,7km (1512, 1193) 5:35:36
7e etappe: St. Vigil (Ita)-Niederdorf im Pustertal (Ita) 42,195km (1963, 1990) 7:19:41
8e etappe: Niederdorf im Pustertal (Ita)-Sexten (Ita) 33,4km (1269, 1123) 4:41:45
TOTAAL: 8 etappes: 310km (13809, 13162) in 51:14:34
Lopen, rennen, klauteren, zwoegen, afzien, genieten dwars door de Alpen.

De rest van 2010 liep ik nog een niet bedoelde snelle mooie Berenloop Marathon Terschelling (3:25) en rustige mooie "t is voor niks" marathon in Geldrop (3:44).

In 2011 was de befaamde Boston Marathon het hoogtepunt, evenals de herinneringswaardige marathon in de GaiaPark Zoo; de 1e marathon volledig in een dierenpark gelopen en dan ook nog eens in 2 gedeelten ivm een onderbreking door onweer. Verder waren een trail in het Belgische Val d'Heure en de marathon van Amsterdam en avontuurlijke (trail-)trainingen in Connecticut mooie hoogtepunten. Helaas werd 2011 ook gekenmerkt door allerlei kleine kwetsuurtjes, waardoor een geplande "snelle" marathon (in Amsterdam) uiteindelijk niet ten uitvoer kwam....

In 2012 liep ik als "ultieme" levensdoel de 78K in Davos, de langste afstand bij de Swiss Alpine Marathon, met 2 passages boven de 2600 mtr; inclusief de Sertig pass. het werd een geweldig loopavontuur waar ik gedurende 11 uur volop genoot van al die bijzondere elementen en uitzichten die zo'n ultraloop in de bergen met zich meebrengt.
Gedurende het hele jaar 2012 liep liep ik in totaal 12 marathons, waarvan ik alleen de Rotterdam-Marathon HARD hardliep; ik finishte na 3:17; mijn snelste tijd in 19 jaar. Er waren haas-marathons in Zwolle en Spijkenisse; en prachtige natuurmarathons (Galgenberg, Hoogerheide, Zeeland, St. Oedenrode, Geldrop) en bijzondere marathons (Amersfoort, Slachte, Strandmarathon en Leiden).
Aan het eind van het jaar deed ik een 6-uursloop in Heerde op de baan, liep daar ruim 151 rondjes voor een totaal van 62.662 meters. Het was een niet vooraf geplande transformatie naar de ultra-afstand; het was er een die z'n oorsprong vond in m'n 2e hamstring-blessure in 2 jaar, waardoor ik overschakelde van het wedstrijd-element naar de lange afstand.


Na het supergeslaagde jaar 2012, zou het bijna onmogelijk zijn een even succesvol 2013 te realiseren. Uiteindelijk lukte dat ook niet; vooral enkel- en hamstring-problemen gooiden de nodige roet in de plannen gedurende de 2e helft van het jaar. Wat het hoogtepunt van het jaar had moeten worden, de Allgau Panorama Ultra Trail in de Zuid Duitse Alpen, moest ik na 52 van de 69km staken en de 6-uursrace in het Amsterdamse Bos moest ik na 3 uur staken. 
Toch liep ik in het 2e deel van 2013 nog wel de marathons van Hilvarenbeek, Geldrop en Spijkenisse (deze laatste weer als pacer op 4-uur.
In de 1e helft van het jaar waren er wel 2 hoogtepunten: in maart ontzettend genoten van de Barcelona Marathon en in april van de 50-km Loop van Vlaanderen.
Daarnaast voltooide ik nog 2 marathons als personal pacer in Apeldoorn en Leiden en verder nog de Galgenbergmarathon, de Rotterdam-marathon, de Maasdijk-marathon, de midzomeravondmarathon in Diever en de 44km-lange Bokemeirun in het Amsterdamse Westerpark.
Daarmee kwam er een totaal van 13 marathons (of iets langer) op mijn naam in 2013

2014 werd een jaar zonder bijzondere hoogtepunten. Uiteindelijk liep in totaal 11 marathons, allemaal binnen de 4-uur en daarnaast nog 3 ultra's. De Jan Knippenberg Memorial in april was mijn langste race, 60km over het strand van Velsen Noord naar Den Helder. De maand mei was de mooiste, en daarnaast de meest bijzondere. Met eerst de "Groene van Amsterdam" bijna 4 uur lang in constante regen en koude wind en 2 weken later de eenmalige terugkeer van de Westland Marathon bijna 4 uur in een stralende en warme zon. En weer 6 dagen een heel vlotte 50km in het Amsterdamse Bos.
Opvallend in 2014 was mijn verschijning in de Marathon & Ultracup, met een 39e plaats in het eindklassement, mede ook dankzij deelnames aan kleinere marathons als de Binnenmaasmarathon, de Child Learn Marathon, de Beekse marathon en ook weer, inmiddels als kleine traditie de Tis-voor-Niks en de Spijkenisse marathons.
Nog een andere bijzonderheid was mijn overwinning in de enige echte Utrechtse marathon van 2014; de Pheidippidesloop, waar ik alle andere solo-lopers achter mij liet.
Genoten heb ik in 2014 vooral ook van de Dijkenloop-marathon en de allerlaatste editie van de Midwintermarathon.
Verder liep ik ook nog een aantal kortere wedstrijden op baan en weg. Opnieuw wist ik daarbij op zowel 3000mtr als 5000mtr nog binnen de 4:00/km te finishen; hoewel toch iets minder snel dan in de laatste paar jaar.

In 2015 liep ik een totaal van 17 evenementen, waarvan 15 officiële marathons/ultra’s. Hierbij bracht ik mijn totaal marathons/ultra’s op 82.
Het meest succesvolle deel van het jaar was de eerste helft, voordat ik door een hamstringblessure werd geveld en een moeizame 2e helft doorworstelde.
In maart liep ik 3 geheel verschillende, maar stuk-voor-stuk mooie marathons. Eerst in prachtige lente-omstandigheden de Galgenbergmarathon door de bossen en over de heuvels van de Utrechtse Heuvelrug, vervolgens de strandmarathon Scheveningen-Zandvoort met continue zware wind tegen en daarna de Drents Friese Woldmarathon door het natuurgebied in miezerige omstandigheden.
In april een mooi uitstapje en genieten van de Düsseldorf marathon, waarin ik via 3 tempoblokken van 5km mijn snelste jaartijd noteerde in 3:38 als voorbereidingsloop op de 50km-Eemmeerloop in Spakenburg in mei. Helaas stond ook op deze dag een stormachtige wind en gelukte mij een PR niet, maar wist ik wel met een tijd van 4:28 de 3e plaats te bemachtigen in mijn categorie.
Voor het 2e jaar op rij liep ik vervolgens een gedegen Child Learn Marathon in 3:53 in de mooie Zuid-Limburgse heuvels.
In de zomermaanden was ik 2x te gast bij Willem Mutze. In juli voor het Rondje Amsterdam op de heetste dag van het jaar, waardoor de 60km ingekort werd tot marathon-afstand en in augustus bij de 1e dag van de Boxmeerdaagse. Op beide dagen liep ik de afstanden overigens wel als “ultraloper” gezien de tijden die ik gebruikte om te finishen.
Na 1 baanwedstrijd over 3000mtr en vervolgens die hamstringblessure liep ik pas in oktober weer een serie van 3 marathons in 4 weken ondanks een gebrekkige trainingsarbeid. De boscrossmarathon in Soest, de Stichtse Vechtmarathon in Maarssen op een groot deel van mijn trainingsgebied en voor het eerst de traditionele Brabantmarathon in Etten Leur.
De “tis voor niks-“marathon in Geldrop is vervolgens een gewoonte geworden voor mij, evenals de Sparkmarathon in Spijkenisse, weer als pacer.
Het jaar sloot ik af met mijn 1e (moeizame) optreden in de Boscrossmarathon in Diever en een eveneens moeizame 6-uursloop op de baan in Epe.

In 2016 had ik een geweldig (“Wahnsinnig”)  begin met 900kms in de eerste twee maanden, maar kreeg ik vervolgens te maken met meerdere blessure-perikelen, waardoor het uiteindelijk een teleurstellend jaar is geworden, waarin ik niet toegekomen ben aan mijn gestelde uitdagingen.
Ik liep uiteindelijk een totaal van 14 evenementen, waarvan 9 officiële marathons en daarvan weer 1 ultra; in maart de 60km Jan Knippenberg memorial strandloop van Velsen Noord naar Den Helder, succesvol binnen 6 uur, ondanks een opspelende kuitblessure in de laatste 6km.
Een persoonlijke uitdaging lukte nog wel namelijk in mei een dubbeldekker; twee marathons binnen 24 uur met op zaterdagavond de Avondmarathon in Steenbergen en op zondag de marathon in Leiden.
Verder heb ik genoten van een mooie birthday marathon in Rome in april en van de Allgau Panorama (berg-)marathon in de mooie  Zuid-Duitse Alpen in augustus, van een feestelijke en sfeervolle One & Only Copakuilbana Marathon in Roelofarendsveen in september.
Daarnaast liep ik nog marathons in Hoorn in juni langs het IJsselmeer, in Apeldoorn (midzomeravond) in juli  en voor de tweede keer de Dijkensport Rivierenlandmarathon in september.
Vanaf september liep ik geen marathons meer en ben ik na een rustfase weer begonnen met een “back-to-basics” programma en liep ik de rest van het jaar alleen  nog een aantal kortere wedstrijden om weer vorm op te bouwen voor het volgende jaar.

RunningRuud a.k.a. Rudolfverhoef

oftewel: Ruud:

email mij: Rudolfverhoef

volg mij op: TWITTER

volg mij op: FACEBOOK

volg mij op: INSTAGRAM

profiel: 100-marathonclub

profiel: Marathon & Ultra Cup

Profiel: DUV Deutsche Ultramarathon Vereinigung

 

INTERESSANTE LINKS:

Mijn huidige atletiekvereniging:
AV Ron Clarke
Mijn nieuwe atletiekvereniging:
avVN

Vanaf het begin van mijn hardloopcarriere in 1982 ben ik lid geweest van AV Ron Clarke.
De vereniging is opgericht in 1977 als afspitsing van AV Hellas voor "vrije" leden. In 2017 wordt de vereniging opgeheven na 40 "roemruchte:  jaren, hoewel de laatste jaren daarvan nogal "slapend".
Mijn carriere zet ik aansluitend voort als lid van avVN.

*: hardlopen.nl
*: marathon & ultracup
*: ultraned.nl 
*: mudsweattrails.nl
*: DUV Deutsche Ultramarathon Vereinigung
Datasport.com
Runner's High marathonkalender NL
Hardlopen.nl Hardloopkalender

Voorgaande blogs

Afgelopen zondag stonden bekende marathons in New York en Terschelling gepland. Heel veel marathonlopers die de oversteek over de Oceaan of over de Waddenzee hadden gepland.

Ikzelf had de oversteek van de Lek, de Waal en de Maas gepland, op weg naar St. Oedenrode voor de marathon van Rooi. Mocht ik tijdens de loop ook nog een aantal keren de Dommel oversteken…..

De marathon van Rooi (kort voor Oedenrode) werd eenmalig georganiseerd in 2007 bij het 40-jarig jubileum van de organiserende vereniging SV Fortuna ’67. Nu bij het 45-jarig jubileum dus een mooie gelegenheid voor een tweede editie.

Volgens de omschrijving betrof het een natuurmarathon en bestond de route uit de vorm van een 8; een ronde van pakweg 20km ten westen van St. Oedenrode gevolgd door een ronde van pakweg 22km dus ten oosten.

Het parcours loopt tussen weilanden en door bossen en natuurgebieden, over verharde wegen en goed begaanbare zandpaden en verkeersvrije fietspaden door het Dommeldal, het natuurgebied rond het riviertje De Dommel, welke door Rooi kronkelt.

Kortom, een mooie marathon in een voor mij totaal onbekende omgeving en daarnaast was het ook nog eens prachtig mooi zonnig herfstweer. Lekker loopweer dus en ik had volop zin in een 42km-lange ontdekkingstocht.

De heenreis verliep voorspoedig en om 10:15 uur arriveerde ik in de kantine van de club om mijn startnummer op te halen, even een korte ontmoeting met Martin, die gelukkig na lang tobben weer helemaal terug is, en ook Jannet.

Kopje koffie en daarna de laatste voorbereidingen en omkleden. Korte broek of lange broek? Het was nog wat frisjes, maar de zon scheen en dus werd het kort.

Om 11:00 uur vond de start plaats en gingen zo’n 125 lopers van start. Lekker rustig vond ik mijn plaatsje in een groepje dat vrij constant op 5:20/km liep. Eigenlijk ietsie te snel misschien (3:45-schema), maar het liep comfortabel en aangenaam. Lekker om me heen kijken, genieten van de omgeving en de herfst-sferen.

De kms verliepen geleidelijk vlotjes voorbij, de kerkdorpjes Boskant (6km) en  Olland (14km) passeerden we, De Dommel en andere watertjes kruisten we, terwijl langzaamaan het zonnetje verdween en er een, grijze dreigende lucht voor terugkwam en het killer en winderiger werd.

We passeerden de start/finish-locatie en ik droomde lekker verder en miste dus even verderop de verzorgingspost op 20km. Hoho, ik had hier toch m’n 2e gel gepland en een beker water; dus volop in de remmen, want deze inwendige versterking vond ik toch van primair belang!

En dus raakte ik ook achterop het groepje waarin tot dusver zo lekker had gelopen. Geen probleem, even een wat snellere km er tussendoor en ik was weer terug. Even kon ik daarna lekker in het groepje blijven lopen, maar die tempoverhoging om er bij te komen had een gevolg; ik kon niet meer terugschakelen……En dus kwam ik op kop van het groepje, en dus kwam ik los van het groepje en dus liep ik alleen; vanaf 24km ofzo.

In de regen inmiddels.

Eerst nog een wat verlegen miezerregentje, daarna geleidelijk een gestaag regentje met af-en-toe een wat harder regentje. Gelukkig had ik  mijn petje weer op; eerst als bescherming tegen de zon; nu dus dienstdoend als regenvanger, zodat m’n brillenglazen droog bleven.

Na 27km volgde de beklimming van het viaduct over de A50, daarna natuurlijk de afdaling. Inmiddels zag ik soms kms-lang geen andere deelnemer meer, maar bleef ik gestaag doorstampen; de Dommel maar weer eens over; het plaatsje Nijnsel door. Af-en-toe een andere loper inhalend, soms ingehaald geworden door een estafette-loper.

De “goed begaanbare zandpaden” werden soms wat minder goed begaanbaar, maar toch bleef ik het snellere tempo makkelijk continueren, zo tussen de 5:00-5:10/km

Het 3:45 schema had ik voorgoed verlaten; ik kwam steeds dichter bij de 3:40 in de buurt. Voor wat het waard is; ik kwam niet om een tijd neer te zetten, alleen maar om lekker te lopen en te genieten; en dat was precies wat ik deed.

Ik kwam weer terug in St. Oedenrode, langs het fraaie Kasteel Henkelshage, weer over de Dommel heen. Even later rechtsaf, oef, vloog bijna de bocht uit wat was dat een glibberig modderpad, langs het 41km-bordje en even later langs het “Nog 1Km-bordje”. Mijn klokje zei dat ik 3:35:24 onderweg was; mijn instinct zei: “versnellen; je hebt 4:36 minuut om binnen de 3:40 uur te finishen”; mijn verstand zei: “gekkenwerk, dat kan niet, dat moet je niet doen”.

Het instinct won het; bovendien wat maakte het uit. Ik voelde me sterk en wilde wel eens kijken hoe hard ik nog kon lopen in zo’n laatste km van een marathon.

In de neergutsende regen kaggelde ik keihard door, over het glibberige modderpad en even later door de plassen stampend op de verharde weg naar de finish toe flikte ik het inderdaad: ik vloog na 3:39:56 onder het finishdoek door en had zelfs 4:32 geklokt voor mijn laatste km; helemaal te gek en wat voelde dat heerlijk aan!

Mijn officiele eindtijd, voor de statistieken dan: 3:39:52; 7e (van 24) in mijn leeftijdscategorie.

 

Het was een prachtig dagje in en rondom St. Oedenrode; heb ervan genoten.

En de organisatie: prima in orde en dank aan al die vrijwilligers, die het mogelijk maakten.

Reacties (8)

Inmiddels is er alweer een aantal weken verstreken sinds de Zeeuwse Kustmarathon.

Het liep hier niet zo lekker met mij; iets wat ik eigenlijk niet zo gewend was in dit verder toch best wel succesvolle jaar 2012. Ik had het toen over een “zaterdag-syndroom”, het was me namelijk opgevallen dat ik dit jaar alle drie m’n slechte wedstrijden op een zaterdag had gelopen, terwijl ik bij m’n zondagse optredens, toch veel meer in aantal, geen enkele slechte dag had gehad….. 

De Galgenbergmarathon liep het niet, de Pierloop liep het niet en nu dus de Zeeland marathon. 

Of moet ik het “de eerste dag na een werkdag”-syndroom noemen, want ook de Slachtemarathon was op zaterdag, maar toen had ik een vrije vrijdag ervoor; en liep toen dus wel goed….. 

Of is het gewoon toeval? 

Of was het in Zeeland een gevolg van een slechte voorbereiding, of had ik er te makkelijk over gedacht? 

Of was het toch een gevolg van te veel gelummel in de trainingen in de voorafgaande weken, toch ook weer enigszins veroorzaakt door de hamstring-problematiek opgelopen bij de Pierloop…..op een zaterdag?

Wat het ook was; het gelummel was ik in elk geval zat, er moest weer wat meer focus komen, er moest weer wat serieuzer getraind worden.

De hamstring-problematiek was weer verdwenen, maar ik had wel voor mezelf bedacht het wedstrijdcircuit voorlopig in elk geval te mijden; geen snelle korte loopjes, geen crossjes.

En dus ontstond er een periode van 4 weken tussen m’n moeizame finish in Zoutelande en m’n volgende optreden, komende zondag, yep: op zondag!

En, samen met het inmiddels ook beëindigde honkbalseizoen (waarbij we met de junioren van UVV toch maar heel fraai op de 4e plaats eindigden in de playoffs van de Nationale Topklasse), kreeg ik ook meer tijd om me weer meer te focussen op het lopen, en daarnaast om ook eens gewoon thuis te kunnen zijn.

En zo draaide ik dus toch eigenlijk vrij makkelijk een compleet programmatje weg, resulterend in een tussentijdse trainingspiek van ruim 200km in 15 dagen. En na 2 “lummel”-maanden in augustus en september, heb ik dus in oktober weer eens de 300-km barriere overtroffen; iets wat natuurlijk in de eerste helft van 2012 zo standaard was.

En ik voelde mij daar weer lekker bij.

Nu ben ik dus weer in “marathon-mode” beland; zoals al vermeld zondag dus. Niet de Berenloop op Terschelling, niet ’s werelds meest beroemde in New York; maar in ….St. Oedenrode (“Rooi”)!

De plaatselijke SV Fortuna ‘67 organiseert dan de “2e Rooise Marathon” als gelegenheid van het 45-jarig jubileum van de club. De eerste editie vond plaats in 2007, bij het 40-jarig jubileum. Het parcours loopt “over verharde wegen en goed begaanbare zandpaden  tussen weilanden en door bossen en natuurgebieden” in en rondom St. Oedenrode en bestaat uit 2 verschillende ronden.

Het past dus in mijn filosofie om elke marathon eens gelopen te hebben, New York en Terschelling staan al op  mijn “erelijst”; St. Oedenrode is next.

Het wordt dan trouwens mijn 10e officiële marathon alweer in 2012; een soort van PR als je het zo wilt zien…..

Afgelopen zaterdag (ja, zaterdag!), bijna aan het eind van de 15-daagse piekperiode, verscheen ik met een team van clubgenoten van de AV Ron Clarke aan de start van de 33e Pheidippidesloop; een estafetteloop voor 7 lopers, waarvan minimaal 2 vrouwen, met 5x een ronde van 6,8km en 2x een ronde van 4,1km met start en finish en wissels op de mooie nieuwe atletiekbaan Maarschalkerweerd in Utrecht.

Heel erg leuk om een aantal bekende, maar ook minder bekende clubgenoten weer eens te ontmoeten bij een leuke, gezellige en heerlijk ongedwongen evenement; wat trouwens wel uitstekend georganiseerd werd. De routes leiden over onverharde en verharde, rechte en kronkelige, brede en smalle paadjes in en om rondom de natuurgebieden Amelisweerd en Rhijnauwen, langs de Krommerijn en met zelfs een echte trap erin!

Ikzelf stond ingepland voor de tweede etappe, 6,8km. Had mij voorgenomen mezelf niet al te druk te maken en er een mooie tempoloop van te maken. In een lange tight en trui en met pet op voltooide in een lekker zonnetje maar in een koude wind de etappe in een tijd van 33:33 (4:56/km). 

Helaas bleek Benjamin verhinderd, dus zou ik ook de vijfde etappe over 4,1km voor mijn rekening nemen en had mij voorgenomen dit stukje weer even te gaan HARD hardlopen. Deze keer dus in korte tight, zonder trui en zonder pet, maar in hetzelfde zonnetje en koude wind. Na 17:04 (4:12/km) was ik weer terug bij de finish en had ik het lint overgegeven aan Carla, de volgende loopster. En voor mijzelf was ik daar uiterst tevreden mee, zonder 100% voluit te gaan, op dit parcours geheel solo toch 4:12/km en daarmee zelfs de 8e tijd van alle deelnemers in die 5e etappe te lopen; helemaal zo gek nog niet; klaar met gelummel!

Als club (met mijn 52 jaar ben ik de “benjamin”) eindigden we de marathon in 3:42:10 als 40e in een veld van 70 teams. Allemaal hadden we prima prestaties neergezet, lekker gelopen en een heel leuke dag gehad.

Mijn verhaal over deze dag op de website van de AV Ron Clarke kan je hier lezen.

Misschien ook iets voor andere clubs, of een webloggersteam, of een twitterteam!

Reacties (5)

Punt.nl weblogs verhuizen naar mijndomein.nl

Ook rudolfverhoef. punt.nl aka runningruud.nl is inmiddels verhuisd, zie hier het resultaat. Op zich best wel aardig en gelukkig is 6-jaar "runningruud-history" bewaard gebleven en zijn "Weblog-scenario's" dus bespaard gebleven, een angstige ervaring die natuurlijk best in het achterhoofd meespeelde.

Het is best ook wel even wennen, er moet nogal wat aan de "inrichting" gesleuteld worden, daar gaat best nog wel wat tijd inzitten om dat uit te dokteren, en ik ben nou eenmaal niet de slimste.......en tijd is ook best wel zeldzaam.

En vergeet allemaal niet om je reader aan te passen, als je tenminste op de hoogte wilt blijven van mijn hardloopbelevenissen; en natuurlijk staat er al best weer heel wat leuks op de agenda; hoewel die nu nog even niet zichtbaar is op de website.

(update, inmiddels is mijn loopagenda dus wel zichtbaar; zie kader rechts)

Reacties (4)

 

ZATERDAG-LOOPSYNDROOM:
Harken over duin en strand
 
KUSTMARATHON, MOOI DAGJE UIT ZEELAND
 

De Marathon Zeeland, beter bekend als Zeeuwse Kustmarathon.
Ik had er de afgelopen jaren veel over gehoord en veel over gelezen.
Schitterend moest het zijn.
Verschrikkelijk moest het zijn.
Stormachtig kan het zijn, regenachtig kan zijn, koud kan het zijn, heet kan het zijn; de afgelopen jaren was het altijd bijzonder.
Zeeland, wanneer was ik hier ooit eens? Als kind eens een dagje uit met papa en mama, begin jaren ’70 naar Vlissingen en Middelburg. Als AV Ron Clarke-lid op “trainingskamp” in het paasweekeinde midden jaren ’80 in Renesse. Dat was het dan wel; jaartje of 30 dus niet meer.
Al die heroïsche verhalen. Als hardloper, als marathonloper moet je dat zelf eens mee maken.
Onweerstaanbaar was dat.

En dus was zo ongeveer het eerste,  nog voordat ik ook maar 1 meter had hardgelopen in 2012: Inschrijven voor de Zeeuwse Kustmarathon, want de loop is populair, de loop zit zo snel volgeboekt!
40 Weken en bijna 3000 loopkilometers later was het zo ver, op naar Zeeland, de meest onbekende provincie met de mooiste verhalen.
Het was vroeg op. De wekker was ingesteld op 5:00 uur. De wekker hoefde niet in actie te komen. Ik was om 4:30 uur al wakker, waarom? Geen idee, ben wel vaker zo vroeg wakker. Spanning, nee dat niet. Ik voelde geen spanning; hoe beangstigend de Kustmarathon ook kan zijn. Ik zou toch gewoon maar op het gemakkie een uurtje of 4 gaan rennen, beschouwde het eigenlijk al als een routine-klusje.
Geheel volgens #marathonprotocol vervolgens ontbeten en om 6:15 uur voor een fietstochtje van een minuutje of 20 door de regen naar Kees. John was net ietsjes eerder dan ik ook gearriveerd en na een kopje koffie in “Casa Hardlopert”, vertrokken voor een autoritje van zo’n 2 uurtjes naar Zoutelande, de finishlokatie van de Kustmarathon. Daarvandaan vertrokken ook de bussen van de organisatie naar de startlokatie in Burg Haamstede. Maar eerst in Zoutelande nog in een restaurantje een kop koffie en aldaar ook Maurice en Joerie ontmoet, en ook Jan weer eens kort gesproken.
Vervolgens de bus in, die een half uurtje later naar Burg Haamstede vertrok en daar weer een half uurtje later aankwam. Vervolgens naar de sporthal, aldaar Jacqueline, Tiny, Harry, Richard, Frank en Dick van de DenHaag(strand)marathon ontmoet, even het shirtje van Jacq van Stichting Jayden geprobeerd, maar dat zat te krap, dus toch maar de vertrouwde kledij aangetrokken en verder de laatste voorbereidingen getroffen en de tas ingeleverd. Wandelingetje naar de start, Gerard, Cocq en Ciska ontmoet en vervolgens het startvak in. Uiteindelijk vormde zich daar een mooi en illuster groepje bijeen:  Kees, John, Richard, Gerard en ook Pascal. Inmiddels was het al een tijdje droog, kwam het zonnetje door en werd het eigenlijk een prachtige loopdag; geen omstandigheden voor een heroische voettocht..….; het beetje wind dat er stond zou zelfs grotendeels in de rug gaan blazen……
De start was na 12e bim-bam van de plaatselijke kerkklok en daar ging de menigte van start, 1 lange sliert de straten van Burg Haamstede door, het dorp uit, het bos door, de duinen over en een eerste stukje strand. Ons groepje bleef mooi intact, een paar konijntjes liep voor ons uit. In dit gedeelte ook Mart voor het eerst ontmoet.
Na een km-tje of 6 gingen we de Oosterscheldekering op, de Roggenplaat over en langs Neeltje Jans, het 10km-punt dat we bereikten na 56:30, lekker op schema dus voor een tijd net binnen de 4-uur in dit niet zo zware gedeelte, want dat zou pas in de 2e helft en dan nog vooral in het laatste kwart liggen. Richard vertelde me alles over de windmolens hier, zo leerde ik dat dankzij deze de zon nu scheen en zo gingen we lekker verder. Ik had wat moeite m’n tempo te drukken, en toen even later Joerie voorbijkwam liep ik een tijdje met hem op, maar dus de groep uit. Ontmoette nog een paar loper die eveneens in Davos de 78K had gelopen en een ander die pas geleden de Jungfrau had gelopen. Het geeft wel aan dat de Kustmarathon er een is voor de liefhebbers…..
Na 15km verlieten we de Pijlerdam, de Oosterscheldekering en werden de paden even wat smaller waardoor ik nu alleen kwam te lopen, dat wil zeggen; zonder bekenden in directe nabijheid. Er was natuurlijk volk genoeg op de been, zodat je nooit alleen liep.
Bij Vrouwenpolder, na 20km mochten, uuhh moesten, we het strand op. Ik kwam hier in een soort kadans, heerlijk liep ik, ondanks de soms wat frisse tegenwind hier en regelmatig kreeg ik een langere sliert lopers achter me aan. Het 1/2-marathon-punt voorbij in 1:57:58 en daarna lekker zo verder, ontmoette hier Chris voor het eerst, kort babbeltje en een foto-tje.
Na zo’n 7km heerlijk over strand te hebben gelopen vervolgde de route zich vanaf Oostkapelle door de duinen, er volgden schelpenpaden, glooiend op en af. Heerlijk, prachtig…..althans eventjes maar….zomaar zonder aanleiding gaf mijn lichaam nu ineens aan het niet meer zo fijn te vinden; langzaam vloeide de kracht uit m’n lichaam, kreeg ik problemen met ademhaling en hartslag en maag (zeelucht?). Een onwezenlijk gevoel, en het 30-km punt moest nog komen….het zwaarste deel van het parcours moest nog komen.
Het 30km-punt passeerde ik na 2:48:36, Kees passeerde mij, John passeerde mij. Af-en-toe was even pas op de plaats, stukje wandelen om te herstellen, Domburg voorbij. Elke duintopje leek nu ineens een Alpenreus, de Sertigpass, maar dan sneeuwloos…. alleen was ik daar sterk, nu zwak.... Foto: ww.Hardlopen.nl
        
Er volgden steilere beklimmetjes, er kwamen trappen; het leken haast onneembare obstakels…..Gerard kwam me voorbij......
Even was er een opleving, na zo’n 35km bij Westkapelle, toen we een draai maakten en de wind weer schuin van achter kregen en er een brede weg volgde richting Zoutelande.
Daarna mochten we weer even terug het strand op, stukjes mul zand maakten het er niet makkelijker op; .....Joerie kwam me voorbij....een aantal keren tussen de strandpalen van de golfbrekers  door en uiteindelijk langs het supportteam met Petra en Erik, Kitty en Maurice, geweldig!
 
Even later stond ik vast, ....echt vast, ....kwam niet meer vooruit, ....kreeg m'n voeten niet meer opgetid uit het mulle zand van de strandafgang….
Uiteindelijk lukte me dat natuurlijk wel, maar wat een moeite koste me dat, ongekend!
Nog maar 1km volgde daarna over de boulevard van Zoutelande, langs het marathonbeeld. Beneden ligt de finish, maar eerst volgt er nog een lusje voordat je linksaf naar beneden gaat en linksom terug mag door de Nieuwstraat. Maar wat een geweldige entourage hier, wat een geweldige finish, bovenop een zandhoop!
Ik bereik die na 4:08:35.
In de tent achter de finish trof ik eerst Tiny, die ook al een herinneringswaardige loop achter de rug had. Daarna naar de sporthal, douchen en omkleden. Langzaam aan een beetje aansterken, de benen waren
OK, maar voelde me gewoon slap.  
Daarna was het op naar restaurant “Het Verschil”, eerst maar direct met 2 cola’s begonnen en met een hele groep gezamenlijk een prachtige dag, met een prachtmarathon, afgesloten met een heerlijk en gezellig diner.
Jacqueline, Jaco, Janine, Petra, Erik, Richard, Kitty, Maurice, John, Kees, Harry en vrouw, Tiny en Sjan; supporters, fotograven, lopers met prima resultaten (Kees en John), lopers met mindere resultaten; een bijzondere groep.
Een bijzondere dag was het voor mij.
Het liep een 2 1/2 uur heerlijk, daarna was het zwoegen met een “leeg” lichaam, een vreemd gevoel voor mij. In de strandmarathon in juli in Den Haag liep ik 2 uur lang tegen de storm in te beuken, was ik sterk en deed ik er 25 minuten langer over.
Maar het was genieten vandaag, het was een heerlijke dag, het was een gezellige dag en vele bekenden weer ontmoet en ook weer nieuwe bekenden gemaakt. Het was prima!
Volgend jaar weer zo’n dag, veel eerder dan 30 jaar weer terug naar Zeeland? Zou zo maar kunnen, want ik wil toch ook een keer deze marathon “goed” lopen, ik wil toch een keer een echte “heroische” editie meemaken….de sfeer en de gezelligheid zijn in elk geval gegarandeerd!
Lees meer...   (12 reacties)

WINDERIGE HAZENTOCHT DOOR IJSSELDELTA
MARATHON VAN ZWOLLE, een mooi en geslaagd debuut! 

  
Een paar maanden geleden verscheen een oproep van de Marathon van Zwolle: “Hazen gezocht”.
Ik hoefde er niet lang over na te denken, meldde me aan en kreeg vrijwel direct antwoord dat ik welkom was om de 4:00-uurs groep te pacen, en dat men er zelfs “trots” op was dat ik wilde hazen…..
De marathon van Zwolle werd in 2012 voor de eerste keer weer georganiseerd. Grote initiator is Han van den Berg, zelf een fervent hardloper en hij zou op deze dag zelfs zijn 50e marathon gaan lopen.
In de periode voorafgaand was ik eigenlijk al geraakt door het enthousiasme waarmee deze organisatie te werk ging. De kans om te gaan hazen was voor mij definitieve stap om ook zelf in Zwolle van start te gaan, ondanks dat ik al sinds nieuwjaarsdag stond ingeschreven voor de Zeeuwse Kustmarathon, slechts 6 dagen later.
En 2 marathons in 6 dagen, had ik dat al niets eens eerder gedaan dit jaar? Dus nu ook maar gewoon doen.

John en Jeffrey pikten me thuis op en na een voorspoedige rit bereikten we Zwolle, het stadion van PEC Zwolle (kom ik toch ook nog eens in een foetsiebal-stadion….) en even later Hotel Lumen, waar Ronald en Frank kwartier hadden genomen en een webloggers/tweeters meetup plaatsvond; altijd leuk om de diverse bekenden weer even te ontmoeten en nieuwe (on-)bekenden te ontmoeten.
  
Na het omkleden eerst mezelf om 10:00 uur melden bij de hazenpost, geel hesje aan met twee paarse ballonnen eraan en vervolgens de laatste voorbereidingen alvorens het stadion in te trekken voor de start om 10:30 uur.  
En samen met mijn twee medehazen Jan en Xylander ging ik zo van start. Eerst een stukje over het kunstgras in het stadion en toen naar buiten.
Foto: Nesrine 
Een stuk of 20 lopers/loopsters sloot zich aan bij onze groep, en zo begonnen we aan de eerste kms door de straten van Zwolle, even zoeken naar het juiste tempo, dat toch net iets te hoog lag.
Dat bleek ook bij de passage na 5km die we zo’n 40 seconden te snel bereikten, van belang dus om te temporiseren. Er stond een behoorlijke wind ook, zodanig dat deze m’n petje van m’n kop deed afblazen…..Het deed mij achterin de groep belanden, een groep waarin trouwens Cock en Claudia ook meeliepen.
En daar achterin had ik een prima overzicht over de groep, constateerde dat m’n medehazen nog steeds onverminderd een te hoog tempo aanhielden en probeerde zo het tempo iets meer te drukken.
Toen we na zo’n 7km Zwolle achter ons lieten en op een vrij smal pad kwamen te lopen, brak de groep toch in 2 delen uiteen, ik bleef in de achterste groep het haaswerk verrichten, vooral omdat het tempo te hoog bleef. Ik hoopte dat de eerste groep het tempo wat zou laten zakken, maar dat gebeurde pas later, en bij het 10km-punt was zowaar de aansluiting bijna een feit. Bijna, want toen ging toch het tempo weer omhoog…..potverdrie, dat was niet de bedoeling en zo bleef ik opnieuw in de 2e groep achter, overigens ook nog steeds iets te hard lopend.
Dat 10-km punt (58:29), net voorbij ’s-Heerenbroek, gingen we trouwens voor het eerst de dijk langs de IJssel op.
Bjorn stond hier voor z’n eerste serie prachtige foto’s. Een heel mooie omgeving, met ook heel mooie vergezichten. Heel erg open ook; de wind had hier vrij spel. Mijn petje had ik wat strakker op m’n kop gezet, daar had ik geen last meer van; maar de paarse balonnen, vastbevestigd aan m’n gele 4:00-uur pacers-hesje, die waaiden hinderlijk heen-en-weer en het touwtje zat een paar keer om m’n nek heen verstrikt. En wind, ja die was er, of mocht je van storm spreken? 
Die wind/storm was een lastige spelbreker. Dusdanig lastig zelfs dat de groepjes redelijk snel uitdunden, ook mijn groepje terwijl het verschil met de groep van mijn mede 4:00-uurs pacers geleidelijk bleef oplopen tot zelfs een minuut ongeveer halverwege……
Inmiddels waren we het plaatsje Wilsum gepasseerd en nabij Kampen ook de IJsselbrug (Molenbrug?) overgetrokken naar de Westelijke oever, waar we na 23km bij het plaatsje “De Zande” weer de dijk (Zalkerdijk) opgestuurd werden. Nog steeds erg mooi allemaal, maar ook nog steeds heel erg winderig. Ik had eigenlijk bedacht dat we die wind op dit stuk wat in de rug zouden krijgen, maar blijkbaar heb je langs de IJssel de wind altijd tegen…..
En dus werd het steeds lastiger. Vanaf het moment dat ik eigenlijk als vanzelf in “de tweede 4:00-uurs-groep” was terecht gekomen was Lieke Hofman (Daventria) de enige die de hele tijd in mijn groep liep, de anderen waren eerder afgehaakt, anderen, terug gevallen uit de “eerste 4:00-uurs-groep”, of zelfs daarvoor kwamen er later bij.
De “eerste 4:00-uur pacersgroep” kwam nu ook weer dichterbij, ze hadden nu het tempo laten zakken en er volgde zelfs heel kort weer even een samensmelting. Eventjes maar want er volgde toch weer opnieuw een splitsing.
Opnieuw langs Bjorn, die hier inmiddels zijn tweede serie prachtige foto’s aan het schieten was, door het plaatsje Zalk en na 30km (2:59:07 op 3/4 marathon-afstand, 31,5km) zowaar nog even de provincie Gelderland in over wat nu de Geldersedijk heet.
Het deed me verdriet dat Lieke hier niet meer kon volgen, het was duidelijk dat de wind/storm haar te veel geworden was en de 4:00-uur er vandaag niet inzat voor haar, maar voor nog zoveel anderen; maar ik moest wel zelf verder, anderen vertrouwden nog steeds op mijn 4:00-uurs richttijd…..
Na 34km verlieten we de dijk, het werd er echter niet makkelijker op voor mijn nieuwe volgers; ze moesten nu weer de IJssel oversteken; de Hanzeboog over; de nieuwe spoor/fietsbrug terug richting Zwolle. Waren ze al niet eerder door de wind/storm gesloopt, dan deed deze brug ze wel een mokerslag uitdelen.
  

  

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
En dus opnieuw dunde mijn groep volgers snel uit. En op 4:00-uurs schema, (minuutje erbinnen) spoorde ik achterblijvers die ik inhaalde steeds aan om aan te haken, vaak met succes, maar helaas waren ze daar meestal niet langdurig toe in staat.
  
Foto: Thierry 
Uiteindelijk bereikte ik met 1 andere loper de laatste km en daarmee ook het stadion alwaar ik mij rustig liet uitrollen naar een tijd van 3:59:42 (netto: 3:59:42).
 
Even samenvattend:
De marathon van Zwolle is een mooie marathon, het is werkelijke een prachtomgeving om te lopen. De organisatie is prima in orde, de vele vrijwilligers deden geweldig werk. En in de stad en op diverse “taktische” plekken langs het parcours buiten de stad stond best wel veel publiek en heel enthousiast ook.
Als pacer was de dag iets minder geslaagd, de marathon is zeker geen makkelijke en met dat stormpje wat er stond werd het een grote slijtageslag, waardoor uiteindelijk vele lopers/loopsters hun droom- of richttijd niet zouden realiseren;  en dat gold niet alleen voor haas-volgelingen maar zeker ook voor heel veel andere “ervaren” lopers.
Voor mijzelf; lekker gelopen en zonder problemen.
En revanche voor mijn uitstappen in de Zwolle Marathon in 1986, na 20km in 1:12:30.
Na afloop nog even een nazit en nababbel en een douche in Hotel Lumen en daarna de thuisreis met even een culinaire tussenstop bij de Big M.  
  
Zaterdag het volgende loopavontuur: de Zeeland Marathon, ook wel bekend als de Zeeuwse Kustmarathon. Wordt ongetwijfeld ook weer een prachtige loopervaring.
Overigens loop ik dan, met diverse andere webloggers, o.a. onze bekende Zeeuwse Jacqueline in een shirt van de Stichting Jayden, die zich inzetten voor verhoging van de genezingskans van neuroblasstoom kinderkanker. Zie de website, en doneren mag natuurlijk altijd, DOEN!

Lees meer...   (10 reacties)
Next Up: Marathon Zwolle; Mooie Haasklus
Unfinished business to make up: 

 

Zondag 30 september loopt ik dan eindelijk toch mijn eerste marathon weer sinds die fantastisch mooie 78K in de Swiss Alpine Marathon in Davos.
Negen weken geleden was dat alweer, negen weken zonder de klassieke afstand; dat is wel een heel lange periode zo lijkt dat in 2012 dan tenminste.
Enfin, zondag, dan reis ik af naar Zwolle, voor de 1e Zwolsche Marathon. Eentje die ik eigenlijk niet op het programma had staan (ik zou dus eigenlijk een 10-weken-lange-marathonloze-periode moeten doorstaan). Maar het geweldige enthousiastme en de geweldige gedrevenheid waarmee de organisatie deze marathon neerzet, en daarbij de kans om hierbij als pacer te mogen fungeren, deed mij niet twijfelen. En dus zondag: Op naar Zwolle.
En, zoals gezegd, ik loop er als pacer, met een hesje aan en met paarse ballon. En dat dan ook misschien nog wel voor de mooiste groep, namelijk de 4-uurs groep. En wat is er mooier dan medelopers/loopsters te mogen begeleiden naar een eindtijd binnen de voor hun magische grens van 4:00:00?
Ik heb er in elk geval heel veel zin in, en de weersomstandigheden lijken ook nog eens prima in orde: graadje of 15, droog, halfbewolkt en minder wind.
Het geheel verharde en verkeersvrije parcours leidt door het natuurrijke, landelijke en weidse IJsseldelta gebied.
Dat het een mooie route is, dat heb ik zelf al eens mogen ervaren. Groot deel van het parcours komt namelijk overeen met de die ook al zo memorabele 1e etappe van de Be More Ultra Tour in 2010. Memorabel, niet alleen vanwege het unieke karakter van deze happening, maar voor mij vooral omdat ik hier voor het eerst verder liep dan de marathonafstand. (50km).
En dat betekent een herbeleving van de uiterwaden van de IJsseldelta, karakteristieke dorpjes als Winsum en Zalk, de IJsselbrug in Kampen en de ganzestad Hattem en de nieuwe fiets- en spoorbrug Hanzeboog. Met een start en finish in het stadion van PEC Zwolle moet het natuurlijk een echt lopersfeest worden.
 
Overigens is het voor mij niet de eerste keer dat ik in Zwolle van start ga in een marathon. Ik deed dat in 1986 ook al eens. Dat was toen geen geslaagd optreden. Na 20km in 1:12:30 stapte ik toen al erg vroeg uit.....
 
De afgelopen weken, na mijn hamstring-perikelen in de Pierloop in Velsen, heb ik dus nog wel de Halve van Hoogland gelopen zoals in mijn vorige blog beschreven, maar verder vooral langzaam gelopen en niet meer aan snelheid gewerkt, hoofdzakelijk dus uit voorzorg om mijn hamstrings niet meer te forceren.
En toch voelde ik mij daar vooral fysiek niet lekker bij; alleen maar langzaam lopen. Ik voel dat ik toch hogere inspanningen nodig heb, af en toe de snelheid en dus de hartslag moet opvoeren en ook zweten. Intervalletjes en steigerungslopen zal ik dus zeker  moeten blijven doen.
Wel heb ik besloten (in elk geval dit jaar….) geen wedstrijden meer te lopen, het is me niet waard om blessures op te lopen, want ik wil wel gewoon blijven lopen. En dus heb ik mijn programma wat aangepast en zal ik mij, en dat zal niet geheel als een verrassing overkomen, meer gaan toeleggen op de lange-afstand.
 
Zaten er 9 weken tussen Davos en Zwolle, zo lang zal de eerstvolgende marathon niet op zich laten wachten: 6 dagen namelijk, dan staat de Zeeuwse Kustmarathon alweer op het programma. Ook zo’n prachtige loop, die ik eindelijk eens ga meemaken en waar ik ook al heel veel zin in heb.
Kortom: er komen twee prachtige weekenden aan!
Twee weekenden ook, waarin ik weer vele bekenden zal aantreffen, zowel in Zwolle als in Zeeland en dat maakt het natuurlijk allemaal nog veel leuker.
Lees meer...   (3 reacties)

Geen hamstring-problemen
Gewoon: lekker gelopen in Halve van Hoogland

 
Zondag 16 september stond de Halve van Hoogland op het programma.
Vorig jaar had ik deze 1/2 marathon ook al op mijn programma staan, maar heb die toen niet kunnen lopen door irritatie in mijn (rechter) knieholte.
Ook dit jaar was starten lang twijfelachtig na de hamstringblessure opgelopen in de Pierloop in Velsen slechts 1 week eerder.
Na 5 loopvrije dagen en veel speciale “hamstring-oefeningen” volgden rustige testloopjes op vrijdagavond en zaterdagmiddag. De conclusie was duidelijk; de hamstring-blessure liet zich niet voelen.
Maar ook was duidelijk dat een PR-race (50+ of zelfs 40+) natuurlijk niet verstandig was en bovendien wilde ik geen enkel risico nemen met de marathons van Zwolle en Zeeland inmiddels al erg dichtbij op het programma.
En dus besloot ik wel te starten in Amersfoort in de 34e Halve van Hoogland. En ondanks dat ik meer dan 30 jaar hardloop, en ondanks dat Amersfoort toch best wel vlakbij Utrecht ligt, was het toch pas mijn 1e deelname aan deze toch wel bekende loop. In de voorbereiding op Zwolle en Zeeland had ik nog wel een mooie duurloop nodig, dus was dit een perfecte combinatie.
De opzet was ook duidelijk, gewoon lekker relaxed lopen. En ik besloot dat als test dan maar op mijn haastempo (4:00 uur) voor de Zwolse marathon te starten.
Voor de start wel eerst weer uitgebreid mijn (hamstring-)oefeningen gedaan en daarna ergens een plekje opgezocht achterin het deelnemersveld bij de start op het festivalterrein, want het schijnt al een week lang festival geweest te zijn. Wel een gezellige en feestelijke sfeer zodoende.
De start was om 12:30 uur, het duurde een 1/2 minuutje voordat ik kon beginnen.
 
 
De eerste kms liepen we om Park Schothorst heen en dat ik deed ik keurig in het beoogde  tempo van 5:40/km en leverde geen enkel probleem op.
Na een 3-tal km, toen het deelnemersveld wat  meer uitgerekt  was en het dus wat minder druk werd ging ongemerkt mijn tempo ook wat omhoog, misschien mede veroorzaakt door de kleine “extra uitdaging”, de tunnel onder de Bunschoterweg (N199) door….ik schijn nou eenmaal instinctief altijd een uitdaging te zien in dit soort obstakels….
Enfin we verlieten dus Hoogland en gingen het Buitengebied West in, polderweggetjes, veelal geasfalteerd, maar ook soms klinkerweggetjes, tussen de weilanden door. Het bleef allemaal lekker makkelijk lopen voor mij, de 5km-passage noteerde ik 27:40, de 10km-passage in 53:45, geleidelijk aan bleef het dus steeds ietsjes vlotter gaan, haalde constant andere lopers in en schuifde aardig op naar voren in het deelnemersveld.
Na 10km even een mooi stukje parcours langs het riviertje de Eem over de Zuidereind richting Baarn, alwaar we nabij de A1 het verste punt van de route bereikten.
Het bleef voorspoedig lopen, het bleef steeds ietsjes sneller gaan, ik liet dat ook gewoon gebeuren en mijn tempo naderde ook de 5:00/km en dook daar na 15km (1:19:00) vervolgens ook onder. 
 
 
Na 18km bereikten we opnieuw het eerder genoemde tunneltje en natuurlijk was het ook nu een “extra uitdaging”. De laatste 2,5 km daarna besloot ik gewoon lekker door te versnellen, zonder voluit te gaan en te forceren. Het 20km-bordje passeerde ik na 1:42:30 en de laatste km weer in Park Schothorst naar de finish in 1:47:27 (Netto-tijd).
En daarmee was ik uitermate tevreden, had lekker gelopen en toch ook nog een prima tempo neergezet, en dat allemaal probleemloos en helemaal “in command”.
(5km-splits: 27:30-26:15-25:15-23:30).
Na de finish heel even eerst een plaspauze en toen vervolgens mijn rugzak opgehaald en gelijk een kleine 2km naar het station lekker uitgelopen om weer op tijd in de trein naar huis te kunnen stappen naar het verjaardagsfeest van mijn vrouw (was eerder in de week jarig).
Lees meer...   (7 reacties)

PIERLOOP  VELSEN:  HARD  hardlopen
gegokt & verloren, geprobeerd & mislukt
Erger: Opnieuw hamstringprobleem

 
De 22e editie van de Pierloop in Velsen vond afgelopen zaterdag plaats. Ik had deze loop in 2008 ook al eens gedaan en herinnerde mij deze als een heel mooie loop en ik had mij nu voorgenomen om te gaan HARD hardlopen in deze keer, met als doel in elk geval een 50+-PR.
De voorbereidingen in de afgelopen waren vlekkeloos verlopen en ik was in heel goede vorm.
Het was een mooie, zonnige en warme dag; precies zo’n dag waar ik wel van houd.
Precies ook zo’n dag waarop het eigenlijk te warm is voor topprestaties, dat wist ik, dat realiseerde ik me ook, maar toch nam ik de beslissing mijn vooropgezette bedoelingen voor deze loop niet aan te passen. Tenslotte heb ik totaal geen idee wanneer er weer eens zo’n periode komt waarin ik HARD hardlopen zou kunnen plannen……, dus nu toch deze gelegenheid maar aangrijpen.
Ruim op tijd was ik in IJmuiden aanwezig, startnummer opgehaald, omgekleed en vervolgens even lekker relaxed naar de kade bij het Noordzeekanaal vanwaar de veerponten naar de overzijde en naar Tatasteel vertrekken.

Best indrukwekkend om daar even te vertoeven en een paar gigantsiche zeeschuiten te spotten; die zie je niet bij mij in Utrecht op het Amsterdamrijnkanaal.  Daar ook mijn warmingup gedaan en ingelopen; het voelde allemaal prima aan.
Vervolgens terug naar de sporthal, de laatste voorbereidingen en klaar maken voor de start, die om 15:00 uur zou plaats vinden in de Briniostraat, voor de Sporthal.
Weggetoeterd door de wethouder vanuit een hoogwerker, ging het gelijk best wel hard, na zo’n 100 meter rechtsaf de stationsweg op (geen station te bekennen overigens) en rechtdoor over de Parkweg langs het Noordzeekanaal en binnen 4 minuten het 1km-bordje voorbij.
Ja, dat was hard dus, maar zo gaat dat in zo’n 1e km. Dat tempo zakte uiteraard in de volgende kms over de Driehuizerkerkweg iets terug (3km in 12:05) en daarna op de Heerenduinweg (5km in 20:20). Ik liep hier een heel stuk samen met de lokale bekendheid Peter Hinloopen, die hier veel support had en van alle kanten ook van water voorzien werd, iets waar hij mij van liet meeprofiteren. Ik drink normaal nooit op deze afstanden, maar in deze warmte kwam het goed van pas.
Toch moest ik Peter na 6 km los laten, en ook het tempo flink laten zakken. Oorzaak: m’n linker hamstring die plotseling nogal pijnlijk begon te protesteren. M’n linker hamstring dus, niet de rechter die mij vorig jaar danig dwarsboomde. De pijn zakte wel weg bij het lagere tempo, er viel goed mee te lopen, maar de snelheid was natuurlijk weg. Even had ik nog overwogen om hier met de 8,2km-loop mee te gaan en rechtsaf te buigen naar de finish, maar besloot toch te kijken hoe ver ik nog kon komen en ging dus rechtdoor; in de brandende zon over de door de duinen lopende, glooiende Heerenduinweg af naar IJmuiderslag.
Bij IJmuiderslag dus het strand op, ploeteren door het mulle zand, een stukje “redelijk hard” strand van ongeveer een km en vervolgens weer ploeteren door het mulle zand het strand af bij Seaport Marina; alwaar ik na 43:40 het 10km passeerde. Voor zover ik nog niet gedemotiveerd was door mijn loopgevoel zelf, deed de klok dat nu wel…….
En, de liefhebber van strand en duinen die ik ben; ik kon er vandaag NIET van genieten; zelfs die hele ene km niet.......
De laatste 5km langs de haven en door de binnenstad van IJmuiden en via de Marconistraat naar de finish op Plein 1945 verliepen iets makkelijker, rustig windje grotendeels in de rug en iets minder belastend voor de hamstring.

Na 1:06:02 passeerde ik de finish; gegokt en verloren, geprobeerd en mislukt; en om alle eventuele reacties voor te zijn; dat is geen goede tijd en ook niet onder deze omstandigheden......
Even uitrusten, daarna doorlopen naar de sporthal, maar toen ik voelde ik mijn hamstring toch weer danig pijnlijk trekken. Eerst nog een half uur of zo flink nazweten alvorens te douchen en daarna de massage op te zoeken.
De masseur constateerde een erg strak gespannen hamstring, vond eigenlijk dat beide mijn hamstrings ietwat kort zijn……Wellicht hierin dus ook een oorzaak van de problemen die ik vorig jaar ondervond met mijn andere hamstring? Maar, aan de andere kant, heb ik de afgelopen weken in de 3km en 5km-wedstrijden toch nog veel sneller gelopen? Ik heb een aantal oefeningen van hem meegekregen, daarmee ga ik maar eens aan de slag.
En verder, maar eens nadenken wat ik hiermee feitelijk aan moet.
HARD hardlopen vind ik heerlijk om te doen, vooral in periodes zoals nu.
Maar als ik nu al voor het 2e jaar op rij daarmee problemen krijg, wil ik er dan nog wel mee doorgaan. Wat doet een 52-jarige dan?
Daar zal ik mij de komende tijd dus eens over gaan buigen.
Vooralsnog eerst ook dus een rustperiode inlasten om de hamstring te laten genezen; wat dit betekent voor de Halve van Hoogland die komende zondag op mijn programma staat; daar zal ik niet eerder dan zaterdag over beslissen. Het lijkt wel vast te staan, dat ik er dus niet zal gaan HARD hardlopen want ik wil mijn komende marathon-avonturen (30 sept haaswerk in Zwolle en 6 okt Kustmarathon Zeeland) niet in gevaar brengen; daar wil graag lopen en dat hoeft niet HARD!

Lees meer...   (6 reacties)

TRACK MEETINGS UTRECHT & VECHTLOOP MAARSSEN AUGUSTUS

Augustus.
Augustus is de maand na juli.
Augustus 2012 volgde dus op het overweldigende 11 uur lange loopavontuur van de Swiss Alpine Marathon in Davos.
Augustus was dus voorbestemd als een rustige maand, waarbij ik nog even lekker kon blijven nagenieten van deze 79,4km-lange  loopreis.
En dat werd Augustus dus eigenlijk ook; ik hield me dus prima aan m’n opzet!
Ik slaagde er zelfs prima in m’n maandtotaal onder de 300km te houden; noteerde nl. 297 km….
En dat terwijl ik toch zonder naweeën uit Davos terugkeerde.
Korte training-tjes dus, aanvankelijk in rustig tempo. Maar geleidelijk toch wel steeds iets sneller, iets harder; en ook steeds weer iets langer.
Steeds ietsjes langer, want 30 september staat een haasklus in de Zwolle-marathon en 6 oktober de Zeeuwse Kustmarathon op het programma. Twee weekenden op rij een marathon dus en hoewel dat dus al geen primeur meer is voor mij, het was toch wel van belang dus om mijn trainingsomvang op peil te houden.
Maar, met de ervaring van de TransAlpineRun in m’n hoofd, wilde ik ook deze keer profiteren van de opgebouwde overcompensatie van de SwissAlpineMarathon.
In de laatste paar weken voorafgaand aan de SAM deed ik geen interval- of snelheidstrainingen meer, omdat ik aan die geweldige krachtproef van de strandmarathon in Den Haag toch een heel licht gevoelige hamstring had over gehouden. Het was niets alarmerends, het deed geen pijn, ik had er geen last van en heb er ook verder niets over vermeld, maar wilde ook geen enkel risico nemen. Dat was eigenlijk wel jammer, want ik had natuurlijk toen, in de afbouwperiode naar de SAM toe, al graag aan snelheid willen werken. Nu kon ik daar pas na terugkeer uit Davos aan beginnen, maar was het natuurlijk wel erg fijn dat ik zonder naweeën uit de Alpen was terug gekomen en al spoedig aan snelheidswerk kon beginnen.
 
Op vrijdag 10 augustus verscheen ik aan de start bij de Utrecht Trackmeetings
Dat was natuurlijk al vrij spoedig na de SwissAlpineMarathon, en ik was toch benieuwd waartoe ik in staat zou zijn. Aan de hand van de trainingsresultaten had ik wel enigszins een indicatie, maar; een trainings is nog geen wedstrijd.
Dat bleek ook wel inderdaad. Ik miste, en dat was natuurlijk niet onbegrijpelijk, wedstrijdhardheid en wedstrijdtempo. De 1e km ging wel hard in 3:50, maar daarna kon ik dat in de 2e km niet vasthouden (3:55). Op inhoud kon ik daarna in de laatste km (3:53) de schade wel goed onder controle houden, zodat er toch een alleszins acceptabele eindtijd op de klokken kwam: 3000mtr-11:38.
 
Daarna volgde een 105km-week, een combinatie van lange(-re) duurlopen en snelheids/tempo-werk.
 
Op donderdag 16 augustus had ik een afspraakje met Claudia voor een duoloop om weer eens bij te praten over onze vakantie(-loop)-ervaringen en toekomstige (loop-)plannen. We hadden afgesproken op het station van Bodegraven en liepen onder heerlijke omstandigheden en lekker warm zonnetje een mooi rondje; langs het kronkelige en schilderachtige riviertje de Meie naar, uuhh, het plaatsje Meie, langs “Piet Potlood” en vandaar naar Zegveld en Woerden, daar de brug over en via het Jaagpad langs de Leidsche Rijn weer terug naar Bodegraven. Na ruim 27km en 2:40uur arriveerden we weer bij het staion en na even omkleden sloten we af met een kop koffie en een apfelstrudel, met vanille slagroom, op een terrasje langs het water.  Het was een mooi duurloopje in een omgeving, waar ik nog nooit had gelopen, in uiterst aangenaam gezelschap, thanks Claudia.
 
Om in de opbouw te komen voor Zwolle en Zeeland volgde op zondag 19 augustus weer een iets langere duurloop van 3 uur. Een heel vroege duurloop omdat het ook een heel hete dag zou worden. En ik besloot deze dag eens voor het eerst de nieuwe fietsbrug over de A2 bij Maarssen te ontdekken. Daarvoor eerst via Maarssenbroek een rondje Haarrijnse Plas  en Haarzuilen, inclusief het “wandelpad” naar de fietsbrug. Een mooie route, maar aan de overzijde toe iets minder omdat je dan toch middendoor Maarssenbroek weer verder moet. Daarna via Maarssen-dorp weer langs de Vecht terug, voor een totaal van 30,9km.
Na deze 105-km week volgde er weer een rustiger week van zo’n 50km met louter kort en snel werk dus; dit in voorbereiding op een tweetal wedstrijden de daaropvolgende week.
 
Op dinsdag 28 aug, Vechtloop Maarssen 5km.

De Vechtloop, en vroeger de Singelloop, in Maarssen heeft altijd iets speciaals voor mij gehad; ik loop deze mooie en gemoedelijke en gezellige wedstrijd altijd erg graag. Twintig jaar heb ik in Maarssen gewerkt bij de ACF/DSM en heb er nog altijd veel bekenden en bovendien reikte ik in de jaren ’80 liefst 5 jaar op rij naar het podium (eerst 2 keer als winnaar, daarna 3 keer als tweede).
Tegenwoordig natuurlijk zonder die ambitie, maar nog wel altijd eigenlijk met de instelling om er HARD te gaan hardlopen. Ook nu dus.
Ik finishte na 5km als 10e in de TOTAALuitslag in een tijd van 19:23 (zelf geklokte km-tijden: 3:51-3:52-3:55-3:54-3:51; toch best een aardig rijtje, toch?).
Het is ook best wel aardig hard, maar ik miste echter toch net ietsiepietsie de juiste intensity, wellicht toch een gevolg van een iets te korte en gehaaste voorbereiding, omdat ik tegenwoordig bij mijn nieuwe werkgever latere werktijden heb.
De eerste twee kms gingen best hard, de derde km iets te behoudend wellicht, maar dit weer goed gecorrigeerd in de vierde km over dat prachtige, maar smalle Jaagpad langs de Vecht, waar ik diverse lopers passeerde , maar toch ook wat tijd verloor toen ik groepje inhaalde, maar er niet vlot voorbij kon. De laatste km weer voluit doorgetrokken naar de finish op de Kaatsbaan; zoals altijd weer fantastisch en sfeervol!

Drie dagen later, vrijdag 31 augustus: Utrecht Trackmeetings, 5000mtr.
Na een regenachtige en winderige dagje, ’s avonds toch droog en nagenoeg windstil, maar helaas toch ietsjes te fris, maar verder wel OK.
Na de 19:23 in de Vechtloop op dinsdagavond in Maarssen, moest het nu toch wel ietsiepietsie sneller, toch. Nu wel een prima en relaxte, lange warmingup. Maar toch, deze keer misschien iets te behoudendKM-tijden van 3:52-3:53-3:53 brachten me na 3000mtr op 11:38, nagenoeg hetzelfde als in Maarssen en ook gelijk aan mijn 3000mtr-tijd bij de vorige Trackmeeting 3 weken geleden. En waar ik in Maarssen de laatste 2km kon doortrekken, daar kon ik n u nog harder doortrekken; de vierde km in 3:51 en de laatste km in 3:48 brachten me in 19:17 over de finish; een nieuw 50+-PR.
 
En dat was augustus.
En na augustus komt september.
En september ben inmiddels begonnen met een zondagse duurloop van ruim 35km. Daarmee blijf ik dus op schema voor mijn opbouw naar Zwolle en Zeeland toe.
Maar september is ook de maand waarin ik eerst nog een tweetal andere wedstrijden zal lopen, wedstrijden waarin ik zal gaan HARD hardlopen.
Allereerst is dat komende zaterdag de 15km Pierloop in Velsen. In 2008 finishte ik deze loop in 1:02:58 en het is best een mooi en snel parcours. Mijn 50+-PR (1:04:01) zal er zeker aan moeten, ben verder benieuwd in hoeverre een millenium-PR (1:00:49) misschien wel mogelijk is……
 
Lees meer...   (6 reacties)
SWISS ALPINE MARATHON DAVOS, 78K:
UITERST GESLAAGD EN
FANTASTISCH DAGJE HARDLOPEN
DOOR ZWITSERSE ALPEN
 
De Swiss Alpine Marathon.
Ik wist natuurlijk al welk een fantastisch evenement het was.
Ik wist dat ik ervan genieten zou kunnen.
Maar:
Ik had er mijn "levensdoel als hardloper" aan vastgekoppeld: Ik zou de ultra-afstand, de 78K, gaan lopen, en dan nog wel met 2600 hoogtemeters.
En dat terwijl ik nog nooit verder had gelopen dan 50km, of langer dan ruim 8 uur op een dag (in de Transalpinerun).
Ik was zelfverzekerd, had een nagenoeg perfect voorseizoen in de voorbereiding en dus ging ik het inderdaad gewoon doen en ervan genieten.
En de Swiss Alpine Marathon 78K 2012; hij bracht wat ik ervan verwachtte, en zelfs nog iets meer; een ietwat "heroisch" achtige finale. Ik heb ervan genoten, alle 79,4km, ben eigenlijk geen moment in de problemen geweest en was na 11:03:10 weer terug.
Hier het uitgebreide verhaal van een prachtig mooi uitstapje Davos:
 
DE LAATSTE DAGEN VOORAFGAAND:
Op WOENSDAG samen met mijn vrouw Josie de heenreis per vliegtuig met Swiss Airlines naar Zurich en vandaar verder per trein naar Davos. En, hoewel ik die reis al een paar keer eerder maakte; het is elke keer weer genieten van die prachtige natuur; vooral de laatste etappe als je met de Rhatische Bahn vanaf Landquart echt de bergen van de provincie Graubunden in trekt naar het op 1560 mtr hoogte gelegen Davos.
We namen onze intrek in een studio van het Cresta Hotel; het begon te regenen en toen het na en uurtje weer droog was ging ik een rondje door het stadje lopen om al zo vroeg als mogelijk enigszins te wennen aan de hoogte en ook alvast wat klim- en daaltraining te doen. Na de douche gingen we dineren bij restaurant Dischma, alwaar wij de "zielige Donald-Duck-man" niet aantroffen....
Op een prachtige zonnige en warme DONDERDAG gingen we eerst naar het "Kongresszentrum", om mijn startnummer op te halen en de expo te bezoeken, en eindelijk eens een "echt petje" aan te schaffen.....
Vervolgens namen we de kabelbaan omhoog naar de Jacobshorn, 2590 mtr hoog. Op deze hoogte natuurlijk ook weer een stukje hardlopen om te wennen, 1/2 uurtje heen-en-terug
naar de iets verderop gelegen bergtop Jatzhorn (2682 mtr hoog); een prachtige route over voornamelijk single tracks over de bergkam. Verder natuurlijk ook hier weer genoten van de prachtige uitzichten, lekker gerelaxed, stukjes gewandeld en daarna gelunched in het bergrestaurant Ischalp, nabij het middelstation van de kabelbaan.
De VRIJDAG vormde een beetje een copy van de donderdag, met dit verschil dat we nu Westelijke bergketen van Davos per kabelbaan omhoog trokken, de Parsennbahn, naar de Weissfluhjoch met een hoogte van 2662mtr. Ook hier weer prachtige uitzichten, maar toch wel anders; veel ruwer met veel meer rots en gruis, en ook sneeuwvelden. Ook deze dag weer prachtig mooi, warm en zonnig zomerweer, ook weer een stukje hard gelopen; een afdaling van zo'n 200 mtr in 1,5km; dat gaat best wel hard; maar weer terug werd dat een stevige wandelpas......, precies zoals dat in de Swiss Alpine Marathon ook zou moeten gaan.....Ook nu weer lekker en uitgebreid gelunched op het terras van het bergrestaurant. En 's avonds, net als de avond ervoor, een koolhydraatrijke spaghetti-maaltijd, door Josie zelf bereid in onze studio.
En daarna de laatste voorbereidingen voor de loop; de tas klaarmaken, de definitieve kleding klaarleggen, met daarbij een aantal opties, want hoe geweldig mooi het weer tot dusver was geweest; de voorspellingen voor zaterdag waren bepaald niet gunstig: regen en onweer, en dat zijn factoren die je in de Alpen (en vooral in de Hoogalpen) niet mag onderschatten.....
En daarna vroeg slapen, de wekker stond afgesteld om 4:45 uur, want om 7:00 uur was de start.
 
RACEDAY:
Ontbijten, aankleden, tas checken, uitrusting checken en op weg naar de atletiekbaan van Davos, op een minuutje of 10 lopen vanaf onze studio. Nog geen minuutje onderweg, of ik ontdekte dat ik mijn nieuwe petje vergeten had, en dus even terug om op te halen.
Het was droog en verder eigenlijk prima weer deze vroege ochtend om 6:00 uur. Bij de atletiekbaan eerst mijn tas ingeleverd met daarin mijn spullen, die ik later, halverwege de loop bij het 40-km punt in Bergun weer zou ophalen. En toen was het nog even een 1/2 uurtje wachten en ging ik mij verder voorbereiden op de start; totdat ik ontdekte dat ik mijn bidon nog had laten zitten in mijn zojuist ingeleverde tas. Eventjes in de stress, maar gelukkig waren de containers nog niet in de vrachtwagens geladen en kon ik na even zoeken mijn tas nog uit de container plukken en mijn bidon eruit halen. Toch wel een belangrijk (vooral psychologisch) aspect, omdat ik de laatste jaren, toch wel erg gewend bent aan de H3O-sportdrank van Herbalife en dit bij al mijn lange afstanden gebruik.
Enfin om 6:50 uur dus in de lange rij naar de start; behalve de 78K zou gelijktijdig de 30K vertrekken over hetzelfde parcours naar hun finish in het plaatsje Filisur. Het traditionele "Conquest of Paradise" van Vangelis klonk, helaas grotendeels overstemt door het lawaai van de overvliegende helicopter, gevolgd door het aftellen en om 7:00 uur het startschot. En 2 minuten later passeerde ik de startlijn en kon beginnen aan mijn 79,4km lange Alpen-avontuur.

RACE 78K: 1e helft: Davos-Bergun, 40km
Ik vertrok uiteraard rustig van start, had natuurlijk ook helemaal niet de bedoeling ook maar ergens hard te gaan hardlopen. Na de start direct de atletiekbaan af en de Talstrasse in voor een openingsrondje door Davos. Al na 1km een begroeting, Christel en Laeticia kwamen me achterop. Christel ging verder, met Laeticia zou ik de eerste 15km samen verder lopen en later nog eens een stuk. Eigenlijk best aangenaam zo, het gaf die eerste fase wat extra afleiding.
 
Foto (Josie) boven: Openingsronde door Davos op de Promenade 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Foto links: Aanvangsronde over Promenade door Davos (ong. 3km) , rechts: Nabij Lengmatte (ong. 10km); foto onder: Zuegenschlucht nabij Monstein (ong. 18km).
 
 
Na de Talstrasse keerden we via de Promenade weer terug en verlieten we na 5km het dorp. Het waren nog nagenoeg vlakke kms, evenals de volgende pakweg 5kms langs de rivier Landwasser en het 10km-punt passeerden we na ongeveer een uur en dat was precies zoals ik mij dat voorgesteld. Vanaf 12km, bij Spina, gingen we van de weg af, kwamen we op "natuurstrasse" te lopen, kregen we ook de eerste echte klim (200mtr) te verwerken naar Rotschtobel (1700mtr), maar daarna was het toch vooral afdalen, zo'n 15km lang naar het stadje Filisur, 30km-punt op 1032mtr hoogte. Dit was ook gelijk het laagste punt van de race. De route die we hier liepen leidde voornamelijk door bosrijk gebied in de Oostelijke hellingen van het dal, soms de spoorlijn kruisend, soms de Landwasser-rivier kruisend met als een van de hoogtepunten onderweg voorbij het station Wiesen na 25km de Wiesener Viaduct, een van die beroemde bouwsels van de Rhatische Spoorbahn waar we 204 mtr lang en op een hoogte van 88 mtr boven de rivier op het verende voetgangersdeel van de spoorviaduct liepen.
Leuk om in Filisur ook even Josie te zien, ze had de trein gepakt vanuit Davos naar Filisur en daar taktisch een plekje gevonden in een haarspeldbocht zodat ze me boven en beneden langs voorbij kon zien komen.
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Foto links: Wiesener Viaduct (ong. 26km) , rechts: Nabij Filisur (29km)
 
 
Foto's (Josie) boven en beneden, nabij Filisur (29km) 
 
Vanaf Filisur vervolgde de route zich langs de kronkelende en snelstromende bergrivier Albula in de richting van het plaatsje Bergun; aanvankelijk opnieuw over "Naturstrasse", maar later toch weer een aantal kms over een vrij steil omhooglopende brede asfaltweg, naar verluid omdat de oorspronkelijke route door het bos onbegaanbaar was geworden ivm een aardverschuiving.
Hoe dichter we Bergun naderden, hoe donkerden de lucht boven ons werd en hoe dreigender de lichtflitsen en de donder verderop kenbaar werden.......Even maakte toen een angstig gevoel zich meester van mij; als dit dreigende onweer maar niet de aanleiding zou zijn voor het afgelasten van deze superloop, eigenlijk nog voordat het mooiste deel nog zou moeten beginnen......terwijl we er al bijna 40km op hadden zitten. Tsja, en dat was weer eens een ander gevoel dat ik nog nooit eerder had meegemaakt: een loop die pas begint nadat je er (toch al hele mooie) 40km had opzitten......
Bij het binnenlopen van Bergun, na zo'n 4:15 uur, dus prima volgens planning, was ook het kledingdepot gelokaliseerd in het plaatselijk "Feuerwehr-gebouw". Bij aankomst daar barstte het gelijk los; met bakken kwam het hemelwater naar beneden. Goede timing dus eigenlijk.......
Naar binnen om te schuilen, nee dat eigenlijk niet, maar wel voor een verkleedpartij en dat kwam dus eigenlijk best wel goed uit. Ik haalde m'n kledingtas op, trok droge kleding aan en verruilde m'n Nike Pegasus loopschoenen voor m'n Reebok Goretex-bergschoenen, hervulde m'n bidon met nieuwe H3O, verruilde m'n bidon-gordel voor m'n Salomon rugzak voorzien van nog wat extra kleding voor later eventueel alsmede wat gelletjes en ander voedsel indien ik last van honger zou krijgen. Ik leverde m'n kledingtas weer in en besloot om toch niet met regenjas aan te gaan lopen, stopte die dus ook maar in de rugzak, maar vervolgde m'n weg met alleen een lange-mouwen t-shirt. Het regende weliswaar nog steeds, maar de stortbui had plaats gemaakt voor een miezerregentje en aangezien de temperatuur best wel aangenaam was, leek een regenjack mij niet echt aangenaam.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Leuk grapje onderweg op twitter:
 
 
Kijk wie hebben we daar +/- 35km  
 
 
 RACE 78K: 2e helft: Bergun-Keschhutte-Sertigpass-Davos, 40-79,4km
Na een oponthoud van een minuutje of 5(?) ging ik dus weer verder, eerst door het, ondanks de regen, superenthousiaste en schilderachtige bergdorp Bergun en daarna verder, op weg naar het zwaarste gedeelte van de route, terwijl het onweer toch langzaam aan wegtrok; gelukkig!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Foto links: door Bergun (ong. 40 km) , rechts: Nabij Val Tuors (ong. 46km, 1700mtr) 
 
Vanaf Bergun, gelegen op 1365mtr hoogte, moest er nu de volgende 14km serieus geklommen worden tot aan Keschhutte, op 2632 mtr hoogte; oftewel een gemiddelde van 9% 14km lang. De eerste helft hier voerde langs een hardstromende bergrivier tot aan het plaatsje Chants (48km, 1822mtr hoog) en was nog erg goed beloopbaar, soms zelfs nog "hard-"lopend te doen, maar vanaf daar ging het een aantal kms lang toch vooral over steile single-tracks door het bos en daarna door het kale rotslandschap; ruim 800 hoogtemeters in zo'n 6km.....Aanvankelijk nog door de mist, maar later klaarde het gelukkig op en kon je de Keschhutte al zien liggen, maar dan was je er nog niet, nog lang niet, want een zware beproeving was het.
Uiteindelijk kwam ik er natuurlijk wel, 2uur en 32minuten na vertrek uit Bergun, had ik de Keschhutte bereikt, 14km verder, 1300 mtr hoger.......
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Foto links: tussen Tuors (46km) en Keschhutte, rechts: Nabij Keschhutte (54km) 
 
Maar wat een geweldige tocht was het, en wat een geweldige uitzichten krijg je als je eenmaal het bos, en de mist, uitkomt, de Keschhutte verderop ziet liggen en al die bergtoppen, de gletsjers, de bergstroompjes, de bergmeertjes kan zien, zo ver als je maar kijken kunt. Wat is de wereld dan ongelooflijk oneindig, en onherbergzaam, en dan toch lopen hier ook weer kuddes koeien rond, met hun rammelde bellen.....
En in dit landschap mochten we nog een paar uurtjes vertoeven ook.....
Bij de Keschhutte stond overigens wel een sterke en koude wind en ik besloot hier toch niet al te lang te blijven en mijn tocht voort te zetten.
En verder ging het, op weg naar het volgende hoogtepunt van de race, letterlijk en figuurlijk inderdaad; op weg naar de Sertigpass, na 60km, gelegen op een hoogte van 2739mtr.
Maar eerst was het nog afdalen, naar de ruim 200 mtr lager gelegen vallei Platta Naira. Het was hier waar ik 3 jaar eerder zo ongelukkig uitgegleden was en mijn "Fracture Maissoneuve"-blessure opliep (gebroken kuitbeen+enkelfractuur). Nu, beter bewust van de gevaren, en uiteraard toch wel voorzichtig, kwam ik wel ongeschonden door de vallei, maar moest toch nog wel even terugdenken aan het voorval van toen en de emoties van het toch voltooien van de 42K-race toen, onbewust van de ernst van mijn blessure toen nog overigens......
Overigens herkende ik wel dergelijk de risico's ook nu, als diverse keren lopers van de 42K, die in Bergun waren gestart en dus 40km minder hadden gelopen dan wij 78K-lopers, met een hogere snelheid voorbij kwamen op de smalle paadjes. En een paar keer heb ik deelnemers op een rotsblok zien zitten, een been rekkend en/of strekkend, eenmaal zag ik iemand onderuit gaan, en bij diverse lopers waren verwondingen zichtbaar.....
En het parcours in de Hochalpen (de Swiss Alpine Marathon speelt zich pakweg 15km lang boven de 2000 mtr af, en is daarmee de "Hoogst gelegen Marathon van Europa") dat is natuurlijk op zich al geenszins makkelijk; continue zigzaggend, stenen, rotsen, al-dan-niet glad of glibberig, modder, water, doorploegen van bergstroompjes en nergens natuurlijk echt vlak.
Na de Platta Naira volgde uiteraard weer een klim, waarvan ik dacht dat die naar de Sertigpass leidde, maar daar kwam ik bedrogen uit. We kwamen bij een geweldig mooi bergmeer uit, de Ravaischsee, gelegen op 2570 mtr hoogte. Daar mochten we, eventjes nagenoeg vlak, omheen lopen; erg mooi; maar aan de overkant konden we het vervolg zien; een volgende klim, een serieus steile klim.....daar was dus pas de Sertigpass......
 
  
Foto: op top Sertigpass na 60km op 2739 mtr hoogte
 
En daar op die Sertigpass, daar realiseerde ik me, dat het allerzwaarste deel erop zit, dat ik het gewoon ging halen. Ik had inmiddels al 10km verder gelopen dan ik ooit gedaan had, ik hoefde "alleen nog maar" 18km verder, naar beneden, terug naar Davos......
Maar hier, in tegenstelling tot de Keschhutte, wel eerst even uitgebreid de tijd genomen om te genieten van de vergezichten, de inwendige mens te versterken en mijn bidon opnieuw bij te vullen, mij onderwijl afvragend hoe geweldig het is om hier, tussen de sneeuwvelden, een verzorgingspost neer te planten.......
Verzorgingsposten, die overigens talrijk waren langs de route, voorzien van een grote keuze aan drankjes, water, isotone sportdrank, thee, bouillon, cola, en daarnaast de nodige bekende hapjes. De bouillon liet ik mij regelmatig goed bevallen, evenals een zelf gecreeerd mengsel van cola/water.
Enfin, nog maar 18km dus; en hoewel dat dus voornamelijk afdalend was, simpel was het natuurlijk niet. Het eerste deel vanaf de Sertigpass, terugkerend vanuit de Hochalpen, naar Sertig Dorfli (850 mtr in 7km) natuurlijk nog vrij steil over de bekende paadjes, zigzaggend, keien, stenen, nat, modderig, water, stroompjes. Wel erg mooi allemaal, maar blijft lastig en je moet vooral geconcentreerd blijven en opletten.
Bij Sertig Dorfli (op 67km) keer je dan weer terug in de "bewoonde wereld", in de beschaving. Ik had toen ook een eerste indicatie over m'n finishtijd. Ik had de 1e fase tot Bergun iets vlotter afgelegd, in de Hochalpen toch iets meer verloren dan ik in m'n gedachten had, maar nu toch weer iets terug gewonnen. Eigenlijk dus prima zo, met nog 12km te gaan.
Vanaf Sertig ging het verder over een stuk sompig en soms behoorlijk modderig weiland. Ik kon een lekker tempo blijven hanteren en vond het allemaal prima zo. Volgens het parcours-profiel zou dit gedeelte  nagenoeg vlak moeten zijn, maar in de Alpen is niets vlak en korte klimmetjes en afdalingetjes werden nu talrijk, maar goed te doen. Verderop wisselde het decor zich weer in bossen, met paden op de berghelling en constant zigzaggend en glooiend. Maar de afstand naar Davos verminderde gestaag en ik liep steeds iets meer in op mijn verwachtte schema.
Foto bij Sertig Dorfli op 67km                    Het bordje KM75 passeerde ik bij het dorpje Clavadel en kon even later ook Davos verderop zien liggen. Nog even een laatste shirtwissel en op naar de finale. En juist daarin een negatief puntje van de loop: samenvloeiing met de lopers van de 21K, die natuurlijk veel sneller liepen en als ultraloper, die al een uurtje of 8-9 langer onderweg bent, is het dan niet leuk als je aan alle kanten plotseling voorbij gedraafd word.......
Enfin, de finale. En alsof het geregisseerd was: het werd donkerder, lichtflitsen en donderslagen in de verte. Een laatste vrij steile afdaling het bos uit, het dorp in. Het begon te regenen, de laatste km, onder het tunneltje door. het begon harder te regenen, de lichtflitsen en donderslagen werden talrijker, harder en feller. Nog 1x rechtsaf de Talstrasse in en dan een paar honderd meter verderop de atletiekbaan op; nog 200mtr naar de finish. De regen ging over in stortregen, de lichtflitsen en donderslagen volgden elkaar in snel tempo op.
 
Foto's boven en beneden (Josie) aankomst op atletiekbaan Davos
in de neergutsende regen 
 
En in dat spookachtige (sprookjesachtig is toch anders), of heroische decor legde ik mijn laatste meters af in de voltooiing van mijn "ultieme" hardloopdoel. En eigenlijk vond ik die finish-omstandigheden ook wel prachtig!
Na 11:03:10 bereikte ik de finish, voldaan, niet kapot en nog genoeg energie om "vliegend" de finishlijn te passeren.
Maar hoe prachtig en heroisch de omstandigheden bij het finishen ook zijn, hoe vervelend dat eigenlijk direct na de finish is; of hoort het er dan eigenlijk nog een beetje bij: In de neerplenzende regen in de daaropvolgende minuten je alcoholvrije witbier (heerlijk hersteldrankje hoor!) in ontvangst nemen, je medaille in ontvangst nemen, je finishers-shirt in ontvangst nemen.......heroisch voelde het wel, maar eigenlijk ook een beetje als een (ijs-)koude douche, en ook eigenlijk niet echt feestelijk meer, en dat was wel een beetje jammer.
Even later, doorweekt als ik was, stond ik te trillen van de kou, kon het biertje nauwelijks meer vast houden. Maar eerst nog mijn tas weer ophalen en weer omkleden (wat een verkleedpartijen zo'n dagje ultralopen met zich mee kan brengen...) voordat ik weer een beetje op temperatuur kwam.
 
ERNA:
De zaterdagavond heerlijk nagenoten, voelde me ook prima, maar had overigens nauwelijks honger, nauwelijks dorst; heb dan ook niet veel "gesportvatst" en kon ook niet echt zomaar in slaap vallen.
Op zondag ook nog heerlijk gerelaxed en genoten van nog een dagje Davos. Voelde nu wel m'n rechter voet en enkel, maar dat is niets nieuws na een dagje langlopen en trekt gewoonlijk de volgende dagen wel weer weg (wat inderdaad gebeurde). Deze dag nog even met de kabelbaan de Rhinerhorn opgeweest en daarna nog even bij op de Schatzalp wat rondgewandeld.
Op maandag was de thuisreis weer.
Een prachtig mooi weekje Davos was voorbij.
Een "ultiem levensdoel" was gerealiseerd.
En, het was goed!
(Foto's onderweg gemaakt worden heel binnenkort op mijn Facebook-pagina geplaatst)
 

 
Lees meer...   (13 reacties)

RunningRuud


Marathon #100: 
Zondag 9 juli 2017
Amsterdam, Westerpark
BokemeiRun

LOOP-AGENDA:

*: reeds ingeschreven
*: voorlopige planning
!: optioneel 
MUC: Marathon & Ultra Cup

2017: PLANNING:

*: zon 19-november: Abcoude: Ronde Venenmarathon 4:15:37
*: zon 10-december: Amstelveen, Bosbaanrun 7km-tijdloop
*: 23-29 december: TRAININGSBLOK-1
*: zat 23-december: Linschoten, Linschotenloop 21,1km
! zon 31-december: Soest, Sylvestercross 8km

2018: PLANNING:

*: 06-01-2018: Woudenberg,Florijn Winterloop 10EM
*: 8-14 januari-TRAININGSBLOK-2 (UHT op 14 januari)
*: 21-01-2018: Amsterdam, Vondelparkloop 10km
*: 28-01-2018: Den Haag, Puinduinrun 9,4km
*: 3-11 februari TRAININGSBLOK-3 (UHT op 11 februari)
*: 18-02-2018: Amersfoort: Bergcross 
!: 24-02-2018: Eelde Paterswolde, 2e Polder Lappenvoortmarathon
!: 25-02-2018: Zaltbommel-Two Rivers Marathon
*: 10-03-2018: Nijverdal, SallantTrail 50km
!: 25-03-2018: Amstelveen, Lentemarathon)
*: 21-04-2018: Hulst-Terneuzen, Marathon Zeeuws Vlaanderen
13-05-2018: Steenbergen utralopen, marathon/6-uurloop
18/21-05-2018: Tynaarlo: Abbey Road Marathon 4-daagse 
26-05-2018: Spakenburg-Eemmeerloop 50km
02-06-2018: Amsterdam, Self-Transcendence 50km
*: 03-06-2018: Hoorn Schutz Marathon
!: 30-06-2018: St. Anton: Montafon Arlberg Marathon 42km +1600hm, -1200hm
*: 07-07-2018: Zermatt (ultra-)marathon)" 42KM/45,6km
!: 14-07-2018: Grindelwald, Eiger Ultratrail 51km, +3100mtr
!: 14-07-2018
: Ischgl-Galtur: Silvrettarun 3000 42km (+1840mtr, -1584mtr) 
augustus: Monschau marathon/ultra 56km #MUC
09-09-2018: Nieuwpoort-Ieper: In Flanders Fields Marathon 
15-09-2018: Roelofarendsveen, One and Only Marathon
21-09-2018: Groningen, Martini Marathon (baan)
06-10-2018: Amsterdam, Self-transcendence 6-uursloop
27-10-2018: Utrecht, Pheidippidesloop

2019: PLANNING:

juli 2019: Davos, Swiss Alpine Marathon... 10 years later...

WISH / TO DO LIST

april: Ierland, Connemarathon (ultra)
juni: Grainau Zugspitz Ultratrail  62km (+2923mtr/-3285mtr)
juni: Liechtenstein: LGT Alpin Marathon
juni: Brixen: Dolomiten Marathon (+1870mtr, -720mtr)

juli: Grindelwald, Eiger Ultratrail 51km, +3100mtr
juli
: Ischgl-Galtur: Silvrettarun 3000 42km (+1840mtr, -1584mtr)
juli: Kaprun Grossglockner trail 50km  
augustus:
Kainach Bergmarathon
september: Interlaken: Jungfrau Marathon (+1829mtr)
september: Solingen: Wupperberge-marathon (+1219mtr)
Old Mutual Two Oceans Marathon

RunningRuud

2017 Hardloopbelevenissen, resultaten

zon 5-nov: St. Oedenrode: 3e Marathon van Rooi 3:50:40
zat 28-oktober: Utrecht-
Pheidippidesloop 6,8km-0:30:04

vrij 13-oktober: Leek; Friday the 13th Marathon 4:07:02

"Deutschland Woche":
zon 24-september: 44e BMW Berlin marathon 3:58:37
zat 16-sept: Roelofarendsveen, One and Only Marathon Eins und Einzige Supertolle Schlager und Blumenlauf 3:56:50
din 29-aug: Maarssen-
Vechtloop 5km-21:05
zat/zon 05-06-augustus: GondoMarathon:
zat 05-augustus: Gondo-Ried Brig: 42,2km (+- 2000hm) 7:09:14
zon 06-augustus: Ried Brig-Gondo: 42,2km (+- 2200hm) 7:49:36
zon 09-juli: #100: Amsterdam,
Bokemeirun 43,4km-4:11

zon 18-juni: *99: Amersfoort,
marathon 4:09:27
woe 14-juni: *98: Noordlaren, Landgoed Blanckenborch Marathon 3:58:58
zon 21-mei: Hoorn: Schutz marathon Hoorn 4:03:36

zat 6-mei Steenbergen
ultraloop/marathon  (MUC) 3:55:27

29-april Lelystad Rietveld Natuurmarathon 4:10:15
2
5-april Amsterdam Cruyff Foundation 14K Run (14,5km-1:10:48)
8-april Castricum 10e Bos- Duin- Strandloop 42,2km - 4:51:23
18-02 tem zon 26-02 trainingsblok incl:
25-feb: Driebergen-Rhenen, UHT 31km vriendengroepsloop)
12-feb Zaltbommel, Two Rivers Marathon 3:54:44
28-jan: Amsterdamse Bos: Sri Chinmoy Marathon (MUC)
4:02:59
22-jan: Maassluis: Ruitenburg 1/2 marathon (training) 1:44:19

2016 Hardloopbelevenissen, resultaten
22-12-2016 Driebergen-Rhenen UHT 31km-3:30:00 (bruto)
17-12-2016 Linschoten, Linschotenloop 21,1km-1:38:15
27-11-2016: Aalsmeer, Ringvaartloop 10km/10EM-1:14:27
13-11-2016: Utrecht, Leidse Rijn: LintloopMax 5 EM-0:35:16

29-10-2016: Utrecht,
Pheidippidesloop (met PW Loopgroep) 6,8km-0:30:58
17-09-2016: Roelofsarendsveen: 
One and Only CopaKuilBanaMarathon 4:09:13
04-09-2016: Beneden-Leeuwen: Rivierenlandmarathon 4:16:55

14-08-2016: Sonthofen, Allgau Panorama Marathon 42,2km (+/-1425mtr) 6:07:49
16-07 tem 24-07trainingsblok #4 Projekt Wahnsinn
16-07 tem 13-08 voorbereiding APUT (14-08-2016) incl. Heuveltraining Amerongen en 50-km Ultra-duurloop

02-07-2016: Apeldoorn, Midzomermarathon 4:24:48
05-06-2016: Schutz marathon Hoorn 4:10:42
21-05 en 22-5-2016: Dubbeldekker:
  incl: 21-05-2016: Steenbergen Avondmarathon 3:59:15
  incl: 22-05-2016: Leiden Marathon 4:14:27
10-04-2016: HAPPY BIRTHDAY RUN: Rome: Maratona di Roma 4:06:46
26-03-2016: Velsen-Den Helder: Jan Knippenberg Memorial 60km (MUC) 5:57:44
12-03-2016: Strandduurloop: Scheveningen-Zandvoort, 35km
13-02 tem 21-02 trainingsblok #3 Projekt Wahnsinn 256km (28,4km/dag)
  incl: 14-02-2016: Utrechtse Heuvelrug Trail met John & Jeffrey
  incl: 16-02-2016: Rondje Hilversum Voetstappenpad met Jannet
31-01-2016: Utrecht-Amersfoort-Utrecht trainingsmarathon 4:07:06 (netto: 4:02:06)
09-01 tem zon 17-01 trainingsblok #2 Projekt Wahnsinn 240km (26,7km/dag)

RunningRuud
2015 Hardloopbelevenissen, resultaten

27-12-2015: Epe: 6-uurs baanloop 58,921mtr
12-12-2015: Diever: Boscrossmarathon 4:32:04

06-12-2015: Spijkenisse: PACER: Sparkmarathon #MUC 4:01:12
29-11-2015: Geldrop: Tis-voor-Niks-Marathon #MUC 4:19:53
zat 09-01 tem zon 17-01 trainingsblok #1 Projekt Wahnsinn 214km (23,8km/dag)
25-10-2015: Etten Leur, Brabantmarathon 4:03:07 

18-10-2015: Stichtse Vecht Marathon 4:04:51
11-10-2015: Soest, Pijnenburg Bosmarathon 4:12:17 
14-08-2015: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-12:03,57
01-08-2015 5e Boxmeerdaagse 1e dag Boxmeer-Maasduinen-Boxmeer 04:50:02
04-07-2015: Ronde van Amsterdam, 60km>>45km-6:04:49
14-06-2015: Schimmert, Child Learn Marathon 3:53:11
09-05-2015: Bunschoten: Eemmeerloop, 50km 4:28:09
26-04-2015: Dusseldorf; Rheinmarathon) 3:38:42
28-03-2015: Diever: Drents Friese Woldmarathon 3:57:08
22-03-2015: Scheveningen-Zandvoort Marathon 4:09:42
07-03-2015: Veenendaal: Galgenbergmarathon 4:52:09
01-02-2015: Amersfoort-Utrecht-Amersfoort 42,9km-4:09:20 (Van Lange Jan naar Dom en terug)

RunningRuud
2014 Hardloopbelevenissen, resultaten:

14-12-2014: Spijkenisse, Sparkmarathon #MUC (PACER 4:00) 3:59:44
30-11-2014: Geldrop: Tis voor Niks Marathon #MUC 3:57:40

23-11-2014: Nieuwegein: Estafette Marathon 4x10,5km AV Ron Clarke

14-11-2014: Driebergen-Rhenen, Utrechtse Heuvelrug Trail, 31,2km-2:57:23
25-10-2014: Utrecht, Pheidippidesloop 
3:41:30
12-10-2014: Soest: Pijnenburg Bosmarathon 
3:57:18 
21-09-2014: Hilvarenbeek:  Beeksemarathon #MUC 3:52:25

07-09-2014: Beneden Leeuwen: 
Rivierenlandmarathon 3:36:24
29-08-2014: Utrecht, Trackmeetings, 5000mt-0:19:50,67

26-08-2014: MAARSSEN, Vechtloop 5km-19:42
08-08-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-0:11:42,27
27-07-2014: Amsterdam, Bokemeirun, 43,4km-4:05

11-07-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-0:11:42,18
29-06-2014: Schimmert, Child Learn Marathon, #MUC 3:48:23

20-06-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-11:44;08

31-05-2013: Amsterdam, Self-Transcendence, 50km #MUC 4:21:40

25-05-2014: Maassluis, Westlandmarathon 3:58:24
11-05-2014: Amsterdam, De Groene van Amsterdam 3:54:28

19-04-2013: Jan Knippenberg Memorial 60km Velsen Noord-Den Helder #MUC 6:31:10

15-03-2014: Maasdam, Binnenmaasmarathon, 42km-3:35:48 #MUC

26-02-2014: Driebergen-Rhenen: Utrechtse Heuvelrug Trail, 30+km-3:04:02

02-02-2014: Apeldoorn, Midwintermarathon 3:52:22
10-01-2014: Rhenen-Driebergen: Utrechtse Heuvelrug Trail, 30+km-3:10:05

RunningRuud
2013 Hardloopbelevenissen, resultaten:

15-12-2013: Spijkenisse, Sparkmarathon (pacer 4:00) #MUC 3:58:47
06-12-2013: Rhenen-Driebergen; Utrechtse Heuvelrug Trail, 31,5km-3:16:34 bruto

24-11-2013: Geldrop: Tis voor Niks, marathon #MUC 4:01:14
15-11-2013: Driebergen-Rhenen; Utrechtse Heuvelrug Trail, 33,1km-3:45:00 bruto
26-10-2013: Utrecht, Pheidippidesloop 6,8km-39:25

05-10-2013: Amsterdam, Self-Transcendence 6-uursloop #MUC 
DNF, 33,4km-3:24
15-09-2013: Hilvarenbeek: Beeksemarathon #MUC 3:42:37

18-08-2013: Sonthofen, 
Allgäu Panorama Ultratrail69,3km (+/-2836mtr) DNF
(Oberstdorfwertung, 49km,  (+/- 1970mtr: 7:01:17)

28-07-2013: Amsterdam: Bokemei Run, 43,4km-4:04:25
20-07-2013: Diever, Midzomeravondmarathon 
3:56:01
09-06-2013
: Oss, Maasdijkmarathon 3:48:41

26-05-2013: Marathon Leiden, persoonlijke haas (sub 3:30) voor Gerard 3:36:44

22-05-2013: Utrecht, Zomeravondcup-3 5km-20:13
28-04-2013: Loop van Vlaanderen, #MUC 5:23:01
14-04-2013: Marathon Rotterdam 3:46:07
01-04-2013:60 van Texel DNS
17-03-2013 Barcelona Marathon 3:43:36
2 mrt: Rhenen, Galgenbergmarathon
24 feb: Uden, Weblogloop Tiny
17 feb: Utrechtse Heuvelrug Trail; Driebergen-Rhenen
3 feb: Apeldoorn, Midwintermarathon, #MUC, persoonlijke haas voor Vera 3:47:42
5 jan: samenloop Het LInt met Nesrine, JohnHardeman

RunningRuud
2012 Hardloopbelevenissen, resultaten: 

29 dec: Heerde; 6-uursloop; 62.772 mtr
16 dec: Spijkenisse, Sparkmarathon, pacer 3:58:48
25 nov: Geldrop't is (voor) niks marathon 4:11:08
4 nov: Sint-Oedenrode, Marathon van Rooi 3:39:52
27 okt: Utrecht, Pheidippidesloop, team-estafette met AV Ron Clarke; 6,1km-0:33:33 en 4,1km-0:17:04
6 okt: Marathon Zeeland 42,195 - 4:08:35
30 sept: Marathon Zwolle (pacer)42,195-3:59:08
16 sept: Hoogland:Halve van Hoogland, 21,1km-1:47:27
8 sept: Velsen, Pierloop 15km 1:06:02
31 aug: Utrecht, Trackmeetings, 5000mtr-19:17
28 aug: Maarssen, Vechtloop, 5km-19:23
10 aug: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-11:38
28 juli: Davos:Swiss Alpine Marathon79,4km / (+/- 2600mtr) - 11:03:10
8 juli: Den Haag, Strandmarathon, 42,195km-4:33:07
7 juli: Nieuwegein, AV RON CLARKE35-Jaar Jubileum; 5000mtr-clubkampioenschap: 20:04
02-07-2012: Rhenen-Rijndijk-Wijk bij Duurstde-Krommerijnpad-Utrecht 50km trainingsloop
25-06-2012: Muiden-Utrecht, Vechtroute, 50km trainingsloop langs de Utrechtse Vecht
16 juni: Raerd-Easterbierrum: Slachtemarathon3:51:54
10 juni: Amersfoort: marathon3:41:02
3 juni: Hoogerheide, Brabantse Walmarathon3:56:15
27 MEI: Utrecht, Rondje Utrecht, 50km trainingsloop
20 mei: Leiden, marathon3:49:01
15 april: Marathon Rotterdam3:17:44
9 april:Marathon Utrecht-10km(8,8km)-35:59
1 april: 30jr herinneringsloop 1e marathon (03-04-1983), 42km trainingsloop op 1983 Utrecht-marathon-parcours langs de Vecht
24 mrt: Naaldwijk: Arcade Halve Marathon21,1km-1:29:37
10 mrt: Rhenen: Galgenbergmarathon 42,195km-4:57 bruto
4 mrt: Aalsmeer, Westeinderloop 10km-0:39:50 (bruto)
26 feb: Uden, Weblogloop Tiny
19 feb: Vinkeveen: Bosdijkloop, 10km-0:39:47 (bruto)
12 feb: Utrecht/Leidse Rijn; Het Lint: 24km Hazen voor Pasen
22 jan: Den Haag,Puinduinrun 10,5km-53:25
15 jan: Baarn,Wintercup-3 10km-42:40
8 jan: Utrecht/Leidse Rijn; Het Lint: 24km Hazen voor Pasen
7 jan: Woudenberg,Florijnwinterloop 25km testloop-2:07:52

Lijst met albums
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl